Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025 στις 9.00 πμ
[Αθήνα] Εφετείο των Συντροφιών που Υπερασπίστηκαν τη Ματρόζου 45
Νοέμβριος Μήνας Δράσεων Ενάντια στην Απόπειρα Φυλάκισης των Συντροφιών που Υπερασπίστηκαν την Ματρόζου 45
Στις 2 Δεκεμβρίου, στο Εφετείο Αθηνών, κρίνεται η φυλάκιση με 6,5 χρόνια στο πρωτόδικο, των συντροφιών που υπερασπίστηκαν την Ματρόζου 45. Καλούμε όλο τον Νοέμβριο σε πολύμορφες δράσεις αλληλεγγύης για να εμποδίσουμε την φυλάκιση των συντροφιών μας.
Στις 6 Νοεμβρίου, ημέρα Πέμπτη, στις 18:00, καλούμε την πρώτη ανοιχτή συνέλευση στην ΑΣΟΕΕ για ενημέρωση της υπόθεσης, παρουσίαση της καμπάνιας και συνδιαμορφώση δράσεων αλληλεγγύης.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ
ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ
ΤΡΙΤΗ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 9:00 ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
Στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό συντρόφισσα και σύντροφοι για τη μαχητική υπεράσπιση των κτιρίων της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου το Γενάρη του 2020. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από 3 εγκαταλελειμμένα σπίτια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3) τα οποία με συλλογική δουλειά έγιναν και πάλι βιώσιμα και λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για περίπου 3 χρόνια. Οι πόρτες των σπιτιών ήταν ανοιχτές για όσα επιθυμούσαν να αντεπιτεθούν στην κρατική βία και αδικία, σε όσα χρειάστηκαν καταφύγιο ή είχαν ανάγκη τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης της κοινότητας, σε όσα αναζήτησαν έναν συλλογικό τρόπο ζωής καθώς και στον κόσμο της γειτονιάς. Πέραν των συνελεύσεων και των εκδηλώσεων που φιλοξενήθηκαν, στα σπίτια λειτουργούσε η δομή της δανειστικής βιβλιοθήκης, των δημόσιων μπάνιων και πλυντηρίων και του χαριστικού παζαριού ρούχων. Η Κοινότητα συμμετείχε σε αγώνες για το καταληψιακό, το αντιφασιστικό, για τους/τις πολιτικούς/ες κρατούμενους/ες, ενάντια στην έμφυλη βία, την πατριαρχία, το ρατσισμό, την εκμετάλλευση της φύσης, ενάντια στον εξευγενισμό και την τουριστικοποίση του Κουκακίου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λόφου Φιλοπάππου κ.α. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια τα σπίτια της Κοινότητας δέχτηκαν φασιστικές επιθέσεις (3 εμπρηστικές επιθέσεις στην Παναιτωλίου) αλλά και εκκενώσεις, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί κάθε είδους βία (ξύλο, πλαστικές σφαίρες, κρότου λάμψης, χημικά) για να ξεσπιτώσει τους καταληψίες ή όποιο άλλο στέκονταν εμπόδιο στα κρατικά σχέδια που στόχο είχαν μια γενικευμένη επίθεση στους κατειλημμένους χώρους (βλ. υπόθεση Ινδαρέ). Τα συγκεκριμένα σπίτια μέχρι και σήμερα -5 χρόνια μετά τις τελευταίες εκκενώσεις- σαπίζουν στη γειτονιά του Κουκακίου με το κράτος να έχει δρομολογήσει την πώληση τους σε real estate εταιρίες προκειμένου να μετατραπούν σε πανάκριβα πολυτελή διαμερίσματα στην πλέον τουριστική γειτονιά του Κουκακίου. Οι κάτοικοι των σπιτιών υπερασπίστηκαν ενεργά τα σπίτια τους σε κάθε αστυνομική εισβολή. Συγκεκριμένα η κατάληψη Ματρόζου είχε εκκενωθεί ήδη δύο φορές (το 2018 και το 2019 παράλληλα με τις εκκενώσεις της Παναιτωλίου και της Αρβάλη) μέχρι και την ανακατάληψη-εκκένωση του 2020, με αποτέλεσμα οι καταληψίες να δικάζονται για τις πολιτικές τους επιλογές. Το επόμενο διάστημα αναμένονται τα δύο τελευταία δικαστήρια όσων υπερασπίστηκαν τα σπίτια της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου. Στις 29/10 δικάζονται οι καταληψίες που υπερασπίστηκαν το σπίτι της Παναιτωλίου μετά από αστυνομική επιχείρηση το 2019 ενώ στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό οι καταληψίες που υπερασπίστηκαν τη Ματρόζου 45 κατά την ανακατάληψη του κτηρίου το 2020. Όπως και στα προηγούμενα δικαστήρια έτσι και σε αυτά, τα συντρόφια μας θα υπερασπιστούν τα προτάγματά τους, τις σχέσεις τους, τους αγώνες που έδωσαν και τις δομές που δημιούργησαν.
Η απαίτηση για τη φυλάκιση των συντροφιών μας ήρθε επίσημα και δημόσια από την πολιτική εξουσία. Πλάνα από την εκκένωση κατέκλυσαν τα ΜΜΕ και έγιναν δηλώσεις με το αίτημα της παραδειγματικής τιμωρίας των συντροφισσών/συντρόφων, μέχρι και από τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη. Η πολιτική εξουσία ενήργησε επιπρόσθετα προς τη δίωξη: οι μπάτσοι, ούτε ένα μήνα μετά το φιάσκο της σύλληψης του γείτονα της Ματρόζου 45 Ινδαρέ που ξυλοκοπήθηκε στην ταράτσα του μετά την αποτυχία της αστυνομίας να εντοπίσει τους/τις καταληψίες, έκαναν μήνυση στα συντρόφια μας, με το δικηγορικό γραφείο του Πλεύρη να αναλαμβάνει την υπόθεση μαζί με διάφορους άλλους παρατρεχάμενους δικηγόρους-υπερασπιστές μπάτσων. Η συνεργάτιδά του και υποψήφια βουλευτής της ΝΔ Βαρελά ενώ αρχικά προσπάθησε να υποστηρίξει την πολιτική αγωγή ενάντια στις/στους καταληψίες εντούτοις αποβλήθηκε από το δικαστήριο. Παρόλαυτα, η ίδια την αμέσως επόμενη ημέρα της δίκης είπε δημόσια ψέματα στα ΜΜΕ για την έκβαση του πρωτόδικου δικαστηρίου σε μια προσπάθεια άντλησης πολιτικής υπεραξίας από το ζήτημα. Σαν να μην έφταναν αυτά, οι εκπρόσωποι της ελληνικής αστυνομίας έκαναν ξανά μήνυση και διαμαρτυρία προς τον εισαγγελέα επειδή δεν άσκησε δίωξη στις/στους κατηγορούμενες/ους με κακουργήματα για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Τελευταία εξέλιξη που αναδεικνύει το κρατικό μένος απέναντι στα συντρόφια μας αποτελεί η μήνυση που έγινε τον περασμένο Αύγουστο κατηγορώντας τους για φθορές στις στολές των μπάτσων και απαιτώντας την πληρωμή τους.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η εξάντληση της ποινικής αυστηρότητας του πρωτόδικου δικαστηρίου όπου καταδίκασε τα συντρόφια μας σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή ως το εφετείο αν και καμία από τις κατηγορίες για τις οποίες διώκονται δεν ταυτοποιεί μεμονωμένα καμία συντρόφισσα και κανέναν σύντροφο. Σε άλλη υπόθεση, οι τρεις από τους μπάτσους που έκαναν μήνυση στα συντρόφια μας διώχθηκαν ποινικά για τον ξυλοδαρμό και το βαρύ τραυματισμό ενός ηλικιωμένου ανθρώπου εντούτοις αθωώθηκαν, καθώς ο ίδιος «δεν μπόρεσε να ταυτοποιήσει ποιος ακριβώς τον χτύπησε». Στην περίπτωση του Κουκακίου, παρ΄όλο που οι μπάτσοι δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν ποιος έκανε τι, η δικαστική εξουσία καταδίκασε τελικά τα συντρόφια μας σε 6,5 χρόνια φυλάκισης δίνοντας την τελευταία στιγμή αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι σημαντική καθώς, πέραν του κατασταλτικού της στοιχείου απέναντι στις καταλήψεις, η πιθανότητα φυλάκισης των συντροφισσών/συντρόφων μας θα αποτελέσει προθάλαμο για την κανονικοποίηση της αυστηρότητας του νέου ποινικού και του νέου σωφρονιστικού κώδικα, ο οποίος ανοίγει την πόρτα στο ενδεχόμενο φυλάκισης ενός ευρύτερου κομματιού αγωνιστών/τριών ακόμη και για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Ο νέος ποινικός κώδικας με τη συνολική αύξηση των ανώτατων ορίων των ποινών και την ταυτόχρονη αυστηροποίηση των προϋποθέσεων χορήγησης αναστολής ή εξαγοράς μέρους της ποινής, καθιστά σε πολλές περιπτώσεις υποχρεωτική την ολική ή μερική έκτιση της ποινής για πλημμελήματα (π.χ. πραγματική έκτιση μέρους της ποινής για συνολικές ποινές από 1 έως 3 έτη) γενικεύοντας την ποινή φυλάκισης. Όχι μόνο γίνεται πιο εύκολο το να βρεθούν πολλοί άνθρωποι φυλακισμένοι, αλλά και ο εγκλεισμός στη φυλακή γίνεται ακόμη πιο βάρβαρος, με την αύξηση του πραγματικού χρόνου έκτισης της ποινής (π.χ. με την επιβολή αυστηρότερων προϋποθέσεων για την υφ΄όρον απόλυση ανεξάρτητα από την συμπλήρωση του χρόνου κράτησης και με την περικοπή των δικαιωμάτων επικοινωνίας και αδειών των κρατουμένων). Η περαιτέρω ρατσιστική διάσταση του νέου ποινικού κώδικα σε συνδυασμό και με τον πρόσφατο αντιμεταναστευτικό νόμο αποτυπώνεται στις διατάξεις που καθιστούν την έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων μεταναστ(ρι)ών ποινικό αδίκημα, στην επαναφορά της απέλασης αλλοδαπού ως ¨μέτρο ασφάλειας¨ (διάταξη που προηγουμένως είχε καταργηθεί), στην διοικητική απέλαση που μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί πριν καν εκδοθεί η δικαστική απόφαση, στην αύξηση του χρηματικού προστίμου για την έλλειψη των εγγράφων και στην παράταση του χρόνου εγκλεισμού μεταναστ(ρι)ών στα κέντρα κράτησης. Είναι παραπάνω από σαφές πως το νέο ποινικό οπλοστάσιο του κράτους ποινικοποιεί όλο και περισσότερες πρακτικές επιβίωσης και αντίστασης και ανοίγει όλο και περισσότερο τη βεντάλια κοινωνικών ομάδων που θα αντιμετωπίσουν την ποινή της φυλάκισης. Η εκδίκαση της υπόθεσης των συντροφιών μας γιατην ανακατάληψη της Ματρόζου, παρότι κρίθηκε με τις διατάξεις του προηγούμενου ποινικού κώδικα, πραγματοποιήθηκε εντός της χρονικής και πολιτικής συγκυρίας εφαρμογής του νέου ποινικού κώδικα.
Οι εκκενώσεις των σπιτιών της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου δεν πραγματοποιήθηκαν σε τυχαίο χρόνο αλλά αποτελούσαν κομμάτι ενός οργανωμένου σχεδίου καταστολής όλων των κατειλημμένων χώρων ανά την επικράτεια σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης του αναρχικού κινήματος. Η περίφημη διορία 15 ημερών προς τους καταληψίες, μέσω του γνωστού "τελεσίγραφου" του Χρυσοχοϊδη για εγκατάλειψη ή νομιμοποίηση όλων των καταλήψεων, έπεσε στο κενό. Ανακαταλήψεις, νέες καταλήψεις και ένα κύμα αλληλεγγύης προς όσα υπερασπίζονται τα σπίτια του αγώνα ξεδιπλώθηκε το επόμενο διάστημα. Το κατασταλτικό σχέδιο απέναντι στις καταλήψεις (μεταναστευτικές, πολιτικές, στεγαστικές) συμπληρώθηκε με το νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, το καθεστώς των προληπτικών προσαγωγών και την απαγόρευση κυκλοφορίας την περίοδο της καραντίνας εγκαθιδρύοντας έτσι το δόγμα νόμος και τάξη που διακηρύττεται από τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Ένα δόγμα που ολοκληρώνεται από την έννοια της εθνικής ασφάλειας και στο όνομα της οποίας μετανάστες/τριες δολοφονούνται στα σύνορα ενώ ο πληθυσμός στις φυλακές αυξάνεται κατακόρυφα με έωλα και στημένα κατηγορητήρια (π.χ. υπόθεση Α. Φλώρου, των 2 εθελοντών πυροσβεστών από την Πάτρα κ.α.). Οι επιθέσεις στις καταλήψεις και σε όσα τις υπερασπίζονται κι αγωνίζονται για μια αυτοοργανωμένη και ανεξούσια κοινωνία πηγαίνει χέρι χέρι με την αυστηροποίηση του νέου ποινικού κώδικα και την περαιτέρω υποτίμηση της ζωής μας (π.χ. ακρίβεια, ατομικές συμβάσεις εργασίας και 13 ώρες μισθωτής σκλαβιάς, περιορισμός συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, πειθαρχικά και διαγραφές φοιτητών/τριων ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της υγείας, της παιδείας, των μέσων μαζικής μεταφοράς, στεγαστική κρίση, παράδοση δημόσιων χώρων σε ιδιώτες, καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος). Οι καταλήψεις και ο κόσμος που συσπειρώνεται σε αυτές θα αποτελεί πάντα έναν από τους εσωτερικούς εχθρούς του κράτους καθώς είμαστε δύο κόσμοι σε σύγκρουση. Απέναντι στις κρατικές δολοφονίες (π.χ. Τέμπη, Πύλος), στη γενοκτονία της Παλαιστίνης και τα διακρατικά συμφέροντα παλεύουμε για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, σύνορα και κράτη. Απέναντι στις δολοφονίες από μπάτσους και αφεντικά (π.χ. υπόθεση Σαμπάνη, Φραγκούλη, Μανιουδάκη, Καριώτη) απαντάμε με οργή και αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις. Προτάγματα τα οποία ανθίζουν μέσα στις καταλήψεις και αντανακλούν έναν άλλο κόσμο.
Οι καταλήψεις καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες
Οι καταλήψεις βρίσκουν συλλογικές λύσεις σε φαινομενικά ατομικές ανάγκες. Στέγη, ρεύμα, νερό, φαγητό και ένδυση είναι κάποιες από τις βασικές ανάγκες οι οποίες καλύπτονται συλλογικά σε καταλήψεις. Εκτός αυτών, σε συγκεκριμένους χώρους στεγάζονται από αντιδομές υγείας (βλ. Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων) ή παραγωγής (βλ. ΒΙΟΜΕ) μέχρι στούντιο για μουσικά σχήματα κ.ά. Σε αυτούς τους χώρους προσπαθούμε να χτίζουμε ένα περιβάλλον αυτοπροστασίας απέναντι στην έμφυλη, ρατσιστική και κάθε μορφής εξουσιαστική βία. Είναι ζωντανά παραδείγματα υλοποίησης της συλλογικής έκφρασης αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας κόντρα στον καπιταλιστικό τρόπο ζωής.
είναι μέσα αγώνα
Είναι χώροι οργάνωσης των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων (συναντήσεις, συνελεύσεις, εκδηλώσεις, δομές, αποθήκευση υλικών, καταφύγιο, ορμητήριο). Στις γειτονιές αποτελούν πολλές φορές και κοινωνικά κέντρα. Δεν αναφερόμαστε μόνο σε πολιτικούς και στεγαστικούς χώρους του κινήματος και άλλων ομάδων που έχουν περιθωριοποιηθεί όπως τα μεταναστά. Αναφερόμαστε επίσης στις καταλήψεις ως μέσα αγώνα των κοινωνικών/πολιτικών κινητοποιήσεων, όπως τις καταλήψεις σε μεγάλες απεργίες ή απεργίες πείνας, καταλήψεις στο πλαίσιο αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, πανεπιστημιακές και σχολικές καταλήψεις, καταλήψεις μέσων παραγωγής καθώς και καταλήψεις γης ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Η ριζοσπαστικότητα των καταλήψεων έγκειται στο γεγονός ότι αμφισβητούν την ιδιοκτησία και για αυτό, όσο υπάρχουν, η εξουσία θα τις αντιμετωπίζει πάντα ως παράνομες.
