Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025 στις 18.30
Συγκέντρωση για τα 3 χρόνια από την κρατική δολοφονία του Κώστα Φραγκούλη
Ο ΑΝΤΙΤΣΙΓΓΑΝΙΣΜΟΣ ΟΠΛΙΖΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΤΕΛΕΙ
Στις 5 Δεκέμβρη, συμπληρώνονται τρία χρόνια από τον πυροβολισμό στο κεφάλι του 16χρονου Ρομα Κώστα «Κάλο» Φραγκούλη από μπάτσο, μετά από καταδίωξη για 20 ευρώ απαλλοτριωμένης βενζίνης. Λίγες μέρες μετά, στις 13/12 ο Κώστας καταλήγει στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο. Από την πρώτη στιγμή της είδησης τόσο έξω από το Ιπποκράτειο, όσο και στον οικισμό της Αγίας Σοφίας (από όπου καταγόταν ο Κώστας), γίνονται συγκεντρώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία. Μετά από χρόνια, συμβαίνουν κοινές συγκεντρώσεις ρομά και μπαλαμών τόσο στο Ιπποκράτειο, όσο και τις επόμενες μέρες (5-6-9/12) στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης. Τις μέρες εκείνες, πέραν της Θεσσαλονίκης, συμβαίνουν συγκρούσεις μεταξύ εξεγερμένων Ρομά και αστυνομίας σε Μενίδι, Μέγαρα, Ασπρόπυργο, Αγρίνιο, Μεσσηνία και Πάτρα, αλλά και πορείες του κινήματος σε πολλές πόλεις ανά τη χώρα. Για την δολοφονία του Κάλο,έπειτα και απο τις κινητοποιήσεις του κόσμου μαζί με την όποια κοινωνική κατακραυγή που ακολούθησε (καθώς δυστυχώς η κρατική δολοφονία ενός ρομά ανηλίκου δεν αποτελεί γεγονός μέγιστης σημασίας για την ελληνική κοινωνία)συνάμα και με την προηγηθείσα μόλις ενός χρόνου κρατικής δολοφονίας του ρομά Νίκου Σαμπάνη επίσης απο μπάτσο σε καταδίωξη, ασκήθηκε δίωξη στον μπάτσο δολοφόνο της ομάδας Δίας για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, η δίκη του οποίου πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Μάιο και φυσικά όπως είθισται για τους κρατικούς υπαλλήλλους της βίας έπεσε στα μαλακά. Τελικά καταδικάστηκε σε ανθρωποκτονία απο αμέλεια, τρώγοντας ποινή 3 χρόνια με αναστολή. Φυσικά απο την πλευρά μας δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη ούτε και απαίτηση απο την αστική δικαιοσύνη, πόσω δε μάλλον την απαίτηση της φυλάκισης ως μηχανισμό "σωφρονισμού". Χρέος μας όμως είναι να καταδεικνύουμε τις συνεχείς αντιφάσεις του σάπιου αυτού συστήματος, της ταξικής δικαιοσύνης που φυλακίζει αγωνιστριες και κρατά αιχμαλώτους φτωχοδιαβόλους στα κελιά της δημοκρατίας ενώ φυσικά κάθε λογής μπάτσοι δολοφόνοι, βασανιστές και βιαστές, κυκλώματα τραφικινγκ και παιδοβιασμών, πολιτικοί μπλεγμένοι μέχρι το λαιμό σε οικονομικά σκάνδαλα αφαίμαξης της κοινωνίας, ή σε κρατικές καπιταλιστικές δολοφονίες όπως των Τεμπών και της Πύλου κυκλοφορούν ανενόχλητοι και ανέγγιχτοι γιατί αυτή είναι άλλωστε η πεμτπουσία της αστικής δημοκρατίας και της σωστής λειτουργίας μιας κρατικής οντότητας που επιβάλει ξεδιάντροπα την κυριαρχία της.
