Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025 στις 18.00
Μικροφωνική συγκέντρωση ενόψει του εφετείου των συντροφιών της Ματρόζου 45
Στις 2/12 θα πραγματοποιηθεί η δίκη δεύτερου βαθμού της συντρόφισσας και των συντρόφων για τη μαχητική υπεράσπιση των κτιρίων της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου τον Γενάρη του 2020. Υπενθυμίζεται ότι τον Οκτώβρη του 2024 το πρωτόδικο δικαστήριο εξάντλησε την αυστηρότητά του στα συντρόφια μας, αφού τα καταδίκασε σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή έως το επικείμενο εφετείο.
Η κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου αποτελούνταν από 3 πρώην εγκαταλελειμμένα κτήρια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβαλη 3) που το 2017 σύντροφοι και συντρόφισσες αποφάσισαν με συλλογική δουλειά να τους δώσουν και πάλι ανάσες ζωής. Για 3 χρόνια τα σπίτια αυτά δεν στέγασαν μόνο ανθρώπους αλλά και πολύμορφες αντιστάσεις, από το καταληψιακό και το αντιφασιστικό μέχρι αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, τον εξευγενισμό της γειτονιάς και την εκμετάλλευση του λόφου Φιλοπάππου. Τα κτήρια αυτά δεν υπήρξαν ανοιχτά μονάχα για τον κόσμο του κινήματος αλλά και για την ευρύτερη γειτονιά και τους ανθρώπους της.
Μέσα σ αυτά τα χρόνια ζωής δεν έλειψαν κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, οι οποίες φυσικά δεν έμειναν αναπάντητες. Από τις τελευταίες εκκενώσεις τους μέχρι και σήμερα, τα κτήρια αφέθηκαν κενά και αχρησιμοποίητα να σαπίζουν στον χρόνο εν αναμονή της μεταβίβασής τους σε real estate εταιρείες που έχουν ήδη καταβροχθίσει το Κουκάκι.
Τα κυρίαρχα ΜΜΕ, αναπαράγοντας αυτούσιο το αφήγημα του αστυνομικού δελτίου περί τελεσιδίκου στους καταληψίες συντρόφους και συνθέτοντας συνολικά ένα κρεσέντο παραπληροφόρησης και τρομοκρατίας, προλείαναν το έδαφος για την επικείμενη επέμβαση των μπάτσων. Προφανώς ο ρόλος τους ως δεξί χέρι της καταστολής δεν τελείωσε εκεί, αφού, ακόμα και μετά την εκκένωση, συνέχισαν να προβάλλουν ανελλιπώς τα πλάνα από την ελάχιστη αντιβία που κατόρθωσαν να επιστρέψουν οι σύντροφοι στα ένστολα σκουπίδια που εισέβαλαν στη Ματρόζου, ενώ δεν δίστασαν να στοχοποιήσουν ακόμα και ανθρώπους των γειτονικών διαμερισμάτων.
Η διαχρονική εκδικητικότητα του κράτους απέναντι στον κόσμο του αγώνα, έχοντας πλέον λάβει ακόμα μεγαλύτερη νομική και δικαστική κάλυψη μέσα από τον νέο ποινικό κώδικα, δύναται πλέον, όχι μόνο να δείξει αλλά και να εφαρμόσει εμπράκτως τις ανανεωμένες προθέσεις της: την φυλάκιση καταληψιών. Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυα με τους ανθρώπους που αγωνίζονται, με τους ανθρώπους που διώκονται γιατί τόλμησαν να αμφισβητήσουν το υπάρχον, με τους συντρόφους που σχημάτισαν ζωτικές κοινότητες αγώνα ενάντια στον ζόφο.
Κι όσο το κράτος συνεχίζει να σπέρνει μόνο θάνατο, εμείς θα μένουμε να φυτρώνουμε σαν αγριόχορτα στα πεζοδρόμια σπάζοντας τις πλάκες.