και πραγματώνουν τις αξίες μας στο σήμερα
Τα προτάγματα της ισότητας, της οριζοντιότητας/αντιιεραρχίας, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της συμπεριληπτικότητας, του αγώνα για έναν άλλο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, βρίσκουν χώρο να γίνουν πραγματικότητα. Στις καταλήψεις μαθαίνουμε να ακούμε, να συζητάμε, να κάνουμε πίσω, να σεβόμαστε το ένα την άλλη. Δεν περιμένουμε να ωριμάσουν οι συνθήκες από μόνες τους, παίρνουμε τις ζωές στα χέρια μας, στο εδώ και στο τώρα.
Απέναντι στη βία του νόμου και της τάξης παραμένουμε άνομοι/ες/α
Η δική μας δικαιοσύνη είναι κοινωνική, και όχι δικαστική. Χτίζεται στους δρόμους και τους χώρους του αγώνα, και όχι στις δικαστικές αίθουσες που αναπαράγουν συστηματικά τις αξίες της κυριαρχίας, συντηρώντας την κοινωνική και ταξική καταπίεση, ξεπλένοντας βιαστές, πολιτικούς και ένστολους δολοφόνους καθημερινά. Γι' αυτό η υπεράσπιση των καταλήψεων δε διαχωρίζεται από τη συνολική πολιτική δραστηριότητά τους. Η δίωξη και η καταδίκη σε 77 μήνες των συντροφιών μας έχει ως στόχο την τρομοκρατία και τον παραδειγματισμό ολόκληρου του καταληψιακού κινήματος. Όπως με την Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, έτσι κι η κατασταλτική αντιμετώπιση των συντροφιών από το Στέκι Βιολογικού είχε σαν αποτέλεσμα την καταδίκη τους σε 61 και σε 41 μήνες πρωτόδικα. Το πρόταγμα των καταλήψεων σε έναν κόσμο που οι ελεύθεροι χώροι περιορίζονται διαρκώς παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ, παρά τις διώξεις των καταληψιών. Σε πείσμα του κλίματος καταστολής, έχουν ανοίξει νέες καταλήψεις, έχουν γίνει ανακαταλήψεις, και πάντα θα ξεφυτρώνουν κατειλημμένες κοινότητες.
Απέναντι στη δικαστική και οικονομική ομηρία και το ενδεχόμενο φυλάκισης των συντροφιών μας, υπερασπιζόμαστε τις επιλογές μας, τους χώρους μας, τα προτάγματά μας. Απέναντι στο βάθεμα της καταστολής και της επιτήρησης προτάσσουμε κοινότητες αγώνα και αλληλεγγύης. Απέναντι στην εντεινόμενη μιζέρια και εσωστρέφεια στεκόμαστε με όλους τους τρόπους ο ένας δίπλα στην άλλη. Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 9:00
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου
nosquatterinprison.noblogs.org
nosquatterinprison@systemli.org
Εικόνες:
Αρχεία:
Εκδήλωση-Συζήτηση για το εφετείο της υπεράσπισης της κατάληψης Ματρόζου 45
Την Κυριακή 9 Νοέμβρη θα γίνει εκδήλωση - συζήτηση με τα συντρόφια από την κοινότητα καταλήψεων κουκακίου, σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου 45, και το επερχόμενο εφετείο το οποίο είναι προγραμματισμένο για τις 2 Δεκέμβρη στην Αθήνα.
Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και αποτελούνταν από τρία σπίτια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3), τα οποία λειτούργησαν ως καταλήψεις στέγης για περίπου 3 χρόνια. Τα σπίτια ήταν ανοιχτά προς την γειτονια, σε οποιο αλλο ηθελε να αντισταθεί στον προκαθορισμενο τροπο ζωης, διπλα σε καθε καταπιεζομενη και εναντια σε κρατος καπιταλισμο και πατριαρχια. Γυρω απο αυτες τις καταληψεις δημιουργηθηκε μια κοινοτητα που εφερε στην πραξη τις ιδεες μας και με αλληλεγγυη, αυτοοργανωση, αντιεραρχια και αντίσταση ηρθαμε συνολικα ενα βημα πιο κοντα σε ενα κοσμο ελευθερο. Ακριβως για αυτο οι καταληψεις πολεμηθηκαν απο το κρατος αλλα και τους φασιστες με πληθος εκκενωσεων και συλληψεων απο τους μεν και εμπρηστικων επιθεσεων απο τους δε. Ετσι η κοινοτητα περα απο την καθημερινο αγωνα που εδινε σταθηκε μεχητικα στις επικειμενες επιθεσεις και συνεχιζει να αντιστεκεται σε ενα κοσμο που η αποξενωση γινεται κανονικοτητα, η επελαση κρατους και κεφαλαιο συνεχιζει να αυξανεται και η αναγκη για συγκρουση με τον κοσμο της εξουσιας γινεται ολοενα και πιο επιτακτικη.
Στην εκκενωση της Ματροζου 45 τα συντροφια υπερασπιστηκαν μαχητικα την καταληψη και την υπαρξη τους με ενα απο τα αποτελεσματα να ειναι η συλληψη και η καταδικη τους σε 6.5 χρονια φυλακιση, φωρτωνοντας τους με υπεργκογκα ποσα υπο την μορφη προστιμων. Αυτο σημαινει οτι στο επερχομενο εφετειο θα κριθει η φυλακιση τους ή μη αλλα και αν θα επικυρωθει η αυστηροποιηση του νεου ποινικου κωδικα. Ετσι καλουμε στο εφετειο στην αθηνα στις 2 δεκεμβρη διπλα στις καταληψιες, διπλα σε οσες αντιστεκονται.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΟΛΕΣ ΟΛΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
αναρχικες αναρχικοι αναρχικα
Εικόνες:
Αλληλεγγύη στα συντρόφια που δικάζονται σε δεύτερο βαθμό για την επανακατάληψη της Ματρόζου
από aqua tofana
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΑΘΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ
Οι καταλήψεις αποτελούν απελευθερωμένο έδαφος στον αστικό ζόφο. Δημιουργούν συνθήκες ρήξης με τις εξουσίες που βρίσκονται παντού γύρω μας, αλλά που αναπαράγονται και στις σχέσεις μας. Σαν κοινωνική πρακτική αφορμήθηκαν από το στεγαστικό πρόβλημα και τις αντιστάσεις στην αστεγία, όταν υπήρχαν ένα σωρό ακατοίκητα σπίτια κι ένα σωρό άτομα που δεν είχαν που να μείνουν. Έγιναν εργαλείο κοινωνικών αγώνων με λόγο ενάντια στην ιδιοκτησία, και συνεχίζονται μέχρι σήμερα δίνοντας συλλογικές λύσεις σε προβλήματα που παρουσιάζονται ως ατομικά. Ως κέντρα αγώνα, μέσα από τη στέγαση σε αυτές σταθερών δομών αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης, αλλά και την ενίσχυση των συντροφικών σχέσεων με την γείωσή τους στο χώρο και την ζύμωση μέσα στο χρόνο, αποτελούν κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο, την πατριαρχία και το κράτος.
Στο κουκάκι το 2017 καταλήφθηκαν τρία κτήρια στα οποία στεγάστηκαν άτομα και συλλογικότητες της ευρύτερης περιοχής. Με τα χρόνια δημιουργήθηκε η Κοινότητα Kαταλήψεων Κουκακίου, η οποία με λόγο και δράσεις έπαιρνε θέση για τα πολιτικά ζητήματα της γειτονιάς και όχι μόνο. Το 2020, σε έναν ήδη στρωμένο δρόμο, ξεκινά ένα αποφασισμένο κύμα εκκενώσεων, οπότε ανακοινώνεται το περίφημο τελεσίγραφο του Χρυσοχοΐδη για οικειοθελή εκκένωση όλων των καταληψεων της επικράτειας. Η εκκένωση των τριών κτιρίων στο Κουκάκι: στη Ματρόζου, την Παναιτωλίου και την Αρβάλη ήταν χτύπημα του κράτους τόσο στους αγώνες για ελεύθερους χώρους στις πόλεις, αλλά και ένα προμήνυμα για τους μετασχηματισμούς που ήρθαν για να μείνουν: την ποινικοποίηση κάθε προσπάθειας για οικειοποίηση του δημόσιου χώρου και την χρήση του από τα κινήματα. Προσπάθειες που είναι και ανταγωνιστικές με τον εξευγενισμό, την αύξηση των ενοικίων και την τουριστικοποίηση, από τα οποία σήμερα το Κουκάκι υποφέρει. Από τις πορείες και τις συγκεντρώσεις, τις δημόσιες εκδηλώσεις, την απαλλοτρίωση των χώρων και τις παρεμβάσεις στο δρόμο, κάθε κομμάτι δράσης των κινημάτων ποινικοποιείται. Με λόγο περί ασφάλειας και τάξης και χέρι χέρι με τη διαρκή επιτήρηση, η ιδιοκτησία γίνεται ξανά μέσο για τη νομιμοποιημένη συρρίκνωση του ζωτικού μας χώρου.
Το θεαματικό τελεσίγραφο του Χρυσοχοΐδη το 2020 ήρθε να θέσει ένα νέο παράδειγμα για το πως επιβάλλονται οι κρατικές προσταγές, μέσα από τον εκβιασμό του κινήματος. Εξανάγκασε τον κόσμο να πάρει θέση: είτε να αποδεχθεί τη σταδιακή εξάλειψή του στο όνομα της «νομιμότητας», είτε να αναλάβει συλλογικά την ευθύνη περιφρούρησης των χώρων αντίστασης και να μετατραπεί σε εσωτερικό εχθρό, υιοθετόντας την ταυτότητα του καταληψία. Το κράτος στήνει το παιχνίδι και σου εξηγεί το εύρος της ελευθερίας των κινήσεών σου. Επιδιώκει να επιβληθεί ως ο μόνος διαμεσολαβητής της κοινωνικής σύγκρουσης. Μέσα από την εικόνα μίας αυστηρής γονεϊκής φιγούρας που σε προειδοποιεί πριν σε τιμωρήσει, παρουσιάζει την καταστολή ως αναγκαίο κακό για να ξεφορτωθεί η κοινωνία τα στοιχεία που "την μολύνουν". Εμφανίζει τις κινήσεις του σαν να έχουν αιτηθεί από τους "φοβισμένους πολίτες", κρύβοντας φυσικά το ποιον έχει να φοβάται πραγματικά όποιο νοιάζεται για την επιβίωσή του. Η απάντηση του κινήματος στο τελεσίγραφο ήταν αποφασιστικά αρνητική, και τις εκκενώσεις ακολούθησαν μαχητικές υπερασπίσεις των καταλήψεων και επανακαταλήψεις. Το κράτος απάντησε με άπλετη επιθετικότητα, στο δρόμο και στα δικαστήρια, με τρομοκράτηση των ατόμων, οικονομική πίεση και κατασταλτική βία.
Το δικαστήριο καταδίκασε τους συλληφθέντες για την επανακατάληψη της Ματρόζου, σε πρώτο βαθμό σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή ως το εφετείο. Όπως αναφέρουν και τα συντρόφια της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου στο κείμενό τους "Το κατασταλτικό σχέδιο απέναντι στις καταλήψεις (μεταναστευτικές, πολιτικές, στεγαστικές) συμπληρώθηκε με το νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, το καθεστώς των προληπτικών προσαγωγών και την απαγόρευση κυκλοφορίας την περίοδο της καραντίνας εγκαθιδρύοντας έτσι το δόγμα νόμος και τάξη που διακηρύττεται από τα κοινοβουλευτικά έδρανα".
Έχει εδραιωθεί μία εποχή κρατικών επεμβάσεων στις κοινωνικές αντιστάσεις μέσα από στρατηγικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς, είτε μιλάμε για οργανωμένες αντιεξουσιαστικές δομές, είτε για μοριακές ή πρωτόλειες προσπάθειες για αρνήσεις (και αντιστάσεις και ρηγματώσεις) που βγαίνουν στην επιφάνεια διαρκώς. Στην πράξη φαίνεται ότι το κράτος πιέζει τις καταστάσεις με αυξανόμενη βία και καταστολή σε κάθε κομμάτι διαχείρησης του πληθυσμού. Το βλέπουμε από την περίοδο της πανδημίας, ότι προετοιμάζεται για μία επίθεση που θα αφήσει τελείως υποτιμημένα τεράστια κοινωνικά κομμάτια, χτίζοντας παράλληλα και τις προϋποθέσεις για την ιδεολογική πάταξη κάθε αντίστασης. Αυτό συνεχίζει να επιβεβαιώνεται μέχρι σήμερα όπου το κράτος περνάει και σαρώνει κάθε σταθερά που είχε διεκδικηθεί στο παρελθόν. Οι κοινωνικές παροχές γίνονται όλο και πιο ισχνές, οι λόγοι περί ασφάλειας κατακλύζουν κάθε κομμάτι της ζωής, ο πολιτικός λόγος συντηριτικοποιείται, η επιμελημένη υποτίμηση και η περιθωριοποίησή μας γίνονται όλο και πιο εμφανή στα σχολεία, στις σχολές, στο δρόμο, στη δουλειά, στις φυλακές και τα κέντρα κράτησης. Αυτά τα μέσα πειθάρχησης εδραιώνουν αφενώς την εξουσία του κράτους σε περιόδους κρίσεων, αφετέρου την δυνατότητα εξυγίανσης των μηχανισμών στους οποίους έμπαινε οποιοδήποτε φρένο από τα κάτω. Η συντηριτικοποίηση, η εθνικοποίηση και η διευρυμένη επιτήρηση, φαίνεται τώρα πολύ χρήσιμη για όσους επιδιώκουν να επωφεληθούν από ένα πλαίσιο πολεμικής απειλής. Προφανώς ένα κράτος σε προετοιμασία για πόλεμο λειτουργεί υποτιμώντας περαιτέρω τους υπηκόους του, τους οποίους προετοιμάζει να στειλεί αργότερα για να γίνουν κρέας για τα κανόνια. Μέσα σε αυτό το κλίμα, το κράτος πρέπει να φιμώσει κάθε κομμάτι που αμφισβητεί την παντοδυναμία του, αναδιαρθρώνοντας τους παλιούς καλούς μηχανισμούς καταστολής. Ο νέος ποινικός κώδικας, οι σκούπες στις πλατείες και τα μπλόκα στους δρόμους, οι διώξεις και οι διαγραφές στα πανεπιστήμια και το νομοσχέδιο για το 13ωρο, περισσότερα από τα οποία έχουν εμφανιστεί μόνο τον τελευταίο χρόνο προς διαβούλευση, είναι μία εικόνα από ένα μέλλον όπου είτε ζεις για να δουλεύεις, είτε κάτι περίεργο και εγκληματικό θα έχεις στο κεφάλι σου. Η αλληλεγγύη στα δικαστήρια σε όσα διώκονται είναι κομμάτι της εναντίωσης στις αναδιαρθρώσεις αυτές και ενάντια στην απομόνωση και την συνήθεια της επιβολής.
Όσο έντονη και αν γίνει η επίθεση στις καταλήψεις αλλά και στο κίνημα που τις υπερασπίζεται, θα υπάρχει πάντα κόσμος που θα στέκεται ανάχωμα. Ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης αγκαλιάζει τις πρωτοβουλίες της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου από την στιγμή της μαχητικής υπεράσπισης των καταλήψεων, στα δικαστήρια και στις δράσεις που βγαίνουν για την στήριξη των διωκώμενων, πράγμα που δείχνει το τι διακυβέβεται πίσω από κάθε τέτοια επίθεση κάθε φορά. Δεν είμαστε μόνα, όπως δεν χρειάζεται να είναι μόνο και κανένα που ψάχνει να βρει συντροφικότητα στις αντιστάσεις του. Στεκόμαστε η μια δίπλα στο άλλο και δεν αφήνουμε κανένα στα χέρια των φυλακών και των φυλάκων.
Καμία καταληψίας στη φυλακή.
Καλούμε σε στήριξη της συγγέντρωσης αλληλεγγύης στο Εφετείο στα συντρόφια που θα δικαστούν για την επανακατάληψη της Ματρόζου, αλλά και για την εξάπλωση του ποινικού συστήματος σε κάθε πτυχή της ζωής μας.
Όλα/ες/οι στο Εφετείο Αθηνών την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025 στις 9.00
Κάτω τα ξερά σας από τα συντρόφια της κατάληψης Ματρόζου
Πορεία: Σάββατο 29/11, 13:00, Πλατεία Μερκούρη, Πετράλωνα
Συγκέντρωση αλληλεγγύης: Τρίτη 2/12, 9.00 Εφετείο Λουκάρεως
Σε μια κοινωνία που ασφυκτιά, όταν το κράτος δεν έχει τίποτα πια να υποσχεθεί, θωρακίζεται με τον τρόπο που μπορεί∙ τη διασπορά φόβου και την καταστολή. Σε αυτό το περιβάλλον, ο αναρχικός- αντιεξουσιαστικός χώρος βρίσκεται σταθερά στο στόχαστρο της κρατικής επιθετικότητας, ενώ οι κατειλημμένοι χώροι, οι οποίοι αποτελούν αντιπρόταση συλλογικής ζωής, αλληλεγγύης και μοιράσματος, αντίστασης και αγώνα, θα πρέπει να εξαλειφθούν.