Σε τρεις συνεχόμενες χρονιές, μετρήσαμε τρεις -γνωστοποιημένες- ρατσιστικές κρατικές δολοφονίες Ρομά από καταδιώξεις μπάτσων (του 18χρονου Νίκου Σαμπάνη στις 22 Οκτωβρίου του 2021, του 16χρονου Κώστα Φραγκούλη στις 5 Δεκεμβρίου του 2022 και του 17χρονου Χρήστου Μιχαλόπουλου στις 11 Νοεμβρίου του 2023), ανάμεσα στις τόσες ειδήσεις γυναικοκτονιών, δολοφονιών αποκλεισμένων, μεταναστριών, εργατών, τρανς ατόμων, με σκοπό την υποτιθέμενη κοινωνική ειρήνη και την πειθάρχηση πληθυσμών που κρίνονται πλεονάζοντες στον κόσμο του κεφαλαίου. Το εθνικό αφήγημα αυτό, σαν ιδεολογικό εργαλείο κράτους και κεφαλαίου, συντηρεί και αναπαράγει τις σχέσεις εκμετάλλευσης για τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας. Συγκεκριμένα οι ρομά, ως ένας πληθυσμός που γύρω από το πρόσωπό του συγκεντρώνονται ρατσιστικά στερεότυπα για κάθε πτυχή της ζωής τους, αντιμετωπίζονται ως ένα ανορθολογικό και εγκληματικό στοιχείο, που χρήζει παρέμβασης για να ευθυγραμμίζεται πειθήνια με τις κοινωνικές νόρμες. Πριν ένα χρόνο περίπου, η αστυνομία έκανε δολοφονική επιδρομή στον καταυλισμό στη Νέα Ζωή, κατά τη διάρκεια γλεντιού, πυροβολώντας ανεξέλεγκτα κόσμο, ενώ ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρυσοχοϊδής δήλωσε ότι είναι σε πόλεμο με το «οργανωμένο έγκλημα» και ότι οι επιχειρήσεις σε καταυλισμούς Ρομά θα πραγματοποιούνται καθημερινά. Η δήλωση αυτή έγινε τελικά πραγματικότητα, καθώς στα πλαίσια κλιμάκωσης της πολιτικής ελέγχου των Ρομά από το ελληνικό κράτος,θεσπίστηκε πρόσφατα η 24ωρη παρουσία αστυνομικού σώματος στους οικισμούς σε διάφορα μέρη της χώρας, με εφόδους σε σπίτια, με στόχο την "πάταξη της παραβατικότητας".Ο ρόλος της αστυνομίας είναι ούτως ή άλλως η διασφάλιση της ταξικής επικυριαρχίας της αστικής τάξης σε βάρος των προλετάριων. Όμως η αστυνόμευση των οικισμών ρομά ως "εστίες εγκληματικότητας" αποτελεί πέρα από ταξική και φυλετική αστυνόμευση. Το κράτος συνεχίζοντας το κυρίαρχο αφήγημα περί της σύνδεσης εγκληματικότητας και φυλής/χρώματος, γκετοποιεί και περιθωριοποιεί περαιτέρω τους ρομά, θέτοντάς τους εκτός του "κοινωνικά αποδεκτού". Αυτός ο διάχυτος αντιτσιγγανισμός, διαμορφώνει τις κατάλληλες κοινωνικές συνθήκες ώστε τα ρατσιστικά πογκρόμ, η εργασιακή τους εκμετάλλευση, οι δεκάδες δολοφονίες τους τα τελευταία χρόνια και τελικά η θέσπιση ειδικής αστυνομικής μονάδας "διαχείρισης" των ρομά να αποτελούν μια εικόνα κανονικότητας, προκαλώντας ακόμα και αίσθημα ασφάλειας σε κάποιους.
Οι ρατσιστικές πολιτικές δεν εφαρμόζονται μόνο με αυταρχικό, ολοκληρωτικό και εξοντωτικό έλεγχο των ζωών τους, αλλά κρύβονται πίσω από την αντιτσιγγανική ρητορική που επικρατεί στον κυρίαρχο λόγο, πίσω από κάθε ρατσιστική πρακτική που συντηρεί το καθεστώς περιθωριοποίησης και εκμετάλλευσής τους. Εδώ οφείλουμε να σημειώσουμε φυσικά ότι τεράστια ευθύνη για την συνεχή στοχοποίηση των ρομά από μπάτσους έχουν τα ΜΜΕ που διαδίδουν συνεχώς στοχευμένες, παραποιημένες πληροφορίες σχετικά με την εγκληματικότητα με στόχο να προσανατολίσουν την "κοινή γνώμη" εναντίον των ρομά και να ανοίξουν τον δρόμο για τις συνεχείς και βίαιες εφόδους της αστυνομίας σε σπίτια και οικισμόυς.