Κι όσο το κράτος συνεχίζει λυσσασμένα να χτυπάει κάθε μορφή αντίστασης, εμείς θα πέφτουμε πάνω στα κεφάλια τους.
Καμιά καταληψίας στη φυλακή
Κανένας μόνος στα χέρια του κράτους
Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών
Η επαναφορά της υπόθεσης της Ματρόζου 45 στα δικαστήρια, με το εφετείο των διωκόμενων συντρόφων/ισσών να ορίζεται για τις 2 Δεκέμβρη όπου δικάζονται σε δεύτερο βαθμο, αντιμετωπίζοντας την πρωτόδικη εξοντωτική ποινή φυλάκισης 77 μηνών, αποτελεί μια ακόμη υπενθύμιση ότι οι επιθέσεις του κράτους ενάντια στους κατειλημμένους χώρους και τις δομές αυτοοργάνωσης συνεχίζουν να λειτουργούν ως μόνιμος μηχανισμός εξόντωσης κάθε ζωντανού παραδείγματος συλλογικής ζωής και μαχητικής αντίστασης.
Το εφετείο αυτό αφορά την ανακατάληψη της Ματρόζου, μια πράξη που σε πείσμα της καταστολής επιβεβαίωσε το αυτονόητο. Ότι οι χώροι που χτίζονται από την ανάγκη και τη συντροφικότητα δεν εγκαταλείπονται αμαχητί, αλλά υπερασπίζονται στην πράξη, ακόμη και μέσα σε περιβάλλον ασφυκτικού ελέγχου. Η επάνοδος της υπόθεσης στο δικαστήριο επιχειρεί να επανανομιμοποιήσει τη βίαιη εισβολή της 18ης Δεκέμβρη 2019, να παρουσιάσει ως «πειθαρχικό μέτρο» μια κατασταλτική επιχείρηση που είχε στόχο να τσακίσει κάθε έννοια αυτοοργάνωσης αλλά και να διατηρήσει σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας όσους και όσες υπερασπίστηκαν τον χώρο τους, όπως έχει συμβεί επανειλημμένα σε αντίστοιχες υποθέσεις, στη Libertatia, τον λόφο Καστέλι, τον Ευαγγελισμό, την κατάληψη Κουβέλου, την Παναιτωλίου και Αρβάλη και δεκάδες ακόμη χώρους που χτυπήθηκαν με πρόσχημα την «ασφάλεια» και την «τάξη».
Το δικαστήριο της Ματρόζου, επομένως, δεν αφορά μια μεμονωμένη σύγκρουση αλλά εντάσσεται σε έναν συνεχή ιστορικό κύκλο επιθέσεων, όπου η εξουσία προσπάθησε με κάθε τρόπο να εκφοβίσει, να εξοντώσει και να διαλύσει τις κοινότητες που τόλμησαν να οργανώσουν τις ζωές τους έξω από τα προστάγματα που αυτή επιβάλει.
Για εμάς, όμως, η μνήμη αυτή δεν εκκενώνεται, δεν γκρεμίζεται και δεν υποτάσσεται σε δικαστικά χαρτιά, αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στην κρατική βία, ενάντια στην ποινικοποίηση των αρνήσεων και των επιθυμιών μας, ενάντια στην επιβολή της κανονικότητας που θέλει τους ανθρώπους απομονωμένους, υπάκουους και φοβισμένους.
Η αλληλεγγύη προς τους/ις διωκόμενους/ες της Ματρόζου 45 είναι η συνέχιση της αντίστασης απέναντι σε μια εξουσία που επιχειρεί να εξαφανίσει ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει, αλλά και η υπενθύμιση ότι οι κοινότητες αγώνα δεν διαλύονται με την εκκένωση ενός κτιρίου, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα από τις σχέσεις, τις πράξεις και τα συλλογικά μας βήματα.