Τον Αύγουστο του 2019, η δεξιά διακυβέρνηση, μέσα από τη ρητορική του "άβατου" των Εξαρχείων και των καταλήψεων ως χώρων ανομίας, ενέτεινε την καταστολή στους κατειλημμένους χώρους. Τον ίδιο χειμώνα, ακολούθησε το τελεσίγραφο του υπ. Προ.Πο., Μ. Χρυσοχοϊδη, που καλούσε σε οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών ή διακανονισμό με τους ιδιοκτήτες. Ένα αδιανόητο κάλεσμα σε συνθηκολόγηση με το κράτος και συμμόρφωση με τις θεσμικές οδούς.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον πραγματοποιήθηκε η κατασταλτική επίθεση στην ανακατειλημμένη Ματρόζου και στους/ις αλληλέγγυους/ες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα. Το σπίτι της Ματρόζου 45 αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου, που δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από τρία εγκαταλελειμμένα σπίτια, τα οποία με συλλογική δουλειά λειτούργησαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για περίπου 3 χρόνια. Η υπεράσπιση της Ματρόζου αποτέλεσε ανάχωμα στις κατασταλτικές επιθέσεις της περιόδου και συμπύκνωσε την απάντηση όλων των καταληψιών απέναντι στο τελεσίγραφο, που τσαλακώθηκε και επιστράφηκε αυτούσιο.
Στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό οι καταληψίες της Ματρόζου. Πρωτόδικα καταδικάστηκαν σε 77 μήνες, σε μια απόπειρα τρομοκράτησης και παραδειγματισμού ολόκληρου του καταληψιακού κινήματος. Στο εφετείο, τα συντρόφια μας, που απειλούνται πλέον με ποινές φυλάκισης, δεν θα είναι μόνα τους.
Απέναντι στις διώξεις και την καταστολή των καταλήψεων απαντάμε με αμέριστη αλληλεγγύη, με ανακαταλήψεις, με νέες καταλήψεις, και ανυποχώρητη υπεράσπισή τους.
Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους
Κάτω τα ξερά σας από τα συντρόφια της κατάληψης Ματρόζου
Πορεία: Σάββατο 29/11, 13:00, Πλατεία Μερκούρη, Πετράλωνα
Συγκέντρωση αλληλεγγύης: Τρίτη 2/12, 9.00 Εφετείο Λουκάρεως
Αγρός
Κάλεσμα στο εφετείο των συντροφιών της Ματρόζου 45, στις 2/12 - Οι καταλήψεις σε ρήξη με το υπάρχον
Κάλεσμα για το εφετείο των συντροφιών της κατάληψης Ματρόζου 45, που θα γίνει στις 2/12 στις 9:00 στην Ευελπίδων, κτήριο 8 αίθουσα 2
ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ
Στις 18/12/19 εκκενώνονται τα τρία σπίτια που συνιστούσαν την κοινότητα καταλήψεων κουκακίου.Η Ματρόζου 45, η Αρβάλη 3 και η Παναιτωλίου 21. Έναν μήνα μετά, οι καταληψίες επιστρέφουν για να ανακαταλάβουν τα σπίτια τους με πλήθος αλληλέγγυων να συγκεντρώνεται απέξω. Σύντομα κάνει την εμφάνιση του ο γνωστός συμφερτός της ελας, με πάνοπλους μπάτσους όλων των ομάδων, αρχικά να επιτίθενται στις συγκεντρώσεις και έπειτα να περικυκλώνουν τα κτίρια. 1 ώρα μετά και ενώ οι μπάτσοι έχουν φάει στο κεφάλι ό,τι μπορούσε να ξυλωθεί μέσα από το σπίτι, καταφέρνουν να βγάλουν έξω τα συντρόφια που ανακατέλαβαν την Ματρόζου 45. Τα 4 συντρόφια πλην της ανήλικης τότε συντρόφισσας που η δίκη της διαχωρίστηκεκαταδικάστηκαν πρωτόδικα σε έκτισιμη ποινή 77 μηνών αναστάλσιμη μέχρι το εφετείο, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 2/12/25. Το χρονικό πλαίσιο των εκκενώσεων της κοινότητας καταλήψεων κουκακίου εντάσσεται σε μια περίοδο πολιτικής κατασταλτικής επίθεσης στους κατειλημμένους χώρους με τον Χρυσοχοΐδη να εξαγγέλει τότε το τελεσίγραφο των 15 ημερών προς τους καταληψίες, με σκοπό να αποχωρήσουν από τις καταλήψεις. Η δυναμική απάντηση που δόθηκε από τα συντρόφια που υπερασπίστηκαν τα σπίτια τους και την ίδια τους την κοινότητα, πέρα από το ότι αναχαίτισε τα σχέδια του κρατικού μηχανισμού να καταπνίξει τις καταλήψεις, λειτούργησε ενδυναμωτικά για τις υπόλοιπες καταληψίες ώστε να συνεχίσουν και έδωσε νέα δυναμική στην υπεράσπιση των σπιτιών του αγώνα. Έξι χρόνια έχουν περάσει από τότε, έξι χρόνια που η δημόσια σφαίρα συνεχώς συρρικνώνεται, που όλα φαντάζουν αναλώσιμα μπροστά στην προέλαση της ανάπτυξης και του κεφαλαίου και που οι ώρες της μέρας μοιάζουν συνεχώς να λιγοστεύουν.
Έξι χρόνια μετά στηρίζουμε και στεκόμαστε αλληλέγγυα στα συντρόφια που υπερασπίστηκαν την κοινότητα, τις σχέσεις , τις ιδέες και τις ζωές τους .
Η αλληλεγγύη είναι μεταδοτική
Η αλληλεγγύη ως πολιτική αξία και πρόταγμα καλλιεργείται, αναπαράγεται και μεταδίδεται μέσα από τη συλλογικοποίηση των ζωών μας. Ένα εργαλείο στην κατεύθυνση αυτής της συλλογικοποίησης αποτελούν και οι καταλήψεις. Κόντρα στον ατομικιστικό τρόπο ζωής που πλασάρεται στη νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα ως μοναδική λύση για την οικονομική ευημερία, την επαγγελματική ανέλιξη, την "καλή ζωή", εμείς επιλέγουμε να αντιστεκόμαστε στην εξατομίκευση των ζωών μας. Γιατί αυτό το μοντέλο ζωής που πλασάρεται ως καλύτερο, αναγνωρίζουμε πως βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου και φύσης. Αυτό το μοντέλο ζωής απορρίπτει όλους τους ανθρώπους που δεν αναγνωρίζονται ως "πολίτες", όπως είναι οι άνθρωποι που ζουν σε κέντρα κράτησης και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθώς και τους ανθρώπους που υφίστανται έμφυλες/ταξικές/φυλετικές διακρίσεις. Η μόνη ζωή που επιθυμούμε απαντάει στα καθημερινά μας προβλήματα με όρους συλλογικούς, μέσα από οριζόντιες διαδικασίες και συνύπαρξη, δύσκολες και κουραστικές διεργασίες που όμως γίνονται παιχνίδι, όταν τις κάνουμε για μας μαζί με ανθρώπους που νοιαζόμαστε και αγαπάμε. Η ευτυχία δηλαδή για μας, συντελείται όταν παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. H ζωή αυτή εδαφικοποιείται σε απελευθερωμένους χώρους που στήνουμε ως ανάχωμα στην επιβεβλημένη πραγματικότητα. Κόντρα στην εξατομίκευση, μέσα στις καταλήψεις μαθαίνουμε πρώτα απ' όλα να καταρρίπτουμε εμάς τις ίδιες, να μοιραζόμαστε τις επιθυμίες μας και τις φρίκες μας, να επικοινωνούμε τα όρια μας, θέτοντας τα ή και ξεπερνώντας τα ανάλογα με τη συνθήκη. Να ζούμε με λίγα λόγια μαζί, δίνοντας ως απάντηση στο ανθρώπινο υπαρξιακό ερώτημα τη συλλογική εμπειρία. Αν υπάρχει κάτι που μαθαίνουμε στους απελευθερωμένους χώρους είναι πως η συλλογική ζωή είναι όχι μόνο εφικτή αλλα και ικανή να μας προσφέρει ακριβώς αυτά που η εξατομικευμένη ρουτίνα της καθημερινής ζωής δεν θα μπορέσει ποτέ. Οι συλλογικές διαδικασίες ως απόρροια των πολιτικών προταγμάτων μας, είναι η ρίζα που κάνει τα όνειρα μας να ανθίσουν.Οπότε οι καταλήψεις είναι χώροι που συναντιόμαστε και οργανωνόμαστε ώστε να δώσουμε απάντηση ενάντια στην κανονικοποιημένη πραγματικότητα που θέτει το κράτος, το κεφάλαιο και η πατριαρχία . Είναι χώροι όπου η ιδέα της αλληλεγγύης αναπτύσσεται ως εργαλείο με το οποίο συναντάμε και επεκτείνουμε τους κύκλους μας. Γι' αυτό, δεν είναι τόσο η "παρανομία" που χαρακτηρίζει την κατάληψη ενός εγκαταλειμένου κτίριου αυτή που ενεργοποιεί τον κρατικό μηχανισμό για μια ενδεχόμενη επιχείρηση εκκένωσης. Είναι περισσότερο ο φόβος πως η αντιπρόταση της κοινότητας που παραθέτουμε, ξεπερνάει ό,τι το κράτος έχει να προσφέρει. Η αλληλεγγύη βλέπετε είναι μεταδοτική. Γιατί όμως επιλέγουμε να δομούμε τις κοινότητες μας μέσα σε καταλήψεις, έξω δηλαδή από τον κόσμο της ιδιοκτησίας;
Η αδιαμεσολάβητη θαλπωρή του "κενού" χώρου
Επιβιώνουμε σε μια πόλη στην οποία όπου σταθείς και όπου βρεθείς οι σχέσεις σου με τους ανθρώπους, η επαφή σου με τα αντικείμενα, οι σκέψεις σου οι ίδιες, όλα διαμεσολαβούνται από το κεφάλαιο και τις σχέσεις εξουσίας που παράγει. Και αυτό γίνεται όλο και πιο ολοκληρωτικό όσο αναπτύσσεται ο καπιταλισμός και οι τεχνολογίες του. Η ζωή σου απόλυτα καθορισμένη κι εσύ την ακολουθείς. Ο καπιταλιστικός τρόπος αναπαραγωγής σιχαίνεται την τυχαιότητα, καθε τόπος που δεν συντελείται κάποια οικονομική συνδιαλλαγή αποτελεί "κενό" χώρο και διατίθεται ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ανάπτυξη και εκμετάλλευση. Όταν όλα βασίζονται στις λογικές της ιδιοκτησίας, της οικονομικής συναλλαγής και της διαμεσολάβησης του καπιταλισμού μέσα στις σχέσεις μας, κανένας "κενός" χώρος δεν είναι αποδεκτός. Κάπως έτσι καταλήγουμε σε βουνά που δεν είναι βουνά αλλα αιολικά πάρκα, σε ποτάμια που δεν είναι ποτάμια αλλά υδροηλεκτρικά εργοστάσια, σε θάλασσες που δεν είναι θάλασσες αλλά ιχθυοκαλλιέργιες (παγιδευμένων από τα γεννοφάσκια τους ψαριών) και φυσικά σε πάρκα που δεν είναι πάρκα αλλά εν δυνάμει πάρκινγκ και σε πλατείες που δεν είναι πλατείες αλλά χώρος για τραπεζοκαθίσματα ολόιδιων μεταξύ τους μαγαζιών ή στην καλύτερη εργοτάξια μετρό. Έχουν και οικολογικό αίσθημα πανάθεμά τους και πρέπει να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε τα εμπορευμ... οι άνθρωποι τέλος πάντων που κινούνται μέσα στην πόλη, να γίνονται ακόμα περισσότεροι, να κινούνται ακόμα αποδοτικότερα και να βλέπουν το φως της μέρας ακόμα λιγότερο. Ο ήλιος τους πειράζει τους ανθρώπους, τους κάνει απρόβλεπτους. Όλη αυτή η λογική εκκινεί σίγουρα από την επιθυμία του καπιταλισμού για οικονομική ανάπτυξη αλλά ταυτόχρονα προσφέρει και κάτι ακόμα ιδιαίτερα χρήσιμο για τον κόσμο της εξουσίας. Διαμορφώνει μέσα στην πόλη μια συνθήκη όπου η κάθε μας κίνηση είναι προβλέψιμη. Το τι βλέπουμε, το τι καταναλώνουμε, το τι συζητάμε, το με ποιους βρισκόμαστε όλα είναι προδιαμορφωμένα με τα κατάλληλα logistics. Από την άλλη σε ένα "κενό" χώρο, εισχωρώντας εντός του πέφτει πάνω σου η ευθύνη να τον διαμορφώσεις και να σκαρώσεις τους κανόνες και τις δυνατότητες που σου αναλογούν. Το κράτος σιχαίνεται οτιδήποτε ξεφεύγει από τον έλεγχο του, μισεί λοιπόν τους "κενούς χώρους" όσο αυτοί παραμένουν κενοί. Εμείς από την άλλη τους λατρεύουμε, ένας "κενός" χώρος είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να θέσουμε επι τάπητος τα αντιεξουσιαστικά και αυτοοργανωμένα μας αντανακλαστικά, να αμφισβητήσουμε έμπρακτα τον νόμο της ιδιοκτησίας που αποτελεί τροχοπέδη ολόκληρης της καπιταλιστικής αναπαραγωγής,καθώς και του υποκριτικού αφηγήματος περι δυνατότητας για οικονομική ανέλιξη -λες και όλα έχουμε τις ίδιες ευκαιρίες στη ζωή. Είναι μέσα σε "κενούς" χώρους όπως οι πλατείες, τα πάρκα και τα άδεια σπίτια όπου βρίσκουμε την ευκαιρία να ξεφύγουμε από την ασφυκτική διαμεσολάβηση του κεφαλαίου και του κράτους και να ορίσουμε τις ζωές μας μόνες μας. Να βγούμε έξω από μία πραγματικότητα που η κάθε μας κίνηση και σκέψη είναι προβλέψιμη και να σηκώσουμε την ευθύνη των υπάρξεων μας.
Αυτή η διαδικασία μόνο εύκολη δεν είναι, μη γελιόμαστε, από τη στιγμή που γεννιόμαστε μαθαίνουμε να ζούμε στη βάση του ετεροκαθορισμού και των έτοιμων λύσεων, στη βάση της αυτοματοποίησης και της ευκολίας, εθιζόμαστε σε αυτό και είναι πραγματικά δύσκολο να το διαρρήξουμε. Να ξεβολευτούμε δηλαδή και να αμφισβητήσουμε στην πράξη τα όποια προνόμια μας έχουν αποδοθεί.Το κάνουμε όμως επειδή διαισθανόμαστε την ανάγκη, επειδή δεν μας αρκεί η ζωή που μας επιβάλλουν , επειδή τίποτα δεν συγκρίνεται με το να συνδέεσαι με τα πλάσματα γύρω σου σε έναν "κενό" χώρο, γιατί αυτός ο χώρος που υπάρχουμε μαζί, τελικά μόνο κενός δεν είναι, απλά χρειάζεται να διαισθανθείς τις ανεξάντλητες δυνατότητες που κρύβει.