Στα πλαίσια που το ελληνικό κράτος αποτελεί ένα πλήρως επιτυχημένο δυτικό κράτος στην διαχείρηση πληθυσμών που θεωρούνται πλεονάζοντες για το κεφάλαιο και το καπιταλιστικό σύστημα, πολύ σημαντική συμβολή για να επιτυγχάνει αυτό το σκοπό του αναίμακτα είναι η ζύμωση του κοινωνικού εκφασισμού, ο κανιβαλισμός μεταξύ των καταπιεσμένων ώστε να αποπροσανατολίζονται από τους ταξικούς τους εχθρούς και να δημιουργούν άλλους συνήθως με εθνικιστικά και ρατσιστικά κίνητρα. Έτσι λοιπόν μέρος του κοινωνικού ιστού μπορεί να νομίζει ότι οι μετανάστριες και οι ρομά αποτελούν το πρόβλημα στις ζωές τους, ενώ στην πραγματικότητα η φτώχια, η ακρίβεια και η εξαθλίωση του καπιταλιστικού συστήματος, ο κρατικός έλεγχος και η καταστολή σε κάθε κοινωνικό πεδίο είναι πραγματικά τα ζητήματα που οι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους καθώς αυτά είναι που πλήττουν τις ζωές τους σε κάθε επίπεδο. Εξέχουσα βοήθεια πλάι στο κράτος και το κεφάλαιο προσφέρει φυσικά ο κάθε λογής φασιστικός οχετός ο οποίος ως γνήσιο τσιράκι των μπάτσων και των καπιταλιστών προσπαθεί να διασπάσει το προλεταριάτο και να υπερασπιστεί τα αστικά συμφέροντα μέσω εθνικιστικής και ρατσιστικής ιδεολογίας, πραγματοποιώντας πολλές φορές τη δουλειά του κράτους μέσω και της φυσικής(και όχι μόνο) βίας που ασκεί σε μετανάστες, εργαζόμενους που διεκδικούν από τα αφεντικά τους κοκ. Είναι οι ίδιοι μισάνθρωποι που εν μέσω γενοκτονίας σε λάιβ μετάδοση, βλέπουν την εξόντωση του παλαιστινιακού λαού ως τη θετική εξέλιξη για να αποφευχθεί η "μετακίνηση και αναπαραγωγή των αράβων και του ισλάμ στη δύση και στην ελλάδα" και εναρμονίζονται πλήρως με την πολιτική του ελληνικού κράτους ως αξιοσημείωτου συμμάχου του σιωνιστικού αποικιοκρατικού κράτους του ισραηλ.
Εμείς βρισκόμαστε στην εντελώς αντίπερα όχθη. Δείχνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας δίπλα σε κάθε καταπιεσμένο αυτού του κόσμου, στον καθένα που πλήττεται απο τις κρατικές πολιτικές, τον ρατσισμό, την αποικιοκρατία, την πατριαρχία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Με κοινούς αγώνες ρομά, μπαλαμών, μεταναστριών,εργατών ο κόσμος της κοινωνικής βάσης να συσπειρωθούμε και να ανατρέψουμε το υπάρχον εξουσιαστικό σύμπλεγμα που διαμεσολαβεί, υποτιμά και καταστρέφει τις ζωές μας.