Στεκόμαστε δίπλα σε όσους και όσες διώκονται όχι μόνο επειδή κάποτε βρέθηκαν σε έναν κατειλημμένο χώρο, αλλά επειδή επέλεξαν να σταθούν απέναντι στην κρατική βία και να υπερασπιστούν έναν τρόπο ζωής που γεννιέται από την ανάγκη και την αξιοπρέπεια. Η μάχη αυτή είναι κοινή για όλους μας, γιατί οι επιθέσεις στις καταλήψεις αποτελούν επιθέσεις στις δυνατότητες που έχουμε να φανταστούμε και να χτίσουμε άλλες μορφές συλλογικής ύπαρξης.
Η Ματρόζου 45 παραμένει ένα σημείο του αγώνα, όχι μια κλεισμένη υπόθεση.
Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που υπερασπίζονται τους χώρους και τις ζωές τους, κανένα δικαστήριο δεν θα μπορέσει να κλείσει τους δρόμους της αντίστασης.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ -
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
10 100 100ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Συνελευση υπεράσπισης της κατάληψης Libertatia.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
Μέσα σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης, οι καταλήψεις αποτελούν ανάσες ζωής απέναντι στη σιγή νεκροταφείου που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Είναι ξεκάθαρο πως η κυριαρχία δεν φοβάται τα ντουβάρια, αλλά τις σχέσεις που γεννιούνται γύρω τους. Από την υπόθεση της Ματρόζου 45, με το εφετείο των διωκόμενων συντρόφων/ισσών να πλησιάζει, μέχρι τις επαναλαμβανόμενες επιχειρήσεις ενάντια στη Libertatia, το κράτος επενδύει στη στρατηγική του παραδειγματισμού: «Υπερασπίστηκες τον χώρο σου; Θα το πληρώσεις». Κι όμως, παρά τις διώξεις, τα σφραγίσματα και την κατασταλτική βία, η υπεράσπιση των καταλήψεων συνεχίζεται -μέσα και έξω από τα δικαστήρια.
Γιατί εμείς συνεχίζουμε να μιλάμε για τις καταλήψεις; Γιατί, μέσα σε έναν κόσμο όπου κάθε πτυχή της ζωής μας μετατρέπεται σε αγοραπωλησία, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται σχέσεις μεταξύ εμπορευμάτων, εμείς προσπαθούμε να αναζητήσουμε νέους τρόπους ύπαρξης, πέραν του κεφαλαίου. Γι' αυτό επιμένουμε: γιατί οι καταλήψεις δεν είναι «αξιοποιήσιμα ακίνητα», αλλά κοινότητες όπου μοιραζόμαστε τον χρόνο, τις ανάγκες, τα άγχη και τις αδυναμίες μας χωρίς διαχωρισμούς και ιεραρχίες. Είναι τα μέρη όπου προσπαθούμε να πάρουμε πίσω ό,τι η κανονικότητα μάς κλέβει: το δικαίωμα να ζούμε, να συζητάμε, να δημιουργούμε, να οργανωνόμαστε χωρίς τη λογική του κέρδους.
Και γι' αυτό τις υπερασπιζόμαστε. Γι' αυτό η ανακατάληψη της Libertatia τον Σεπτέμβρη, όπως και η μαχητικότητα της Ματρόζου 45, δεν είναι απλώς κινήσεις αντίστασης, αλλά ζωντανές αποδείξεις ότι καμία εκκένωση δεν τελειώνει μια ιστορία που γράφεται συλλογικά. Στις 28/11, με την τρίτη υπόθεση εισβολής στη Libertatia να εκδικάζεται, δεν δικάζονται απλώς οι 12 σύντροφοι/ισσες για παρεμβάσεις στο κτήριο -δικάζεται η δυνατότητά μας να ξαναχτίζουμε ό,τι καίγεται, να σηκώνουμε ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα. Κι όσο αυτή η δυνατότητα υπάρχει, όσο επιλέγουμε να συναντιόμαστε και να χτίζουμε κοινότητες, τόσο οι καταλήψεις θα ανοικοδομούνται, θα επιστρέφουν, θα συνεχίζουν -γιατί αποτελούν κομμάτι του κόσμου που οραματιζόμαστε.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Συγκέντρωση ενόψει του εφετείου των συντροφιών της Ματρόζου 45: Δευτέρα 01.12, 18:00 στην Καμάρα.