Η περίπτωση του Κουκακίου
Όλα όσα αναφέραμε παραπάνω σχετικά με τους λόγους και τα κίνητρα πίσω από τα οποία το κράτος εκκενώνει τις καταλήψεις αποτυπώνονται ξεκάθαρα στην περίπτωση της γειτονιάς του Κουκακίου. Γιατί ενώ τα εκκενωμένα σπίτια παραμένουν μέχρι και σήμερα άδεια και "αναξιοποίητα", στη γύρω γειτονιά έχει στηθεί ένα απέραντο πανηγύρι εξευγενισμού και τουριστικοποίησης, βίαιης αναπαραγωγής. Δεν ξέρουμε αν η κατάσταση θα ήταν καπιταλιστικής διαφορετική εφόσον η κοινότητα έστεκε ακόμα στα απελευθερωμένα της εδάφη, αλλά είναι πασιφανές ότι το κράτος δεν θέλησε να το ρισκάρει. Τα αστυνομικά επιτελεία οργανώνουν τα επιχειρησιακά τους πλάνα με πρόσχημα πάντα τη νομιμότητα που καλούμαστε να υπηρετούμε. Η ίδια η νομιμότητα όμως είναι τα πλαίσια που θέτουν το κράτος και το κεφάλαιο για να διαφυλάξουν τη συνέχειά τους. Εμείς ξεφεύγοντας από το απόλυτο δίπολο νομιμότηταςπαρανομίας βλέπουμε την υπεράσπιση των χωρών μας ως αναγκαία συνθήκη. Τα κράτη έχουν στρατούς και μπάτσους για να διασφαλίζουν την κυριαρχία τους, εμείς έχουμε τις σχέσεις μας, τις ιδέες μας και την ευθύνη να αναλαμβάνουμε δράση και να υπερασπιζόμαστε όλα όσα χτίζουμε μαζί. Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου ήταν σίγουρα οι δομές, οι κοινωνικές κουζίνες, τα γλέντια, τα λάιβ, οι εκδηλώσεις, οι πολιτικοί αγώνες, που έλαβαν χώρα εντός και εκτός των κατειλημμένων χώρων της και ήταν φυσικά και οι ίδιοι οι κατειλημμένοι χώροι. Η μαχητική υπεράσπιση που επέλεξαν τα συντρόφια μας και για την οποία τώρα διώκονται, ήταν η υπεράσπιση όλων αυτών και ήταν μία ευθύνη που επέλεξαν να πάρουν απέναντι σε έναν πάνοπλο εχθρό που προσπαθεί να δαιμονοποιήσει κάθε κίνηση αμφισβήτησης και ελευθερίας επιβάλλοντας τη λογική του. Κομμάτι της κοινότητας όμως είναι και τα γέλια, οι φιλίες, οι ιστορίες, οι έρωτες, οι διαφωνίες, οι συζητήσεις, οι συνομωσίες, οι εξεγερσιακές πρακτικές που άνθισαν μέσα στους τοίχους των καταλήψεων και που τραβάνε μέχρι σήμερα, δραπετεύοντας από τις εκκενώσεις των μπάτσων. Και είναι εκείνα τα συστατικά που το κράτος δεν θα μπορέσει ποτέ να αποσπάσει με τη βία του και που καθίστανται αρκετά για να συνεχίσουμε να διεκδικούμε μια ζωή με τους δικούς μας όρους. Παρόλη λοιπόν την καταστολή, η κοινότητα συνεχίζει να υπάρχει, να αντιστέκεται συλλογικά, να ανθίζει ακόμα και μετά τις εκκενώσεις και να παίρνει μέρος στους αγώνες του σήμερα.
Μπαίνουμε λοιπόν στα άδεια σπίτια γιατί μόνο έξω απο τις οικονομικές συνδιαλλαγές που μας καταπνίγουν στην πόλη μπορούμε να έρθουμε κοντά σε αυτό που ονειρευόμαστε για μας τα ίδια, για να ανακαλύψουμε τελικά τι είμαστε αλλά και εκείνο που θέλουμε να γίνουμε.
Μας βγάζουν από τα άδεια σπίτια γιατί δεν μπορούν να ανεχτούν τους χώρους όπου η λειτουργία τους καθορίζεται από μας τα ίδια, φοβούνται τι μπορεί να δημιουργήσει μια συνθήκη όπου τα προβλήματα και επιθυμίες μας ξεφεύγουν από τα όρια της εσωστρέφειας οι που φέρει ο επιβαλλόμενος ατομικισμός, γιατί η μανία τους για εξουσιαστική ολοκλήρωση, δεν μπορεί να επιτρέψει χώρους μέσα στην πόλη όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να αποτινάξουν από πάνω τους το κεφάλαιο, την πατριαρχία, το έθνος και τον καπιταλισμό.
Οι καταλήψεις ήταν και παραμένουν από τους λίγους ακόμα "κενούς" χώρους μέσα στην πόλη. Τόσο κενοί που αντιλαλούν οι φωνές και τα τραγούδια μας. Και θα συνεχίσουμε να τις υπερασπιζόμαστε, αντιστεκόμενα στην ποινικοποίηση των ζωών και των σχέσεων μας.
Αλληλεγγύη στα συντρόφια μας που ενα χειμερινό απόγευμα του '20 στάθηκαν με όλο τους το είναι απέναντι σε έναν στρατό απο μπάτσους για να υπερασπιστούν τη ζωή απέναντι στην απονέκρωση, για να διαφυλάξουν έναν "κενό" χώρο απέναντι σε τόσα και τόσα κενά μυαλά. Πράγματι έπεσαν πάνω στα κεφάλια τους... και η ηχώ απο το γδούπο αντήχησε σε κάθε "κενό" χώρο εκεί έξω.
10-100-χιλιάδες ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΖΗΣΕΙΣ
ΣΤΟ ΚΟΥΚΑΚΙ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΙΣΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
2/12 ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΣΤΙΣ 9:00, κτήριο 8 αίθουσα 2 (για το εφετείο της ματρόζου 45)
Κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Ζιζάνια
(επισυνάπτουμε το αρχείο με το μπροσουράκι που τυπώθηκε με βάση το παραπάνω κείμενο-κάλεσμα σε ψηφιακή μορφή)
Εικόνες:
Αρχεία:
ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ, ΜΠΑΤΣΟΙ, ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ, ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥΣ
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
Οι καταλήψεις και κάθε αυτοοργανωμένο εγχείρημα είναι εστίες αντίστασης και αγώνα ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, αναχώματα στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Κόσμοι που δοκιμάζονται νέες σχέσεις και μορφές συλλογικής συνύπαρξης και σύμπραξης, στη βάση της ελευθερίας, της αμοιβαιότητας, της αλληλεγγύης. Κόσμοι κριτικής σκέψης και δημιουργικότητας που συνιστούν το λάθος στην κυριαρχική εξίσωση χειραγώγησης, πειθάρχησης και υποταγής. Κόσμοι που συναντιούνται σε πεδία αλληλεπίδρασης στη βάση της συμφωνίας και κοινής επιδίωξης για σύγκρουση και ρήξη με τον κυρίαρχο κόσμο. Αυτόν της ασφυξίας, των επίπλαστων διαχωρισμών, της ιεραρχίας, της ιδιοκτησίας κρατικής ή ατομικής. Γι' αυτό και βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της καταστολής.
ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ,
ΜΠΑΤΣΟΙ, ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ, ΔΙΚΑΣΤΕΣ
ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ
ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3), στα 3 χρόνια λειτουργίας της (2017-2020) αποτέλεσε ένα τέτοιο εγχείρημα. Η ανακατάληψη των κτιρίων τον Γενάρη του 2020 και οι ταυτόχρονες συγκεντρώσεις αλληλεγγύης έξω από αυτά, έγιναν σε μια περίοδο που το κράτος είχε εξαπολύσει, από τον Αύγουστο του 2019, μια εκστρατεία διαδοχικών εκκενώσεων μεταναστευτικών, πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων. Η δυναμική υπεράσπιση της Ματρόζου 45 από τις/τους καταληψίες αποτέλεσε το φράγμα που αναχαίτισε εκείνη την περίοδο την κατασταλτική εκστρατεία, η οποία συνοδευόταν εξίσου από εκτεταμένη μιντιακή προπαγάνδα και υπουργικά τελεσίγραφα για την παράδοση των καταλήψεων.
Στη δίκη που έγινε σε πρώτο βαθμό τα συντρόφια καταδικάστηκαν σε 6,5 χρόνια φυλάκισης (εκτίσιμη ποινή), με αναστολή μέχρι το εφετείο, το οποίο ξεκινάει στις 2/12/2025, στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ
Οι καταλήψεις…
δεν είναι μόνο αυτό που βλέπεις,
είναι ό,τι δεν έχουν γίνει ακόμα
μέσα τους σφυροκοπάει η σκαλωσιά του μέλλοντος
είναι ό,τι πρέπει να γίνουν, όσο κι αν οι εχθροί απαγορεύουν…
ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 29/11, 13:00
πλ. Μερκούρη Πετράλωνα
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 2/12, 9:00πμ
δικαστήρια Ευελπίδων
Συνέλευση αναρχικών ενάντια στα αυτονόητα του κόσμου της εξουσίας
#αυτονόητα: εκκένωση καταλήψεων, φυλάκιση καταληψιών
blog: againstobvious.espivblogs.net
e-mail: against_obvious@espiv.net
(το αρχείο σε μορφή κειμένου όπως μοιράζεται σε παρεμβάσεις)
Κάτω τα χέρια από τα διωκόμενα συντρόφια για τη μαχητική υπεράσπιση των Καταλήψεων του Κουκακίου
Στηρίζουμε και καλούμε στην πορεία το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, 13:00, στην πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, 9:00, στο εφετείο.
Μέσα στην ιστορία του πολύμορφου αγώνα ενάντια στην κρατική κυριαρχία, οι απαλλοτριωμένοι χώροι των καταλήψεων αποτελούσαν - και πάντα θα αποτελούν - ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία και βασικούς τόπους συνάντησης του α/α-χώρου. Πρόκειται για εγκαταλελειμμένα κτίρια που μετατρέπονται σε ζωτικούς χώρους πραγμάτωσης ιδεών και προταγμάτων έξω και πέρα από την υπάρχουσα συνθήκη απομόνωσης και σχέσεων εκμετάλλευσης. Αποτελούν τους χώρους όπου ζητήματα βασικών βιοτικών -και όχι μόνο -αναγκών και επιθυμιών μας προσπαθούν να απαντηθούν συλλογικά και στη βάση της αυτοοργάνωσης. Χώρους συμπερίληψης, όπου τα αποκλεισμένα αυτής της κοινωνίας μπορούν να χωρέσουν, όπου κάθε λογής καταπίεση και εξουσιαστική βία αντιπαλεύονται στη βάση της οριζοντιότητας και της αντιιεραρχίας. Είναι σπίτια αγώνα, σημεία ζύμωσης των ιδεών και οργάνωσης των δράσεών μας, καταφύγια από την κρατική καταστολή. Είναι οι χώροι που συμπυκνώνουν "το εδώ και το τώρα" όλων των αναρχικών και αντιεξουσιαστικών προταγμάτων μας. Ως τέτοιες, οι καταλήψεις είναι διαχρονικά στο στόχαστρο του κράτους, αγκάθια στην κανονικότητα που προσπαθεί να επιβληθεί ισοπεδωτικά σε όλα τα κοινωνικά πεδία. Η ιστορία του καταληψιακού κινήματος στην Ελλάδα είναι μεγάλη, γεμάτη στιγμές έμπνευσης και μαχητικές υπερασπίσεις των σπιτιών ενάντια στο κράτος, και απώλειες που αναμφισβήτητα κόστισαν στη συλλογική μας συνείδηση.
Ήδη από το φινάλε της τετραετίας της "πρώτης φοράς αριστεράς", ξεκίνησε μια πιο συντονισμένη και συνεχής επίθεση ενάντια στο καταληψιακό κίνημα. Κι αν τότε το επίκεντρο ήταν τα Εξάρχεια, με τη διάθεση του κράτους να σπάσει τα σπίτια που είχαν ανοίξει προκειμένου να καταστεί δυνατή η αλληλεγγύη στο πλήθος μεταναστριών και προσφύγων που είχε βρεθεί στην Αθήνα, αλλά και με τον εξευγενισμό της περιοχής να είναι προ των πυλών, η ΝΔ έπιασε το κατασταλτικό νήμα -ήδη από την προεκλογική περίοδο- και επέκτεινε τις επιθέσεις σε όλη την επικράτεια. Το αποτέλεσμα της επίθεσης αυτής, με τα "τελεσίγραφά" της και την άπλετη βία της ήταν βαρύ, με πολλά σπίτια να εκκενώνονται και με συντρόφια να βρίσκονται τραυματισμένα και διωκόμενα. Κατέγραψε όμως και στιγμές αγώνα και αλληλεγγύης τις οποίες φέρουμε όλα μας στις συνεχιζόμενες αντιστάσεις που προβάλουμε απέναντι στον κρατικό μηχανισμό. Μαχητικές αντιστάσεις όταν οι μπάτσοι βρίσκονται έξω από την πόρτα, ανακαταλήψεις ξανά και ξανά των κτιρίων μας, πορείες σε γειτονιές που θυμίζουν ότι οι επιλογές του κράτους έχουν κόστος και δε μένουν αναπάντητες.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου αποτελούταν από τρία κατειλημμένα κτίρια επί των οδών Ματρόζου, Παναιτωλίου και Αρβάλη, τα οποία ανοίχτηκαν το 2017. Στο διάστημα που παρέμειναν ανοικτά, αποτέλεσαν χώρους κοινωνικής αλληλεγγύης και αγώνα, φιλοξενώντας πλήθος εγχειρημάτων και συμμετέχοντας σε αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό της γειτονιάς και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοππάπου. Έγιναν πολλές φορές στόχος φασιστικών εμπρηστικών επιθέσεων και εκκενώσεων, με το κράτος να χρησιμοποιεί κάθε μέσο ενάντια στους κατοίκους των σπιτιών (χημικά, πλαστικές σφαίρες κτλ). Οι αντιστάσεις των συντροφιών που υπερασπίστηκαν τα κτίρια αυτά στις εκκενώσεις και τις ανακαταλήψεις τους, οι εικόνες των, πολύχρωμων από τις μπογιές και αποκαρδιωμένων από το πλήθος πραγμάτων που έπεσαν πάνω στα κεφάλια τους, μπάτσων, ενέπνευσαν τους αγώνες που δόθηκαν για μια σειρά από υπερασπίσεις και ανακαταλήψεις σπιτιών στην συνέχεια.
Πέρα από τη βία που δέχτηκαν τα συντρόφια που ενεπλάκησαν από διάφορες θέσεις στην υπεράσπιση της κοινότητας των καταλήψεων αυτών και πέρα από την ίδια την απώλεια των χώρων μας, συνέπεια των αντιστάσεων υπήρξε και ο μεγάλος αριθμός διώξεων αγωνιστριών και αγωνιστών. Οι καταληψίες της κοινότητας βρίσκονται διωκόμενες/οι σε μια σειρά από υποθέσεις σχετικά με όλες τις εκκενώσεις, τις οποίες πολέμησαν μέσα στα χρόνια υπερασπιζόμενα με συνέπεια τις επιλογές και τα προτάγματά τους. Στις 2 Δεκεμβρίου θα διεξαχθεί το δικαστήριο σε δεύτερο βαθμό για την υπεράσπιση του κτιρίου της Ματρόζου 45 τον Γενάρη του 2020 απέναντι στην εκκένωση που ακολούθησε την ανακατάληψη των κτηρίων της Ματρόζου και της Παναιτωλίου. Η συνθήκη που έχει διαμορφωθεί είναι ιδιαίτερη, καθώς το πρωτόδικο δικαστήριο, ενταγμένο πλήρως στο κλίμα των ημερών, με την ΝΔ και τον Χρυσοχοΐδη να προσπαθούν να αντλήσουν πολιτική υπεραξία από το θέμα βάζοντας τα μίντια να ζητάνε φυλακίσεις και τους μπάτσους -με μπροστάρη τον φασίστα Πλεύρη- να προσπαθούν να πάρουν ρεβάνς με μηνύσεις, καταλήγει στην πρωτοφανή βάσει στοιχείων και συνθήκης απόφαση των εξίμισι χρόνων (εκτίσιμη ποινή) φυλάκισης με αναστολή μέχρι το εφετείο.
Η απόφαση αυτή φυσικά δεν έρχεται εν κενώ. Πλην της βούλησης της ΝΔ να παράξει υπεραξία από κάθε λογής κατασταλτική επιλογή, το ελληνικό κράτος εδώ και αρκετά χρόνια εξελίσσεται νομικά και κατασταλτικά στα πρότυπα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών, κάνοντας σαφές ότι η επίθεση ενάντια στα κινήματα και στους τρόπους που αυτά συγκροτούνται αποτελεί κεντρική στρατηγική του. Επιλογή, που σε συνδυασμό με τις συνεχόμενες αναθεωρήσεις του Ποινικού Κώδικα και την αυστηροποίηση των ποινών που αυτός εισάγει, αναβαθμίζει τον κίνδυνο φυλάκισης (πραγματικής ή και εναλλακτικής) για τις περιπτώσεις μικροπαραβατικότητας και για πολιτικές δράσεις που παλαιότερα δεν είχαν αυτή την αντιμετώπιση. Τα αποτελέσματα είναι ήδη μπροστά μας, με τις φυλακές να ασφυκτιούν από το ολοένα αυξημένο πλήθος ανθρώπων που καταλήγουν εντός τους και με τις ποινές να είναι, τόσο οικονομικά όσο και σε διάρκεια, εξοντωτικές σε μια σειρά υποθέσεων. Αν και η συγκεκριμένη υπόθεση δικάζεται βάση παλαιότερου ποινικού κώδικα, η πρωτόδικη απόφαση εντάσσεται πλήρως στο δόγμα νόμου και τάξης που επιδιώκουν να επιβάλουν οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους, το οποίο εδώ επιχειρεί να στείλει για πρώτη φορά καταληψίες στην φυλακή.