Τις μέρες που ακολούθησαν της δολοφονίας του Κώστα Φραγκούλη, Ρομά και μπαλαμοί ήμασταν καθημερινά μαζί στον δρόμο, βρίσκοντας έναν κοινό τόπο συνάντησης και διαρρηγνύοντας έστω για λίγο τα όρια που μας χωρίζουν καθημερινά. Όρια θεμελιωμένα στον ρατσισμό του ελληνικού κράτους και σε μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Στο σήμερα, η 5η Δεκέμβρη δεν αποτελεί για εμάς μόνο μία μέρα μνήμης, αλλά μία μέρα στην οποία καλούμαστε να πιάσουμε ξανά το νήμα του αγώνα ενάντια στο κράτος και τον ρατσισμό δημιουργώντας κοινότητες αλληλεγγύης ρομά και μπαλαμών. Μέχρι να μας ενώνει η ζωή και όχι ο θάνατος.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΒΕΝΖΙΝΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝΕ ΡΟΜΑ
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΙΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΡΟΜΑ ΚΑΙ ΜΠΑΛΑΜΩΝ
Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης
Το χέρι του το όπλισε ο αντιτσιγγανισμός κι ο θεσμικός ρατσισμός
Το ελληνικό ρατσιστικό κράτος πριν 3 χρόνια, στις 5 Δεκέμβρη , δολοφόνησε τον 16χρονο Ρόμα Κώστα Καλο Φραγουλη, έπειτα από καταδίωξή του για 20€ βενζίνης που απαλλοτρίωσε. Η κρατική αυτή δολοφονία δεν οφείλεται μεμονωμένα στο δολοφόνο σκουπίδι μπάτσο που πυροβόλησε , αλλά αποτελεί συνέχεια της ρατσιστικής πολιτικής του που χτίζεται εδώ και δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια συνέβησαν κι άλλες δύο γνωστοποιημένες εν ψυχρώ κρατικές δολοφονίες ρομά, του Σαμπάνη στο Πέραμα το '21 και του Μιχαλόπουλου στη Θήβα το '23. Αυτες οι δολοφονίες αποτελούν το αποκορύφωμα των πογκρόμ, της βίας και της καταστολής που δέχονται διαχρονικά ρομά και μετανάστριες.
Με τη διαιώνιση αντιτσιγγανικού οχετού, που αναπαράγεται στερεοτυπικά γύρω απο τους Ρομά που στιγματίζονται ως κλέφτες , βιαστές, άγριοι, απολίτιστοι που ζουν μακριά απο τον κοινωνικό ιστό των μητροπόλεων, βλέπουμε να αντιμετωπίζονται ως μιασματικές υπάρξεις και να νομιμοποιείται η βία που τους ασκείται τόσο κοινωνικά όσο και θεσμικά. Οι ζωές τους είναι μόνιμα σε επιτήρηση καθως οι έλεγχοι κι οι εισβολές των μπάτσων στους οικισμούς που διαμένουν καθημερινοί. Μαλιστα η πρόσφατη υπουργική απόφαση του Χρυσοχοΐδη που προβλέπει αστυνομικό σώμα που θα εποπτεύει αποκλειστικά τους οικισμούς ρομά, εντείνει τον ασφυκτικό έλεγχο των ζωών τους κι αναδεικνύει τον φυλετικό ρατσισμό που υφίστανται. Αξίζει να σημειώθει πως ενώ το αρχικό σχέδιο ήταν να προσλάβουν μπάτσους Ρομά ως τώρα έχουν αποτύχει να βρουν ρουφιάνους.
Ωστόσο ρομνί και μετανάστες δε μένουν άπραγοι στη κρατική βαρβαρότητα. Έτσι κι έπειτα απο τη δολοφονία του Φραγκούλη, ρομά συγκρούστηκαν μεσα απο τις κοινοτητές τους με τους μπάτσους, τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και σε αλλες περιοχές της Ελλάδας. Όσο ο Κώστας βρισκόνταν στο νοσοκομείο υπήρξε συνάντηση ρομά και μπαλαμών σε συγκέντρωση έξω απο το Ιπποκράτειο και κόσμος αυθόρμητα συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής. Παράλληλα συγκρούσεις ξεσπάν και σε καλεσμένη πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Οι κατατρεγμένοι πληθυσμοί απο άκρη σε άκρη γης δίνουν τις απαντήσεις τους. Στο κολαστήριο καμπ της Σιντικής Σερρών πριν λίγες βδομάδες, κρατούμενοι μετανάστες πραγματοποιούν το αυτονόητο• διεκδικούν την ελευθερία τους και επιλέγουν τον εξεγερτικό δρόμο της απόδρασης και της αναμέτρησης με τις δυνάμεις καταστολής, που επιτηρούν καθημερινά την κάθε τους κίνηση με στρατιωτικούς όρους. Οι Παλαιστίνιοι κι οι Παλαιστίνιες επιλέγουν τον αγώνα για ζωή κι αξιοπρέπεια απέναντι στο σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ και αποτελούν πρότυπο αντίστασης. Δεν εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και μάχονται με ό,τι μέσα διαθέτουν για να διατηρήσουν τη γη τους και την ελευθερία. Απέναντι στην αποικιοκρατία, το αντιμεταναστευτικό και αντιτσιγγανικό κράτος δεν είμαστε μονες. Όταν η ζωή γίνεται αγώνας για επιβίωση και φθηναίνει, όταν οι ζωές των ρομά δεν αξίζουν ούτε 20€ , όταν οι ζώες των μεταναστών κρίνονται παράνομες οφείλουμε να συναντηθούμε, να αντεπιτεθούμε, να οργανώσουμε κοινούς αγώνες και ζωή, ντοπιοι και μετανάστες ρομά και μπαλαμοί.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΒΕΝΖΙΝΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΉΤΑΝΕ ΡΟΜΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΣΤΟΥΣ 30 ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΜΠ ΣΙΝΙΤΙΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Πρωτοβουλία για μια Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στα Δυτικά