Φάμπρικα Υφανέτ
Στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό τα συντρόφια για τη μαχητική υπεράσπιση των κτιρίων της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου τον Ιανουάριο του 2020. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από 3 εγκαταλελειμμένα σπίτια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3) στα οποία δόθηκε ζωή απο πλήθος ανθρώπων, αποτέλεσαν στέγη και κέντρο αγώνα για σχεδόν 3 χρόνια. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου συμμετείχε σε όλο το φάσμα των αγώνων, σε αντιφασιστικούς, αντιπατριαρχικούς, αντιρατσιστικούς,καταληψιακούς, στους αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό και στις φυλακές. Η κοινότητα στον καιρό της ύπαρξης της μπήκε στο στόχαστρο των φασιστών καθώς δέχτηκε 3 εμπρηστικές φασιστικές επιθέσεις και φυσικά αντιμετώπισε τις κρατικές εκκενώσεις στις οποίες απάντησε μαχητικά κάθε φορά μέχρι την τελική ανακατάληψη - εκκένωση του κτηρίου της Ματρόζου 45 τον Ιανουάριο του 2020 η οποία δικάζεται και πάλι στις 2 Δεκέμβρη.
Οι καταλήψεις αποτελούν δομές αγώνα, κέντρα αντιστάσεων, μέσα απο την σάρκα του ανταγωνιστικού κινήματος και φυσικά όχι μόνο. Οι καταλήψεις ανοίγουν διαχρονικά για τη στέγαση ανθρώπων που αμφισβητούν τον βίαιο θεσμό της ιδιοκτησίας, αλλά και ανθρώπους που δεν έχουν την επιλογή να πληρώνουν για να ζήσουν. Μετανάστριες, φτωχοί, και κάθε λογής αγωνιζόμενος κόσμος έχει υπάρξει μέσα σε κατειλλημένα εδάφη είτε μέσα απο την έμπρακτη ανάγκη της στέγης είτε μέσα απο την ανάγκη για δημιουργία και ζύμωση πολιτικών σχέσεων, κοινοτήτων και δομών έξω απο εμπορευματικές λογικές, αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά και αδιαμεσολάβητα σε ένα πλαίσο συλλογικοποίησης των αντιστάσεων μας. Οι καταλήψεις αποτελούν απελευθερωμένα εδάφη μέσα στον υπάρχοντα καπιταλιστικό κόσμο, δίνουμε μέσα απο αυτές ένα κομμάτι άμεσης απάντησης για το πως θέλουμε να ζούμε, ελεύθερα και ισότιμα.
Σε ένα κόσμο που το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας πλήττεται απο τη φτώχια και την ακρίβεια, που τα ενοίκια είναι ψηλότερα από τον βασικό μισθό, που οι πλειστηριασμοί των σπιτιών της κοινωνικής βάσης ολοένα και αυξάνονται για να δίνονται στα funds και τις τράπεζες, που ο εξευγενισμός έχει κατακλείσει κάθε γειτονιά στις βλέψεις κράτους και κεφαλαίου για πλήρη τουριστικοποίηση των αστικών μητροπόλεων εκτοπίζοντας όποιον δεν χωράει στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και δεν εναρμονίζεται με την καπιταλιστική θέαση των πόλεων( μετανάστριες,ρομά,χρήστες,άστεγους,αναρχικές),εμείς θέλουμε να διαλέγουμε να μπαίνουμε στα άδεια σπίτια.
Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου πέτυχε όλα αυτά που περιγράφουμε ως απάντηση στην κρατική-καπιταλιστική βία. Δημιούργησε σχέσεις, δομές, αποτέλεσε κέντρο αγώνα και το υπερασπίστηκε σθεναρά μέχρι τέλους.Σε μία περίοδο έντονης καταστολής, έπειτα απο το λεγόμενο "τελεσίγραφο" 15 ημερών του Χρυσοχοίδη για εγκατάλειψη όλων των καταλήψεων το 2019, καταληψίες και αλληλέγγοι σε όλη την επικράτεια υπερασπίστηκαν την ύπαρξη των καταλήψεων ως οργανικό μέρος του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου και η υπεράσπιση της κατάληψης Ματρόζου αποτέλεσε σίγουρα ένα από τα πιο λαμπρά παραδείγματα που έχουμε δει στον ελλαδικό χώρο. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο απαντήθηκε τόσο βάναυσα απο τους κρατικούς μηχανισμούς.
Ενορχηστρομένη επίθεση απο ΜΜΕ,μπάτσους, υπουργούς και βουλευτές(μέχρι και τον πρωθυπουργό) επιζητούσαν απο την πρώτη στιγμή να βάλουν τους καταληψίες στην φυλακή ως εκδίκηση για την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητα των συντροφιών να υπερασπιστούν τα σπίτια τους. Αυτό μπορεί να μην επιτεύχθηκε όπως διακαώς επιθυμούσαν, παρ'ολα αυτά στο πρωτόδικο δικαστήριο επιβλήθηκαν εξοντωτικές ποινές των 77 μηνών στον καθένα και καθεμία, παίρνοντας αναστολή μέχρι το εφετείο. Σαφώς και τέτοιου είδους τεράστιες ποινές για πλημελλήματα(όπως αντίστοιχα επιβλήθηκαν 61 και 41 μήνες πρωτόδικα και στους καταληψίες στην Θεσσαλονίκη για την κατάληψη στο Χημικό στις αρχές του 2022 έπειτα απο την εκκένωση της 34 χρόνων κατάληψης Στέκι στο Βιολογικό) στοχέυουν στην τρομοκράτηση και στον παραδειγματισμό οποιουδήποτε επιλέξει να γίνει καταληψίας, οποιουδήποτε επιλέξει να υπερασπιστεί τις καταλήψεις μέχρι τέλους.
Όσο και αν προσπαθεί όμως το κράτος να μας πείσει για το "τέλος εποχής" των καταλήψεων πραγματοποιώντας δεκάδες εκκενώσεις τα τελευταία χρόνια και σε επίπεδο πανεπιστημίων, ακόμη φυτρώνουν νέες καταλήψεις, ακόμη πραγματοποιούνται μαχητικές ανακαταλήψεις που αψηφούν έμπρακτα σχέδια κράτους και κεφαλαίου βλεποντας τα Ζιζάνια και το Άνω Κάτω Πατήσια στην Αθήνα, όπως και την κατάληψη Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο ως κάποιες τέτοιες περιπτώσεις.
Να μην αφήσουμε τη βία του καπιταλισμού και του εξευγενισμού να επικρατήσει.
Δεν θα αφήσουμε τα σπίτια και τις κοινότητες μας στα χέρια του κράτους και των τραπεζών αλλά θα υπερασπιστούμε τις ζωές και τις ανάγκες μας για μια ζωή που αξίζει να βιωθεί.
Αλληλεγγύη σε κάθε σύντροφο και συντρόφισσα καταληψία που διώκεται για την πολιτική επιλογή της κατάληψης και της υπεράσπισης της.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥΡΙΣΤΑΚΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
ΕΞΩΣΕΙΣ ΕΚΚΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΣΤΟΙ
Ανάρες, ομάδα δράσης και αλληλεγγύης