Όπως σε όλες τις σημαντικές στιγμές αγώνα, το κράτος επιχειρεί πάντα να έχει την τελευταία λέξη. Και ανεξαρτήτως με το αν το επιτυγχάνει σε πρώτο χρόνο, την ώρα δηλαδή που πραγματοποιεί την επίθεση, έρχονται στη συνέχεια τα δικαστήρια ώστε να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν την δουλειά των μπάτσων. Ως συνέλευση, αναγνωρίζουμε στο εφετείο που έρχεται την ανάγκη συσπείρωσης του α/α-χώρου για την υπεράσπιση και την αλληλεγγύη των συντροφιών που έβαλαν τα σώματά τους ανάχωμα προκειμένου να υπερασπιστούν τα μέρη στα οποία ζούμε, οργανωνόμαστε και υπάρχουμε ως χώρος. Απέναντι στην ολομέτωπη και εντεινόμενη επίθεση του κράτους, ας αναβιώσουμε το πείσμα και την αγωνιστική διάθεση που μας έδωσαν εκείνες οι μέρες και ας γίνουμε ασπίδα για τα συντρόφια που βρίσκονται στη δίνη των κατασταλτικών μηχανισμών.
Στηρίζουμε και καλούμε στην πορεία το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, 13:00, στην πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, 9:00, στο εφετείο.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους
και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
Στηρίζουμε την πορεία αλληλεγγύης στις (ανα)καταλήψεις | Σάββατο 29 Νοεμβρίου | 13:00 | πλ. Μερκούρη, Πετράλωνα
Στηρίζουμε την πορεία αλληλεγγύης στις (ανα)καταλήψεις | Σάββατο 29 Νοεμβρίου | 13:00 | πλ. Μερκούρη, Πετράλωνα Οι καταλήψεις είναι αγκάθια στα χέρια κράτους, κεφαλαίου, ιδιοκτησίας. Για κάθε κατάληψη και ανακατάληψη είμαστε όλα συνένοχα. Αλληλεγγύη στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου. Όλες/α/οι στις 2/12 στην Ευελπίδων στις 9:00 (κτήριο 8, αίθουσα 2) για το εφετείο των συντροφιών. 10-100-1000 (ανα)καταλήψεις ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης σήψης. Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τα συντρόφια μας.
Οι καταλήψεις είναι αγκάθια στα χέρια κράτους, κεφαλαίου, ιδιοκτησίας.
Για κάθε κατάληψη και ανακατάληψη είμαστε όλα συνένοχα.
Αλληλεγγύη στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από 3 εγκαταλελειμμένα σπίτια Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 2, Αρβάλη 3, τα οποία λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για περίπου 3 χρόνια. Φθινόπωρο του 2019 ο τότε διαχειριστής τους κράτους καταθέτει στη δημόσια σφαίρα τελεσίγραφο που καλούσε σε οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών ή διακανονισμό με τους ιδιοκτήτες, το οποίο έληγε στις 5 Δεκέμβρη 2019. Η στρατηγική αυτή παρουσιάστηκε ως μια πρόθεση ειρηνικής επίλυσης του καταληψιακού ζητήματος, ενώ επί της ουσίας τόσο η ημερομηνία λήξης του τελεσίγραφου (1 μέρα πριν την επέτειο δολοφονίας του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου), όσο και το κύμα καταστολής ήδη από τον Αύγουστο του ίδιου έτους δυναμίτιζε την ατμόσφαιρα.
Η επίθεση του κράτους στην Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου μετρά πλήθος εκκενώσεων, συλλήψεων και καταδικών. Το επόμενο διάστημα αναμένονται τα δύο τελευταία δικαστήρια όσων υπερασπίστηκαν τα σπίτια της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου. Στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό οι καταληψίες που υπερασπίστηκαν τη Ματρόζου 45 κατά την ανακατάληψη του κτιρίου το 2020. Όλα αυτά τα 5 χρόνια που πέρασαν από τις εκκενώσεις, κόσμος που υπερασπίστηκε την κοινότητα είτε στις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης την ώρα των ανακαταλήψεων, είτε με την ίδια την πολιτική επιλογή της μαχητικής υπεράσπισης αυτών απέναντι στην κρατική καταστολή, είτε σε όλες αυτές τις δικαστικές μάχες, συνείσφερε στον αγώνα για τη διατήρηση του καταληψιακού κινήματος.
Η ένταση της κρατικής καταστολής στις καταλήψεις δεν ήταν ένα μένος ή μια επιλογή μιας κυβέρνησης, ήταν και συνεχίζει να είναι μια επίθεση κράτους και κεφαλαίου για επαναδιαμόρφωση του αστικού τοπίου. Μια στρατηγική όπου ο ντόπιος πληθυσμός γειτονιά τη γειτονιά εκδιώχνεται, για να πάρουν τη θέση του οι τουρίστες και το υπερεθνικό κεφάλαιο. Το Κουκάκι 5 χρόνια μετά γέμισε με εναλλακτικά μαγαζάκια, κουλ πεζόδρομους, AirBnB και real estate ευκαιρίες. Σε αντιστοιχία με τη πάταξη του αβάτου των Εξαρχείων, τη στρατοπέδευση των μπάτσων, τις περιπολίες, ο παράδεισος των πολυτελών κατοικιών, της golden visa, του εξευγενισμού και της τουριστικοποίησης, στρώνεται χρόνια πριν με συστηματικότητα. Σε κάθε τόπο του ελλαδικού χώρου που το κεφάλαιο βλέπει τρόπους κερδοφορίας, το κράτος είναι εκεί να δώσει τα νομικά πλαίσια για τη λεηλασία της φύσης, να δώσει τα οικονομικά κίνητρα και ελευθερίες, να χαρίσει γη και ύδωρ, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσει να καταστείλει κάθε φωνή αντίδρασης, κάθε κίνηση αντίστασης και επίθεσης.
Οι καταλήψεις αποτελούν ορμητήρια αγώνα, αποτελούν την πιο ξεκάθαρη μορφή άρνησης του κόσμου της ιδιοκτησίας, προτάσσοντας έμπρακτα την αυτοοργάνωση και την κοινοτική αλληλέγγυα ζωή. Αποτελούν χώρους συνάντησης, οργάνωσης της επίθεσης σε κάθε τι εκμεταλλεύεται και καταπιέζει τα από τα κάτω. Προωθεί την συνδιαμόρφωση και την ισότητα μακριά από λογικές ανάθεσης και διαμεσολάβησης, φέρνοντας στο σήμερα κάτι από το κόσμο που ονειρευόμαστε. Οι καταλήψεις είναι εκείνα τα απελευθερωμένα εδάφη που σπάνε τις διακρίσεις έμφυλες, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνοτικές/εθνικές, σωματικής αρτιμέλειας, ψυχικής υγείας. Προωθώντας την αντικουλτούρα, δημιουργώντας και ενισχύοντας την αυτοοργάνωση σε κάθε πτυχή της ελεύθερης έκφρασης, ενάντια σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αναπαραγωγής των κυρίαρχων προταγμάτων. Και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε.
Η υπεράσπιση της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου περνά μέσα από την ίδια τη συνέχιση των εγχειρημάτων των καταλήψεων. Η μαχητική υπεράσπιση των δομών του αγώνα, η συνεχόμενη πρόθεση επανακατάληψης ύστερα από κάθε εκκένωση, δυναμώνουν το ίδιο το καταληψιακό πρόταγμα. Από το πείσμα και τον αγώνα που έδωσαν τα συντρόφια στη Βίλα Αμαλίας και τις μαζικές πορείες υπεράσπισής της, τις απανωτές επανακαταλήψεις σε κάθε πόλη ανά τον ελλαδικό χώρο, είμαστε όλα συνένοχα στη διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης που θέλουν να απλώσουν. Στις επανακαταλήψεις στο Κουκάκι ήμασταν όλες και όλοι εκεί, είτε με τη φυσική μας παρουσία είτε όχι και συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τους χώρους μας απέναντι στην καταστολή. Στεκόμαστε δίπλα στα συντρόφια μας που διώκονται για τα πολιτικά τους περιεχόμενα και πεπραγμένα. Σε όσα δικαστήρια και αν μας σύρουν, όσους νόμους και αν αυστηροποιήσουν δεν μπορούν να σταματήσουν το δίκιο του αγώνα, τη δίψα για ζωή.
Στις 2 Δεκεμβρίου θα βρισκόμαστε όλες/οι/α στα δικαστήρια, υπερασπιζόμενες τις επιλογές και τα μέσα του αγώνα. Μπορεί το κράτος να επιδιώκει να κλείσει στη φυλακή τα συντρόφια με πρωτόδικες εξοντωτικές ποινές 6.5 χρόνων, το κίνημα όμως δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Δεν θα αφήσουμε το συντρόφια μας βορά στις ορέξεις τους. Αυτοί που συγκαλύπτουν τις δολοφονίες στα Τέμπη, που καταχράζονται χρήματα, που πατάνε επί πτωμάτων για να ανέλθουν στην ταξική πυραμίδα, που στηρίζουν την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, οι καρεκλοκένταυροι εξουσιαστές, δεν μπορούν να μας αγγίξουν. Όσο και αν οι πόλεις γύρω μας επιτηρούνται, όσο και αν καταστρέφουν τον φυσικό κόσμο, όσο και αν χτίζουν φυλακές και νομικά οπλοστάσια, κάτω από τα μπετά τους πάντα θα υπάρχουν οι σπόροι. Αυτοί που θα τσακίζουν το τσιμέντο τους για την έφοδο στον ουρανό, αυτοί που πάντα θα σηκώνονται κάτω από τις μπότες τους, που θα λυγίζουν τα κάγκελά τους.
Απαντάμε στην επίθεση του κράτους, με συντροφικότητα, αλληλεγγύη, με επίμονο και αποφασιστικό αγώνα. Θα πάρουμε πίσω όσες καταλήψεις και αν εκκενώσουν. Μπροστά στην σιγή νεκροταφείου που θέλουν να απλώσουν απαντάμε ακόμα πιο μαχητικά μέχρι τη συνολική ανατροπή κράτους και καπιταλισμού, μέχρι στο γκρέμισμα κάθε φυλακής. Ως την αναρχία.
Όλες/α/οι στις 2/12 στην Ευελπίδων στις 9:00 (κτήριο 8, αίθουσα 2) για το εφετείο των συντροφιών.
Στηρίζουμε την πορεία το Σάββατο 29 Νοεμβρίου στις 13:00 στην πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα.
10-100-1000 (ανα)καταλήψεις ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης σήψης.
Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τα συντρόφια μας.
Αναρχική συλλογικότητα Acte
acte@riseup.net/acte.espivblogs.net
Εικόνες:
Αλληλεγγύη στις/ους διωκώμενες/ους καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου
Όσο μεγάλη και να είναι η καταστολή και όσο μεγάλα κι αν είναι τα επιχειρηματικά σχέδια πλουτισμού εις βάρος της κοινωνίας, η αλληλεγγύη μας είναι μεγαλύτερη. Όλοι/ολες στην πορεία το Σάββατο 29/11, 13:00 στην πλατεία Μερκούρη, και στη συγκέντρωση στο εφετείο 2/12, 9:00.
Αλληλεγγύη στις/ους διωκώμενες/ους καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου
Οι καταλήψεις πάντοτε αποτελούν τρόπους και χώρους εκδίπλωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, της αντίστασης και της δημιουργικότητας. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 όταν καταλείφθηκαν τρία κτήρια στις οδούς Ματρόζου, Παναιτωλίου και Αρβάλη. Πάντοτε στην καρδιά του αγώνα ενάντια στον εξευγενισμό της περιοχής και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοπάππου, αποτέλεσε αγκάθι για τα τοπικά και ευρύτερα συμφέροντα.
Αφού στοχοποιήθηκε πολλές φορές από το κράτος και τα τσιράκια του, τους φασίστες, τα κτήρια εκκενώθηκαν το 2020. Οι σύντροφοι/ισσες της κοινότητας υπερασπίστηκαν σθεναρά τα κτήρια και στη συνέχεια προσπάθησαν αρκετές φορές να τα ανακαταλάβουν. Δέχτηκαν ασύμμετρη βία από την αστυνομία, γιατί το κράτος θέλει να δείξει ότι τέτοιες συμπεριφορές που αψηφούν το φόβο και μάχονται την καταστολή δεν χωράνε στο καθεστώς, και προσπαθεί να τιμωρήσει παραδειγματικά όσους/ες αντιστέκονται και μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδια του.
Από τη μία πλευρά λοιπόν οι καταληψίες της κοινότητας διώκονται δικαστικά για τις υποθέσεις όλων των εκκενώσεων. Στις 2 Δεκεμβρίου θα λάβει χώρα το δικαστήριο σε δεύτερο βαθμό για την υπεράσπιση του κτηρίου της Ματρόζου 45 τον Γενάρη του 2020 απέναντι στην εκκένωση που ακολούθησε την ανακατάληψη των κτηρίων της Ματρόζου και της Παναιτωλίου.
Από την άλλη πλευρά, το πρώην κατειλημμένο κτήριο της Αρβάλη 3 πουλήθηκε σε ισραηλινή εταιρεία, η οποία φυσικά με τα βρώμικα χρήματα του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ θα επενδύσει στην ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή της γειτονιάς του Κουκακίου από τον τουρισμό.
Όσο μεγάλη και να είναι η καταστολή και όσο μεγάλα κι αν είναι τα επιχειρηματικά σχέδια πλουτισμού εις βάρος της κοινωνίας, η αλληλεγγύη μας είναι μεγαλύτερη.
Όλοι/ολες στην πορεία το Σάββατο 29/11, 13:00 στην πλατεία Μερκούρη, και στη συγκέντρωση στο εφετείο 2/12, 9:00.
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ
Αλληλεγγύη σε όσα διώκονται για την εκκένωση της (ανα)κατάληψης Ματρόζου
Αφίσα που κολλήθηκε στη Νίκαια σε αλληλεγγύη με τα συντρόφια που διώκονται για την εκκένωση της (ανα)κατάληψης Ματρόζου
Σάββατο 29/11 13:00 Πορεία, Πλ. Μερκούρη
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 09:00, Εφετείο (Ευελπίδων): Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα διωκόμενα της (ανα)κατάληψης
Τον Νοέμβριο του 2019 ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ Χρυσοχοίδης στέλνει τελεσίγραφο στον αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό χώρο και δίνει προθεσμία 15 ημερών, είτε να εκκενώσει τις καταλήψεις του, είτε να συνάψει μισθωτήριο με τους ιδιοκτήτες.
Τελεσίγραφα του κράτους και της κάθε είδους εξουσίας δεν γίνονται δεκτά από τον α/α χώρο. Και σε καμία περίπτωση δεν εγκαταλείπει τους χώρους του.
Τον Δεκέμβριο του 2019 με την εκπνοή του τελεσίγραφου και αφού προηγείται η εκκένωση της κατάληψης Κουβέλου στο Μαρούσι, οι μπάτσοι των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ εκκενώνουν τις καταλήψεις του Κουκακίου στις οδούς Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21 και Αρβάλης 3 σε μια επεισοδιακή βίαιη επιχείρηση,πραγματοποιώντας προσαγωγές και συλλήψεις όχι μόνο συντρόφων αλλά και αλληλέγγυων γειτόνων.
Τον Ιανουάριο του 2020 συντρόφια ανακαταλαμβάνουν το κτίριο στην Παναιτωλίου και στην Ματρόζου και σύντομα μεγάλος αριθμός αλληλέγγυων βρίσκονται έξω από τα ανακατειλημμένα κτίρια εκφράζοντας έμπρακτα την συμπαράστασή του. Η απάντηση των δυνάμεων καταστολής υπήρξε άμεση και ιδιαίτερα βίαιη. ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ επιτίθενταικατ'εντολήστα αλληλέγγυα, χτυπούν στα τυφλά, συλλαμβάνουν και στην συνέχεια εκκενώνουν εκ νέου τους χώρους με νέους ξυλοδαρμούς και συλλήψεις στα συντρόφια που βρίσκονται μέσα σε αυτούς. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η αλληλεγγύη στοχοποιείται και ποινικοποιείται, οι καταλήψεις πρέπει να απομονωθούν.
Οι καταλήψεις όμως στην πραγματικότητα δεν μπορούν ούτε να απομονωθούν ούτε να εκκενωθούν. Οι καταλήψεις δεν είναι οι τοίχοι και τα κτίρια. Είναι το πρόταγμά μας για έναν κόσμο που διαρρηγνύει την κανονικότητα του κόσμου που ζούμε, που ζέχνει διαχωρισμούς, ρατσισμό, σεξισμό,ομοφοβία, τρανσφοβία. Αποτελούν ανάχωμα στην εκμετάλλευση και την καταπίεση που μας πνίγει καθημερινά. Στην εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής των ζωών μας όπου στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας (από την στέγαση μέχρι την διασκέδαση, την έκφραση και την κοινωνικοποίηση) η κυριαρχία επιβάλει αντίτιμο και μάλιστα βαρύ. Είναι εκεί όπου οι αξίες της αυτοοργάνωσης υλοποιούνται.
Και όσο και να πονάει να βλέπουμε αυτούς τους τοίχους και τα κτίρια να σφραγίζονται ή να γκρεμίζονται (γιατί τα έχουμε φροντίσει,τους έχουμε δώσει ζωή επαναφέροντάς τα από την εγκατέλειψη όπου είχαν καταδικαστεί, γιατί είχαν στεγάσει τα οράματα και τη φαντασία μας) τίποτα δεν τελειώνει με μια εκκένωση.
Η ανάγκη μας να στεγάσουμε τις αντιστάσεις μας, να δημιουργήσουμε χώρους ανομίας ενάντια σε κράτη/έθνη, κεφάλαιο και πατριαρχία, απέναντι σε διακρίσεις/διαχωρισμούς/ανταγωνισμούς, σε κάθε είδους σύνορο, δεν στερεύει με κανενόςείδους καταστολή.
Θα συνεχίσουμε να απαντάμε με ανακαταλήψεις και με νέες καταλήψεις. Θα συνεχίσουμε να σπάμε το θεσμό της ιδιοκτησίας και να γινόμαστε αντιπρόταση. Θα συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε σχέσεις αλληλεγγύης και σχέσεις χωρίς διακρίσεις.
Θα συνεχίσουμε να είμαστε το κακό σπυρί στον κώλο κάθε είδους εξουσίας μέχρι την ολοκληρωτική της σήψη.
Ουτοπία δεν είναι ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.
Το ότι αυτός ο κόσμος μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει είναι δυστοπία.
κάλεσμα : καρακ(Α)ηδόνες, Πάροδος, αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ - ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ
Στις 11 Γενάρη του 2020 και έπειτα από μία περίοδο αλλεπάλληλων επιθέσεων στα κατειλημμένα εδάφη αγώνα από το κράτος, αγωνιστές και αγωνίστριες από την κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου μαζί με πλήθος αλληλέγγυων προχωρούν στην ανακατάληψη των κτιρίων της Ματρόζου 45 και Παναιτωλίου 21. Αφού οι μπάτσοι διέλυσαν τον συγκεντρωμένο κόσμο, επιχείρησαν να εισέλθουν στα ανακατειλημμένα κτήρια. Μετά από πολύωρη προσπάθεια των ΕΚΑΜ να εισέλθουν στην Ματρόζου 45, οι ένστολοι δολοφόνοι συνέλαβαν 5 καταληψίες, μεταξύ των οποίων και μια ανήλικη συντρόφισσα. Ο ακροδεξιός παροξυσμός που ακολούθησε μετά ήταν μοναδικός. Συνδικαλιστές μπάτσοι, φασίστες δικηγόροι, υπουργοί της ΝΔ, ακόμα και ο Πρωθυπουργός βγαίνανε καθημερινά στα κανάλια και ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία των αντιστεκόμενων και την αναβάθμιση των κατηγοριών τους σε κακουργήματα. Έπειτα από σχεδόν 5 χρόνια οι επιθυμίες τους έγιναν πραγματικότητα. Η δικαστική εξουσία σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις επιταγές της πολιτικής εξουσίας αποφάσισε, για τους 4 αγωνιστές πλην της ανήλικης τότε συντρόφισσας, πρωτόδικα, την καταδίκη σε 77 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή με έκτιση ολόκληρης της ποινής με ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι το εφετείο.
Η μαχητική αντίσταση των 5 καταληψιών στη Ματρόζου 45, υπήρξε ένα ακόμα ανάχωμα απέναντι στη διακηρυγμένη κατασταλτική εκστρατεία του κράτους ενάντια στους κατειλημμένους χώρους αγώνα. Το νέο αυτό κύμα εκδήλωσης της πάγιας κρατικής επιθετικότητας απέναντι στις καταλήψεις, ξεκίνησε με την εκκένωση τεσσάρων καταλήψεων στη περιοχή των Εξαρχείων, την εγκατάσταση αστυνομικού στρατού κατοχής στη γειτονιά, τους ξυλοδαρμούς και τους βασανισμούς διαδηλωτών και αγωνιζόμενων ανθρώπων. Συνεχίστηκε με τις εισβολές σε καταλήψεις στέγασης προσφύγων και μεταναστών, τη «θεαματική» επιχείρηση απομάκρυνσης του πολιτικού περιπτέρου της Συνέλευσης για την Επανοικειοποίηση των Εξαρχείων, την εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ Απαρτμάν στην Αθήνα, της κατάληψης Palmares στη Λάρισα, της κατάληψης Δερβενίων 56, των καταλήψεων Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21 και Αρβάλη 3 και της κατάληψης Κουβέλου στην Αθήνα, καθώς και τις αστυνομικές εισβολές στην κατάληψη Libertatia στη Θεσσαλονίκη. Σε εκείνη την περίοδο, οι πρωτοβουλίες συγκρότησης ενός μετώπου αγώνα, όσο το δυνατόν πλατύτερου και μαζικότερου, που θα λειτουργούσε ως ανάχωμα στην επέλαση των κατασταλτικών σχεδιασμών, οι μεγάλες αντικατασταλτικές διαδηλώσεις με αποκορύφωμα την πορεία των χιλιάδων αγωνιζόμενων στους δρόμους της Αθήνας στις 14/9/2019, η μεγαλειώδης απάντηση που δόθηκε στο τελεσίγραφο των κρατικών επιτελείων στις 5 και 6 Δεκέμβρη του 2019, καθώς και οι μαχητικές ενέργειες υπεράσπισης των κατειλημμένων δομών δημιούργησαν εμπόδια στον κρατικό κατασταλτικό στρατό, και συνέβαλαν στην προσωρινή αναστολή των κατασταλτικών χτυπημάτων.
Η κρατική επιθετικότητα όμως δεν σταμάτησε εκεί. Από το 2020 πλήθος αστυνομικών επιχειρήσεων εκκένωσης κατειλημμένων κτηρίων έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Από την εκκένωση της Mundo Nuevo και την εκ νέου εκκένωση της έπειτα από την ανακατάληψη της από συντρόφους και συντρόφισσες στην Θεσσαλονίκη, της κατάληψης Ντουγρού στην Λάρισα, Ya Basta στα Ιωάννινα, μέχρι τις επαναλαμβανόμενες εκκενώσεις της κατάληψης Ευαγγελισμού στην Κρήτη και τις επαναλαμβανόμενες ανακαταλήψεις από το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα στην πόλη του Ηρακλείου οι καταλήψεις σε όλη τους την ιστορική διαδρομή έχουν αποδείξει ότι δεν παραδίνονται αλλά μάχονται.
Απέναντι στη σαρωτική επέλαση της κρατικής καταστολής που επιχειρεί να εξαλείψει το αναρχικό κίνημα και τις αυτοοργανωμένες εστίες αγώνα, ορθώνονται συνεχώς αναχώματα που δείχνουν πως ο εχθρός δεν είναι ανίκητος. Πως με όπλα μας την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τη συνέπεια, απέναντι στην εξατομίκευση και την ηττοπάθεια, είναι εφικτό να κρατήσουμε τον δρόμο για τη συνολική κοινωνική αντεπίθεση απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας ανοιχτό.
Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37 στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους 5 καταληψίες που υπερασπίστηκαν την κοινότητα τους και τις δομές της, σε όλους τους κατειλημμένους χώρους αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Μπροστά στην κρατική επιθετικότητα, δεν παραδινόμαστε, μαχόμαστε! Με όπλο μας την αλληλεγγύη, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας και ελευθερίας.
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ - ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου | 09:00 Δικαστήρια Ευελπίδων
Ανοιχτή Συνέλευση της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37
πηγή : email που λάβαμε στις 28 Νοεμβρίου 10h
Αλληλεγγύη στις καταληψίες της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου
Στην Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου βλέπουμε τα εαυτά μας, σαν κοινότητα του λόφου Στρέφη, όπως κάθε κοινότητα που αυτο-οργανώνεται για να αγωνιστεί ενάντια στο υπάρχον και να καλύψει τις ανάγκες της. Για αυτον και για τοσους αλλους λογους, ειμαστε βαθια συνδεδεμενα με τα συντροφια της κοινοτητας του κουκακιου και στεκόμαστε πλάι τους στην καταστολή που βιώνουν ακόμα τόσα χρόνια μετά το βίαιο ξερίζωμα από τα σπίτια τους. Θα είμαστε μαζί τους στην πορεία, την εκδήλωση, καθώς και στο δικαστήριο για το εφετείο τους, την Τρίτη 2/12.
Αλληλεγγύη στις καταληψίες της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου| Πορεία Σάββατο 29/11, 13:00, πλατεία Μερκούρη| Εφετείο Τρίτη 2/12, 9:00, Ευελπίδων (κτ. 8)
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3) αποτελούσε παράδειγμα αγώνα στην περιοχή του Κουκακίου. Για 3 χρόνια οι κάτοικοι και αλληλέγγυοι χτίσανε δομές, σχέσεις με τη γειτονιά και αγωνίζονταν ενάντια στην πατριαρχία, το ρατσισμό, τον εξευγενισμό και τη κρατική καταστολή. Το Μάρτιο 2018 με το ΣΥΡΙΖΑ γίνεται εκκένωση της Ματρόζου 45 σε τριπλή εκκένωση μαζί με τις καταλήψεις Γκάρε και Ζαΐμη 11 στα Εξάρχεια. Οι καταλήψεις συσπειρώνονται και μετά από δύο εβδομάδες παίρνουν και οι τρεις συλλογικά τα εδάφη τους πίσω. Όμως στις 18 Δεκεμβρίου 2019 και επί ΝΔ γίνεται η τριπλή εκκένωση των σπιτιών, όπου αλληλέγγυοι από την Αρβάλη και την Παναιτωλίου συλλαμβάνονται ενώ από τη Ματρόζου οι μπάτσοι δε βρήκαν κανένα όταν μπήκαν στο κτήριο. Τρεις βδομάδες αργότερα, 11 Γενάρη 2020, γίνεται η διπλή ανακατάληψη της Ματρόζου και Παναιτωλίου όπου εκεί γίνεται μαχητική υπεράσπιση των κτηρίων από τον κόσμο μέσα. Οι μπάτσοι συλλαμβάνουν 5 άτομα στην Ματρόζου, 8 στην Παναιτωλίου και 9 άτομα από τις συγκεντρώσεις στους δρόμους της γειτονιάς. Το δικαστήριο εν τέλει αθωώνει τις καταληψίες της Παναιτωλίου, κρίνει την ανήλικη συντρόφισσα από τη Ματρόζου ένοχη για όλα με επίπληξη, ενώ το 2024 καταδικάζει τους υπόλοιπους 4 της Ματρόζου σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με ολική έκτιση.
Μια απόφαση τέτοιας ισχύος για εμάς δείχνει την υποταγή του δικαστικού συστήματος στις επιταγές της πολιτικής ηγεσίας. Η εκδικητικότητα που προβάλλει μια ποινή φυλάκισης όπου καμία κατηγορία δε διαχωρίζεται (όλοι οι συμμετέχοντες χρεώνονται τα πάντα) και κάθε ποινή χρεώνεται σε υψηλά επίπεδα δίνει ένα μήνυμα ότι η δικαστική εξουσία κάνει απροκάλυπτα πια τεμενάδες στις ορέξεις των πολιτικών πιέσεων. Από την πρώτη στιγμή δικηγόρος των μπάτσων ενάντια στα συντρόφια της Ματρόζου ορίστηκε η Ε. Βαρελά, υποψήφια βουλευτής της ΝΔ με προεκλογική καμπάνια ως συνήγορος υπεράσπισης αστυνομικών και εργαζόμενη στο δικηγορικό γραφείο του Πλεύρη. Η αποτυχημένη προσπάθειά της και των μπάτσων να αναβαθμίσουν το κατηγορητήριο σε κακουργήματα και η εξαντλητικά αυστηρή απόφασης της έδρας και του εισαγγελέα στο πρωτόδικο, συντάσσονται σε μια ανάγνωση της δικαστικής διαδικασίας ως πολιτικά καθοδηγούμενης.
Αν τα συντρόφια μας μπουν φυλακή για πλημμεληματικές κατηγορίες όπου δεν αναγνωρίζεται καν ποιος έκανε τι, γιατί υπερασπίστηκαν τα σπίτια και τους αγώνες τους, αυτό για μας είναι μήνυμα ότι ξεκινάει μια περίοδος όπου πολιτικοί αντίπαλοι του κράτους θα καταλήγουν εύκολα σε κελιά. Ως κομμάτι του ανταγωνιστικού κινήματος, αυτό αφορά όλες και όλα μας - όχι μόνο για την προσωπική μας μοίρα αλλά και γιατί εγκαινιάζει μια νέα περίοδο που ιστορικά μας παραπέμπει στο χουντισμό.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου είχε οργανωθεί με βάση τις συλλογικές ανάγκες που ανέκυπταν, τόσο στα άτομα που μένανε εκεί όσο και στη γειτονιά. Ενώ στην αρχή άνοιξαν ένα σπίτι, μέσα σε ένα χρόνο, οι Κοινότητα επεκτάθηκε σε άλλα δύο κτήρια καλύπτοντας έτσι τη δυνατότητα στέγασης περισσότερων ανθρώπων. Το κτήριο της Αρβάλη 3 συγκεκριμένα, το «μπλε σπίτι», στέγαζε της δομές της κοινότητας: κήπο, αναγνωστήριο και βιβλιοθήκη, χαριστικό παζάρι ρούχων, λουτρό και πλυντήριο. Στις δομές συναντιόνταν γείτονες και κάτοικοι χτίζοντας τρόπους συλλογικής απάντησης σε ανάγκες που μοιάζουν ατομικές. Αποτελούν άμεσο παράδειγμα οργάνωσης της κοινωνικής βάσης για την κάλυψη των αναγκών της, μέσα από τις δομές δεν καλύπτουμε όμως μόνο τις ανάγκες μας, μαθαίνουμε κιόλας την αλληλοβοήθεια, τη συμμετοχή και την οριζόντια οργάνωση, η κάθε μία με τις δυνατότητές της.
Πέραν από τις δομές, η σχέση με τη γειτονιά που έχτισαν τα συντρόφια στο Κουκάκι αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για ένα κοινωνικό εγχείρημα, μια κατάληψη που αντιλαμβάνεται την ύπαρξή της ως κομμάτι της κοινωνίας και την κοινωνία αντίστοιχα ως το μεγαλύτερο όλον της. Έτσι, οι καταλήψεις έτρεξαν αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό της γειτονιάς και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοπάππου. Σήμερα, 6 χρόνια μετά την εκκένωσή τους, η γειτονιά αποτελεί ξεπεσμένη σκιά του παλιού της χαρακτήρα. Κάτω από την Ακρόπολη, βυθισμένη σε διαμερίσματα βραχυπρόθεσμης μίσθωσης, άνοστα χιπστερομάγαζα σε κάθε γωνία, κάμερες σε πολλά σημεία και οι κάτοικοι της λίγο περισσότερο φαντάσματα. Δε γνωρίζουμε αν 3 καταλήψεις θα έσωζαν την κατάσταση, αλλά σίγουρα βλέπουμε μια σχέση μεταξύ της εκκένωσης της κοινότητας και του ραγδαίου ρυθμού εξευγενισμού της περιοχής. Το σφράγισμα των καταλήψεων και ο διωγμός των κατοίκων τους σίγουρα άφησε τη γειτονιά πιο πολιτικά κενή και απροστάτευτη, βορά στη κερδοσκοπία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
Καταλήψεις και Άμυνα
Οι καταλήψεις αμύνονται με πολλούς τρόπους και σα ρωγμές στο τσιμέντο της άσχημης πόλης καταφέρνουν πάντα να ξαναβγαίνουν. Στο Κουκάκι η υπεράσπιση των καταλήψεων έγινε μαχητικά. Οι καταληψίες φαίνεται να κατέβασαν ένα σπίτι ολόκληρο στα κεφάλια των μπάτσων, αψηφώντας έτσι έστω για λίγο την παντοδυναμία του κράτους και των όπλων του. Για την υπεράσπισή της αφού εκκενώθηκε και τη δουλειά που έκανε όσο λειτουργούσε η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου έγινε μεγάλο παράδειγμα οργάνωσης, δομών και αντίστασης στο καταληψιακό κίνημα.
Εμείς από μεριάς μας πιστεύουμε στην υπεράσπιση των χώρων μας με την καθημερινή παρουσία μας, με τη συνεχή προώθηση των περιεχομένων μας, με τη σύναψη σχέσεων με τους γείτονες, τις γειτόνισσες και τα γειτονάκια μας, όχι ευκαριακών ή εργαλειακών, αλλά σχέσεων αμοιβαίας εκτίμησης, αλληλοστήριξης και ενδιαφέροντος όπως στο Κουκάκι. Δε πιστεύουμε πως μόνο η στιγμή της σύγκρουσης δείχνει το αποτέλεσμα της πολιτικής μας εργασίας, και γι' αυτό προσπαθούμε να στήσουμε κοινότητα αλληλέγγυων γύρω από το Λόφο. Οι αγώνες για το Λόφο Φιλοπάππου δε μας ενέπνευσαν απλώς αλλά μας έφεραν και σε επαφή με πολύτιμα συντρόφια που μαζί έχουμε συμπορευτεί στον αγώνα για τους ελεύθερους χώρους στην πόλη.
Στην Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου βλέπουμε τα εαυτά μας, σαν κοινότητα του λόφου Στρέφη, όπως κάθε κοινότητα που αυτο-οργανώνεται για να αγωνιστεί ενάντια στο υπάρχον και να καλύψει τις ανάγκες της. Για αυτον και για τοσους αλλους λογους, ειμαστε βαθια συνδεδεμενα με τα συντροφια της κοινοτητας του κουκακιου και στεκόμαστε πλάι τους στην καταστολή που βιώνουν ακόμα τόσα χρόνια μετά το βίαιο ξερίζωμα από τα σπίτια τους. Θα είμαστε μαζί τους στην πορεία, την εκδήλωση, καθώς και στο δικαστήριο για το εφετείο τους, την Τρίτη 2/12.
Απεριόριστη δύναμη στα διωκόμενα συντρόφια και την υπόλοιπη κοινότητα.
ΠΟΡΕΙΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 29/11, 13:00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ, ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΚΥΡΙΑΚΗ 30/11, 15:00, ΠΑΡΚΟ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ
ΕΦΕΤΕΙΟ, ΤΡΙΤΗ 2/12, 9ΠΜ, ΚΤΗΡΙΟ 8, ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΟΙΜΕΝΑ
Ανοιχτή Συνέλευση για την Υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη
Κάτω τα ξερά σας από τα διωκόμενα συντρόφια για την (ανα)κατάληψη της Ματρόζου 45 | Καταληψίες του Βανκούβερ Απάρτμαν
10-100-1000άδες (Ανα)καταλήψεις-Ενάντια σ' έναν κόσμο οργανωμένης σήψης
Το ιστορικό
Το καλοκαίρι του 2019, η κρατική διαχείριση άλλαξε χέρια με την εκλογή της Νέας Δημοκρατίας. Κεντρικά της σλόγκαν ήταν η εφαρμογή του δόγματος Νόμος και Τάξη, το τέλος της ανοχής (;) στην «ανομία» και η επιβολή της νομιμότητας. Η εφαρμογή όλων αυτών, στην πρώτη της φάση, μεταφράστηκε πρακτικά σε ολομέτωπη επίθεση προς τον α/α χώρο, με στόχο την πλήρη απονεύρωση όλων των βασικών δομών του, ενώ στη συνέχεια επεκτάθηκε και σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Από την επιβολή αστυνομικής κατοχής στα Εξάρχεια και τις εκκενώσεις των καταλήψεων, στον περιορισμό κάθε κινηματικής δράσης (απαγόρευση διαδηλώσεων, συγκεντρώσεων, απεργιών) και στον στραγγαλισμό της πολιτικής έκφρασης σε πανεπιστήμια, χώρους δουλειάς και δημόσιους χώρους. Η νέα κυβέρνηση πήρε την κατασταλτική σκυτάλη από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία είχε ήδη εκκενώσει κατά την περίοδο διακυβέρνησής της δεκάδες στεγαστικές/πολιτικές/μεταναστευτικές καταλήψεις -μεταξύ των οποίων και η κατάληψη Ματρόζου, με ταυτόχρονη επιχείρηση στις καταλήψεις Gare και Ζαϊμη στις 12/3/18'.
Η επιβολή της νομιμότητας ξεκίνησε με το σάρωμα όλων των μεταναστευτικών/στεγαστικών καταλήψεων στο κέντρο της Αθήνας, που κατοικούνταν από χιλιάδες άτομα μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά, τα οποία κάποιες ώρες μετά τις εκκενώσεις και το σφράγισμα των κτηρίων, αφήνονταν -στην κυριολεξία- στη μέση του δρόμου σε διάφορα σημεία της πόλης. Ύστερα από ολιγάριθμες αντιδράσεις για το κρατικό αίσχος των εκκενώσεων αυτών, ακολούθησε η -εκ νέου- εκκένωση της αναρχικής κατάληψης Gare τον Αύγουστο του 2019 με τρεις συλληφθέντες.
Στη συνέχεια, η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια νέα φάση του κατασταλτικού της σχεδίου, όπου πλέον προτεραιότητα θα έχουν όσες θεωρούνται αμιγώς πολιτικές καταλήψεις αναρχικών (sic). Την εγκαινίασε με θεαματικούς όρους εκκενώνοντας την κατάληψη Βανκούβερ πίσω από το πανεπιστήμιο της ΑΣΟΕΕ και συλλαμβάνοντας τέσσερις κατοίκους της στις 2/11/19'. Στην περίπτωση αυτή τα σώματα ασφαλείας των ΕΚΑΜ και ΟΠΚΕ που εισέβαλλαν, επιδόθηκαν σε βανδαλιστικό κρεσέντο στο εσωτερικό του σπιτιού, με αποτέλεσμα μάλιστα τον θάνατο ενός εκ των κατοικίδιων ζώων των κατοίκων. Η ένταση τις επόμενες μέρες μεταφέρθηκε στην ΑΣΟΕΕ και έτσι ακολούθησε η εκκένωση του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού στις 10/11/19', αλλά μετά από πολυήμερο lock-out, το στέκι ανακαταλήφθηκε στις 18/11/19'.
Στις 20/11/19' ο Υπ. Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοϊδης έκανε μια τραγελαφική κίνηση ματ και ανακοίνωσε 15ήμερο τελεσίγραφο στους απανταχού καταληψίες απαιτώντας την αυτοεξαφάνιση τους. Έλαβε ως απάντηση διάφορες κινήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις αλλά και μια παρέμβαση στο σπίτι του από ένα σώμα περίπου διακοσίων αλληλέγγυων στις 30/11/2019'. Το τελεσίγραφο έληξε χωρίς αποτελέσματα για τον φύρερ Μιχάλη και στις 17/12/2019' εκκενώθηκε η κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου στο Μαρούσι. Την επόμενη μέρα το πρωί, στις 18/12/2019', μια ακόμα αστυνομική επιχείρηση εισβολής εκτυλισσόταν στην υπο εξευγενισμό γειτονιά του Κουκακίου. Σε στυλ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυτή περιλάμβανε ταυτόχρονη εκκένωση και των τριών κατειλημμένων κτήρίων στα οποία δραστηριοποιούνταν η κοινότητα Κουκακίου.
Τα συντρόφια που βρισκόντουσαν στο κτήριο υπερασπίστηκαν δυναμικά και μαχητικά την ύπαρξη τους. Ενάντια σε πάνοπλους κρατικούς εισβολείς διεκδίκησαν την παραμονή τους στα κτήρια που εκείνα φρόντισαν συλλογικά και που στέγασαν σ'αυτά όλες τους τις επιθυμίες και τους αγώνες που έδωσαν. Στις εκκενώσεις συνελήφθησαν 6συντρόφια και 3 γείτονες από το δίπλα κτήριο (υπόθεση Ινδαρέ).
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017,καθώς καταλήφθηκαν κατά σειρά τρία κτήρια στις οδούς Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21 και Αρβάλη 3. Η κοινότητα υπήρξε ενεργό και δραστήριο μέρος του α/α χώρου καθόλη τη διάρκεια της ύπαρξής της, είτε στη γειτονιά, είτε σε κεντρικό επίπεδο. Άλλες φορές με επίκεντρο τον αγώνα ενάντια στον εξευγενισμό της περιοχής και την τουριστικοποίηση της γειτονιάς του Κουκακίου ή και ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοπάππου, απέναντι στα τοπικά συμφέροντα, απέναντι στους ρατσιστικούς αντι-μεταναστευτικούς νόμους και σε αλληλεγγύη με τους/τις μεταναστες/ριες, για την ριζοσπαστικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και την αντεπίθεση σε κράτος, φασίστες, κεφάλαιο και πατριαρχία.
Οι καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου πήραν την πολιτική απόφαση να επιστρέψουν στα κτήρια που είχε σφραγίσει η αστυνομία, με μεγάλο κομμάτι του α/α χώρου να συμμετέχει με έμπρακτη αλληλεγγύη στις ταυτόχρονες ανακαταλήψεις της Ματρόζου και της Παναιτωλίου στις 11/01/20'. Τα συντρόφια ξαναμπήκαν στα σπίτια και πλαισιώθηκαν με μαζικές συγκεντρώσεις. Σχετικά σύντομα, οι συγκεντρώσεις δέχτηκαν βίαιη επίθεση απο ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ με αποτέλεσμα τη σύλληψη συνολικά 9 αλληλέγγυων συντροφιών. Οι μπάτσοι δημιούργησαν περιμετρικούς κλοιούς και ξεκίνησαν ξανά την απόπειρα εισβολής στα κτήρια με τα συντρόφια να τα υπερασπίζονται για άλλη μια φορά δυναμικά και μαχητικά. Μετά από ώρες προσπαθειών απέναντι στην επίμονη και παθιασμένη υπεράσπιση των καταληψιών που επέστρεψαν μερικά από τα οικοδομικά υλικά σφράγισης στους ιδιοκτήτες τους, δυνάμεις των ΕΚΑΜ και της ΟΠΚΕ με «ρωμαϊκό σχηματισμό» κατάφεραν εν τέλει να μπουν στο κτήριο της Ματρόζου και να συλλάβουν 5 απ' τα συντρόφια, αφού προλάβουν να κακοποιήσουν βάναυσα το ένα από αυτά, και να χτυπήσουν ή να παρενοχλήσουν και τα υπόλοιπα άτομα (όπως και στην Παναιτωλίου, όπου συνελήφθησαν άλλα 8 συντρόφια) παρόλα τα συνθήματα των συγκεντρωμένων αλληλέγγυων και τις φωνές της γειτονιάς.
Στα ΜΜΕ ωρυόμενοι αρχιμπάτσοι συνδικαλιστές, δικηγόροι, αλλά και το ίδιο το κράτος μέσω του πρωθυπουργού, υπουργών και βουλευτών, υποδείκνυαν συνεχώς πως τα άτομα οφείλουν να κατηγορηθούν όχι για πλημμελήματα αλλά για κακουργήματα και «απόπειρες ανθρωποκτονίας» (sic) των πάνοπλων και πολύχρωμων ρόμποκοπ. Ο Θανασάκης ο Πλεύρης ανέλαβε συνήγορος των μπάτσων-εισβολέων, όμως έγινε δυστυχώς για μας υπουργός υγείας και στη θέση του ανέλαβε η επίσης ακροδεξιά, υποψήφια βουλεύτρια της ΝΔ και παντοτινή υπερασπίστρια μπάτσων, δικηγόρος Εβίτα Βαρελά (υπόθεση ΖακΚωστόπουλου, σωματείο ειδικών φρουρών κ.α.).
Τον Οκτώβριο του 2024, κατά την διάρκεια της δίκης για την μάχη της Ματρόζου, η Βαρελά ξέχασε να δηλώσει παράσταση στο δικαστήριο. Έβαλε βέβαια τους μπάτσους να παίξουν την δική τους παράσταση, δασκαλεύοντάς τους έξω από την αίθουσα. Αρεσκόταν δε στο να σχολιάζει και να γελάει ειρωνικά όταν περιγραφόταν από την έδρα βασανισμός συντρόφου από τους «κατήγορους» μπάτσους. Τελικά, μετά από δύο πολύωρες δικάσιμους, η έδρα καταδίκασε τα συντρόφια με μία ξεκάθαρα πολιτική απόφαση σε ποινή φυλάκισης 77 μηνών και μάλιστα με πλήρη έκτιση,αλλά με ανασταλτικό χαρακτήρα έως το εφετείο που θα λάβει χώρα την ερχόμενη Τρίτη 2 Δεκέμβρη.
Οι καταλήψεις
Οι καταλήψεις ενοχλούν αυθύπαρκτες και καλά κάνουν. Χτυπήθηκαν και χτυπιούνται ακριβώς επειδή ενσαρκώνουν έναν κόσμο χωρίς αφέντες, μια συμβίωση επί ίσοις όροις και χωρίς ανταλλάγματα, μια κοσμοθεωρία διαφορετική και βαθιά επικίνδυνη για το υπάρχον σύστημα, αυτήν της τελικής συντριβής του. Οι εκκενώσεις των (ανα)καταλήψεων δεν πέφτουν σαν κεραυνός εν αιθρία, αλλά λειτουργούν ως προϋπόθεση για την ολοένα και μεγαλύτερη επέλαση του κράτους και του κεφαλαίου στις ζωές μας.
Στον πόλεμο ενάντια στην «ανομία», οι καταλήψεις αποτελούν βασικό στόχο του κράτους. Πράξεις ανομίας γι' αυτούς είναι η απαλλοτρίωση κτηρίων και εγκαταλελειμμένων χώρων και η μετατροπή τους σε εστίες αμφισβήτησης, αντίστασης, πολιτικής ζύμωσης, δημιουργίας και αλληλεγγύης. «Ανομία» είναι η οριζοντιότητα, η αντιιεραρχία, η συλλογικοποίηση και η πολιτική δράση στο εδώ και στο τώρα.
Νόμιμη είναι η έννοια της ιδιοκτησίας, που μετατρέπει τη στέγαση από αγαθό σε πολυτέλεια. Νόμιμη είναι η λύσσα των επενδυτών για κέρδος με κάθε κόστος, νόμιμη είναι η συγκάλυψη κρατικών εγκλημάτων, νόμιμα είναι τα πογκρόμ σε άστεγους, νόμιμη είναι η κατασπατάληση δημόσιου χρήματος για ημέτερους, νόμιμες είναι οι φυλακίσεις τοξικοεξαρτημένων ατόμων, νόμιμη είναι η εξαθλίωση μεταναστ(ρι)ων, νόμιμα είναι τα ντιλ με μεγαλοεργολάβους και αφεντικά και η λυσσαλέα συσσώρευση του κεφαλαίου, νόμιμη είναι η λεηλασία της φύσης, νόμιμη η πλήρης υποβάθμιση ή ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιου αγαθού...
Όπου επιχείρησε το κράτος, όπου εκκένωσε και σφράγισε αυτοοργανωμένους χώρους, άφησε πίσω του καμένη γη και νεκρωμένα ή γκρεμισμένα κτίρια, είτε real estate ευκαιρίες για έχοντες, όπως για παράδειγμα η Αρβάλη 3, που πρόσφατα πωλήθηκε σε ισραηλινή εταιρία, αλλά και πολλές άλλες. Εξαίρεση αποτέλεσαν όσα κτήρια ανακαταλήφθηκαν και άνοιξαν χάρη στους καταληψίες, αλλά και την αλληλεγγύη του α/α χώρου.
Οι μαζικές ανακαταλήψεις των εκκενωμένων κτηρίων της Κοινότητας Κουκακίου και η μαχητική τους υπεράσπιση απέναντι στους ένστολους εντολοδόχους της κυριαρχίας για δεύτερη φορά, είναι μια φωτεινή στιγμή ελευθερίας μέσα στην επιβαλλόμενη υποταγή. Η πλήρης αποδόμηση και γελοιοποίηση της σκληρής εικόνας των πάνοπλων μπάτσων να λούζονται κιλά μπογιάς, οικοσκευής και επίπλωσηςσε live σύνδεση είναι ανεκτίμητη. Γιατί είναι αλήθεια πως αν πέσουμε, τότε θα πέσουμε στα κεφάλια σας...
Οι καταληψίες κατάφεραν να δημιουργήσουν μια χαραμάδα στους συσχετισμούς εξουσίας και να επιστρέψουν στο κράτος ένα ελάχιστο συγκριτικά κομμάτι της βίας που εκείνο ασκεί καθημερινά. Με πρόφαση τη νομιμότητα που εκείνοι ορίζουν, η δίκαιη υπεράσπιση του αγώνα τους ήταν και είναι ένα σινιάλο ενδυναμωτικό και ελπιδοφόρο, όχι μόνο για τους/τις ίδιους/ες τους/ις καταληψίες, αλλα και για όσους/ες αρνούνται να συνθηκολογήσουν με την κουλτούρα της επιβολής και της συμμόρφωσης στο άδικο.
Τα συντρόφια διώκονται ξεκάθαρα και προς συμμόρφωσιν για το θράσος τους να σταθούν απέναντι στην εξουσία και το δίκιο του ισχυρού.
Καμία σκέψη για φυλάκιση των διωκόμενων συντροφιών επειδή υπερασπίστηκαν τις πολιτικές τους επιλογές και το απελευθερωμένο κατειλημμένο έδαφος.
Καλούμε στο εφετείο της ανακατάληψης Ματρόζου 45
Ευελπίδων, Τρίτη 2 Δεκεμβρίου κτήριο 8 αίθουσα 2 στις 9:00
Κράτος, μπάτσοι, δικαστές, φασίστες, πρυτάνεις και παρακρατικοί, κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τις εστίες αγώνα
Αλληλεγγύη στις(ανα)καταλήψεις
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΕΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ
*Λάρι Αρμάος πάντα παρών στις καρδιές και τους αγώνες μας
Καταληψίες του Βανκούβερ Απάρτμαν
Νοέμβρης 25'
Κάλεσμα σε πορεία και εφετείο για Ματροζου 45
10,100, 1000αδες καταλήψεις ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης. ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ! ΟΛΑ ΣΤΙΣ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 9.00 ΕΥΕΛΠΊΔΩΝ
Οι καταλήψεις αποτελούν για εμάς χώρους ζωής, αντίστασης και ελευθερίας. Χώρους όπου οι ανάγκες και οι επιθυμίες μας βρίσκουν συλλογική έκφραση, όπου μαθαίνουμε να στεκόμαστε η μία δίπλα στο άλλο , μακριά από την εμπορευματοποίηση, τον έλεγχο και την πατριαρχική κανονικότητα.
Η κατάληψη Ματρόζου 45 υπήρξε ένας τέτοιος χώρος: σημείο συνάντησης, αλληλεγγύης, αυτομόρφωσης και κοινότητας. Ένα σπίτι από τα κάτω, από συντροφα που αντιστάθηκαν στον εξευγενισμό της γειτονιάς, στην τουριστικοποίηση και στην κρατική βία που πειθαρχεί τα σώματα και τις ζωές μας.
Στις 2 Δεκέμβρη, τα άτομα που υπερασπίστηκαν την Ματρόζου 45 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό, αντιμετωπίζοντας μια βαριά και καθαρά πολιτική δίωξη.
Γνωρίζουμε καλά πως οι επιθέσεις στις καταλήψεις δεν είναι ποτέ "ουδέτερες". Είναι επιθέσεις απέναντι στις μορφές αυτοοργάνωσης, στις αντιστάσεις των από τα κάτω, στα σώματα που δε θέλουν να εξουσιάζονται , στις συλλογικές διαδικασίες που δεν υπακούν.
Ως φεμινιστική συλλογικότητα, στεκόμαστε αλληλέγγυα, γιατί οι καταλήψεις ήταν και παραμένουν χώροι αντιεξουσιαστικοι και ελεύθεροι.Γιατί η κρατική καταστολή θέλει καθενα μας μόνο , κι εμείς απαντάμε μαζί.Υπερασπιζόμαστε τις καταλήψεις.Υπερασπιζόμαστε τις σχέσεις και τους αγώνες μας.
10,100, 1000αδες καταλήψεις ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης. ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
ΟΛΑ ΣΤΙΣ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 9.00 ΕΥΕΛΠΊΔΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΉ
κάλεσμα : Το Σπίτι για την Ενδυνάμωση και τη Χειραφέτηση
ταινιάκι μικρού μήκους του ΑΚΝ "η τελευταία λέξη...;"
Η «Τελευταία λέξη…;» του ΑΚΝ είναι κάτι που προέκυψε μετά από την εκδήλωση που οργάνωσε η ανεξαρτητο-φιλελέ παράταξη της ΝΟΠΕ μαζί με κάποιους δεξιούς καθηγητές για να συζητήσουν για το πότε να ξεκινήσεις να διαβάζεις για την εξεταστική (χωρίς πλάκα) αλλά και, σημαντικότερα (όπως φάνηκε από όλες τις ομιλίες), να επευφημίσουν την εκκένωση του ΑΚΝ. Το ντοκιμαντέρ του Χέρτζογκ αποτέλεσε την ιδανική βάση ώστε να ειρωνευτούμε τις ταυτίσεις που προσπαθούν να περάσουν οι ρουφιάνοι και οι κλαψιάρηδες δημοκράτες: ότι το ΑΚΝ, οι καταληψίες και οι καταλήψεις γενικώς είναι κάτι σαν τον τελευταίο λεπρό της σπιναλόγκας, που εξαλείφεται.
Την Δευτέρα 24/11/25 κάναμε προβολή δύο ταινιών μικρού μήκους. Την Lerzte Worte (τελευταία λέξη) του Ηέρτζογκ και το "Τελευταία λέξη…;) από το ΑΚΝ.
Η πρώτη ταινία αποτέλεσε την ραχοκοκαλιά της ταινίας του ΑΚΝ. Ο Χέρτζογκ (Herzog) είναι γερμανός σκηνοθέτης, στην γενιά σκηνοθετών που έκανε το ξεκίνημά της στα 60's- 70's και για την γερμανία ήταν ουσιαστικά η πρώτη γενιά σκηνοθετών μετά τον πόλεμο. Αυτό το κύμα σκηνοθετών ήταν γενικά πιο hardcore. Συγκεκριμένα ο Χερτζογκ συνήθιζε να κινηματογραφεί στα πιο ακραία μέρη με κυρίως ακραίους ανθρώπους, προσπαθώντας να φτιάξει κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Έχει κινηματογραφήσει διάφορα ντοκιμαντέρ μεταξύ των οποίων και το μικρού μήκους Letzte Worte (Τελευταία Λέξη) που γυρίστηκε στην κρήτη και στην σπιναλόγκα, και αφηγείται με έναν αφαιρετικό τρόπο την ιστορία του τελευταίου ανθρώπου που έζησε στο «νησί των λεπρών», μέχρι να τον πάρουν οι αρχές και να τον φέρουν στην κρήτη. Το Letze Worte, όπως άλλα ντοκιμαντέρ του Χέρτζογκ είναι από επιλογή στυλιζαρισμένο και με σενάριο. Κάτι που επιλέγεται για να αναδειχθεί πως στα ντοκιμαντέρ δεν αναπαριστάται μια αντικειμενική αλήθεια αλλά ότι η πραγματικότητα μανιπιουλάρεται και μόνο από το γεγονός ότι την τραβάει μια κάμερα. Τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο Letze Worte δεν είναι ηθοποιοί, αλλά η ίδια η φόρμα της ταινίας κάνει εμφανές το γεγονός πως ακολουθούν κάποιες σκηνοθετικές οδηγίες. Μάλιστα, κατά τον Χέρτζογκ, μέσα από την φόρμα μπορεί να αναδυθεί μια μεγαλύτερη ειλικρίνεια.
Η «Τελευταία λέξη…;» του ΑΚΝ είναι κάτι που προέκυψε μετά από την εκδήλωση που οργάνωσε η ανεξαρτητο-φιλελέ παράταξη της ΝΟΠΕ μαζί με κάποιους δεξιούς καθηγητές για να συζητήσουν για το πότε να ξεκινήσεις να διαβάζεις για την εξεταστική (χωρίς πλάκα) αλλά και, σημαντικότερα (όπως φάνηκε από όλες τις ομιλίες), να επευφημίσουν την εκκένωση του ΑΚΝ. Το ντοκιμαντέρ του Χέρτζογκ αποτέλεσε την ιδανική βάση ώστε να ειρωνευτούμε τις ταυτίσεις που προσπαθούν να περάσουν οι ρουφιάνοι και οι κλαψιάρηδες δημοκράτες: ότι το ΑΚΝ, οι καταληψίες και οι καταλήψεις γενικώς είναι κάτι σαν τον τελευταίο λεπρό της σπιναλόγκας, που εξαλείφεται.
Αυτή η γελοία ρητορική, δεν θα μας έκανε να ασχοληθούμε μαζί της αν δεν βλέπαμε τις επιθετικές της συνέπειες, που σήμερα, πέρα από τα τσιμεντωμένα σπίτια και την καπιταλιστική αξιοποίηση στεκιών, συμπεριλαμβάνει και αυστηροποίηση ποινών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της νομικής αναβάθμισης αποτελούν και οι εξοντωτικές ποινές των συντρόφων που υπερασπίστηκαν την κατάληψη ματρόζου 45.
Αλληλεγγύη στις καταλήψεις - εκκενωμένες και μη.
Καμία καταληψίας στη φυλακή.
Όλα στη πορεία, πλατεία μερκούρη 29/11 στη 1μμ.
Όλα στο εφετείο 2/12 κτήριο 8, αίθουσα 2 για την υπόθεση της Ματρόζου.
https://akn.espivblogs.net/2025/11/i-teleytai…
κάλεσμα : Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής
Αρχεία:
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στις διωκόμενες αγωνίστριες/ες της κατάληψης Ματρόζου 45 και σε όλες τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στις διωκόμενες αγωνίστριες/ες της κατάληψης Ματρόζου 45 και σε όλες τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα.
Η δίκαιη μαχητική αντίσταση της κοινότητας καταλήψεων στο Κουκάκι, παράλληλα με την ανάπτυξη ενός πλήθους μαζικών και δυναμικών μετωπικών κινητοποιήσεων του αναρχικού κινήματος την προηγούμενη περίοδο, αποτέλεσε σημαντικό φραγμό στην αντιεξεγερτική εκστρατεία του κράτους.
Οι καταλήψεις ως αναπόσπαστες δομές της ιστορίας και της εξέλιξης του αναρχικού κινήματος, της αυτοοργανωμένης κοινωνικής αντίστασης και της αλληλεγγύης, μπορούν να συμπυκνώνουν στοιχεία του συνολικότερου απελευθερωτικού αγώνα και του ελευθεριακού κοινοτικού προτάγματος.
Αποτελούν επιπλέον, στο σήμερα, εικόνες μιας πολύ ευρύτερης κοινωνικά και βαθύτερης πολιτικά αυριανής σύγκρουσης που διαμορφώνεται μέσα στο ολοένα και ασφυκτικότερο περιβάλλον της διαρκούς κρατικής και καπιταλιστικής επιθετικότητας.
Και ως τέτοιες τις υπερασπιζόμαστε.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ Σάββατο 29/11/2025, 13:00, πλ. Μερκούρη, Πετράλωνα
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ Τρίτη 2/12/2025, στα δικαστήρια Ευελπίδων
αναρχική συλλογικότητα α π ό π ε ι ρ α
Κάλεσμα στήριξης στο εφετείο της ανακατάληψης της Ματρόζου 45 [2/12, 09.00, Ευελπίδων, κτ. 8, αιθ. 2]
Τον Ιανουάριο του 2020 η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου ανακαταλαμβάνει τα 2 από τα 3 σπίτια από τα οποία απαρτιζόταν (Ματρόζου 45 και Παναιτωλίου 21), μετά από κύμα εκκενώσεων στα πλαίσια του τελεσιγράφου κατά των καταλήψεων από το υπουργείο προστασίας του πολίτη του Χρυσοχοΐδη. Η αποφασιστικότητα και η αξιοπρέπεια με την οποία οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες υπερασπίστηκαν το κατειλημμένο έδαφος απέναντι στις δυνάμεις καταστολής έχει μείνει χαραγμένη στις συνειδήσεις μας, ως παράδειγμα αγώνα.
Αντιλαμβανόμαστε τις καταλήψεις ως απελευθερωμένα εδάφη κοινωνικού, ταξικού και πολιτικού αγώνα, ως τους χώρους εντός των οποίων επανοικειοποιούμαστε τη δύναμη του συλλογικού, χτίζουμε κοινότητες και καλύπτουμε κοινωνικές ανάγκες με τη ριζοσπαστική προοπτική της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της αυτοθέσμισης των κοινωνιών. Μέσα στην γενικευμένη εντεινόμενη καταστολή απέναντι στις κοινωνίες και τα κινήματα, η υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων αγώνα είναι πιο κομβική από ποτέ.
Η αλληλεγγύη προς τους/τις συλληφθέντες/είσες καταληψίες είναι αδιαπραγμάτευτη.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ, ΚΤΗΡΙΟ 8, ΑΙΘΟΥΣΑ 2, ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 2/12 09.00 ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών
Μail: sykapro_squat@riseup.net
Blog: sykaprosquat.noblogs.org
Instagram : @sykapro
Twitter: @Prosfygika
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ - ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ ΚΑΙ ΔΕΛΤΑ
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Στις 2/12 δικάζεται σε δεύτερο βαθμό η μαχητική υπεράσπιση της ανακατάληψης της Ματρόζου 45. Στα πρόσωπα των συντροφιών μας, το κράτος και η δικαστική αρχή, δικάζει ολόκληρο το ανταγωνιστικό κίνημα καθώς και το δίκαιο του αγώνα και τις υπεράσπισης των εδαφών μας. Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου μέσα στα χρόνια της ζωής της συμμετείχε σε μια πληθώρα κοινωνικών ταξικών και διεθνιστικών αγώνων ενώ λειτουργούσε ως ανάχωμα για το gentrification που συνέβαινε στην περιοχή καθώς και στην ιδιωτικοποίηση του λόφου Φιλοπάππου. Η στοχοποίηση της από το κράτος και τους φασίστες, μας αποδεικνύουν τη θέση της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου μέσα στους αγώνες. Η κοινότητα μετρά τρείς εκκενώσεις καθώς και τρείς εμπρηστικές επιθέσεις από φασίστες. Η μαχητική υπεράσπιση της έδωσε μια νέα πνοή στο καταληψιακό κίνημα και ένα νέο παράδειγμα αγώνα στο πώς υπερασπιζόμαστε τα απελευθερωμένα εδάφη του κινήματος. Παρά την βίαιη εκκένωση και την καταστολή που δέχτηκε τόσο η κοινότητα όσο και οι αλληλέγγυοι, τα συντρόφια μας με την στάση τους έβαλαν φρένο στο σερί εκκενώσεων που είχε ξεκινήσει η κυβέρνηση της Ν.Δ.
Μπροστά στην ολοκληρωτική επίθεση του κράτους απέναντι στο κίνημα είναι χρέος μας να στεκόμαστε με όλο μας το είναι δίπλα σε όλα τα διωκόμενα συντρόφια τα οποία υπερασπίζονται με αποφασιστικότητα και μαχητικότητα τον αγώνα. Αυτό ισχύει και για τα συντρόφια που υπερασπίζονται τα κατειλημμένα και απελευθερωμένα εδάφη του κινήματος. Τα συντρόφια της Ματρόζου 45, καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε 77 μήνες φυλάκιση, για την συλλογική απόφαση για μαχητική υπεράσπιση των καταλήψεων και των ζωών τους απέναντι στην καταστολή. Είναι χρέος μας μέσα από δυναμικές δράσεις αλληλεγγύης και κοινωνικοποίησης της υπόθεσης, να υπερασπιστούμε τα συντρόφια μας και να ανατρέψουμε την πρωτόδικη απόφαση. Η υπεράσπιση των συντροφιών μας είναι υπεράσπιση όλων των κατειλημμένων και απελευθερωμένων εδαφών του κινήματος. Η υπεράσπιση τους είναι η υπεράσπιση του ίδιου του Αγώνα.
Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης για το εφετείο: Τρίτη 02/12, 09:00, κτήριο 8, αίθουσα 2
ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ ΚΑΙ ΔΕΛΤΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45 ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ
ΣΤΟ ΚΟΥΚΑΚΙ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΙΣΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Κατάληψη Ευαγγελισμού - Θεοτοκοπούλου 18
Κάλεσμα στήριξης στο εφετείο για την ανακατάληψη της Ματρόζου
Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 2/12 στην Ευελπίδων στις 9:00 (κτήριο 8, αίθουσα 2), για το εφετείο της ανακατάληψης του κτηρίου στην οδό Ματρόζου 45 στο Κουκάκι.
Η ανακατάληψη και η μαχητική υπεράσπιση της Ματρόζου από τα νύχια των ένστολων φρουρών του κράτους, αποτέλεσε μια έμπρακτη υποστήριξη των κινηματικών επιλογών αγώνα από τους αναρχικούς/ες αγωνιστές/τριες που δικάζονται σε δεύτερο βαθμό στις 2/12 για αυτή τους την επιλογή, έχοντας να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο της φυλάκισης.
Από την πλευρά μας στεκόμαστε στο πλευρό τους με συντροφικότητα και αλληλεγγύη και στηρίζουμε την επιλογή αγώνα τους να υπερασπιστούν μπροστά στις δικαστικές αρχές την απόφαση και την υλοποίηση της ανακατάληψης.
ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
- Ομάδα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές/τριες