Three years ago, on December 5, the racist Greek state murdered 16-year-old Roma Kostas Kalo Fragoulis after chasing him for stealing €20 of gasoline. This state murder is not solely attributable to the murderous cop who shot him, but is a continuation of racist policies that have been built up over decades. In recent years, there have been two other well-known cold-blooded state murders of Roma, that of Sampani in Perama in 2021 and that of Michalopoulos in Thebes in 2023. These murders are the culmination of the pogroms, violence, and repression that Roma and migrants have been subjected to over time.
With the perpetuation of anti-roma slurs, which are stereotypically reproduced around Roma people who are stigmatized as thieves, rapists, savages, and uncivilized people who live far from the metropolitan areas, we see them being treated as pariahs and the violence perpetrated against them, both socially and institutionally, being legitimized. Their lives are under constant surveillance, as police checks and raids on the settlements where they live are a daily occurrence. In fact, the recent ministerial decision by Chrysochoidis, which provides for a police force specific to policing Roma settlements, intensifies the suffocating control over their lives and highlights the racial discrimination they suffer. It is worth mentioning that the original plan of hiring cops from within Roma communities has so far failed.
However, Roma and migrants are not standing as spectators in the face of state brutality. Following Fragoulis' murder, Roma clashed with police in their communities, both in Thessaloniki and other areas of Greece. While Kostas was in the hospital, there was a meeting of Roma and Balamons at a gathering outside the Hippocrates Hospital, and people spontaneously clashed with the forces of repression. At the same time, clashes broke out during a march in the center of Thessaloniki. Oppressed populations from all corners of the earth are giving their answers. In the hellish camp of Sintiki Serres a few weeks ago, detained migrants did the obvious: they demand their freedom and choose the rebellious path of escape and confrontation with the forces of repression, who monitor their every move on a daily basis with military precision. Palestinians choose to fight for life and dignity against the Zionist state of Israel and they are a model of resistance. They do not abandon their homes and fight with whatever means they have to keep their land and their freedom. We are not alone in facing colonialism, anti-immigration and anti-Roma policies. When life becomes a struggle for survival and becomes cheap, when the lives of Roma are not even worth €20, when the lives of migrants are considered illegal, we must come together, fight back, organize common struggles and life roma and balamoi, locals and migrants.
IT WASN'T ABOUT THE GASOLINE, IT WASN'T ABOUT THE MONEY, THE COPS FIRED BECAUSE HE WAS ROMA
SOLIDARITY WITH THE 30 PRISONERS OF CAMP SIDIKI
FREE PALESTINE
Initiative for Open antiracist assembly in the west
Τον Οκτώβριο του 2021, ο 18χρονος Νίκος Σαμπάνης δολοφονείται από 38 σφαίρες της ομάδας ΔΙΑΣ. Στις 5 Δεκεμβρίου του 2022 ο 16χρονος Κώστας Φραγκούλης πυροβολείται από μπάτσους, μετά από καταδίωξη από μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ, γιατί δεν είχε πληρώσει ένα 20αρικο βενζίνη με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του μία εβδομάδα αργότερα στις 13/12. Τον Νοέμβριο του 2023 δολοφονείται ο 17χρονος Χρήστος Μιχαλόπουλος, ο οποίος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αδερφού του, που βρισκόταν μαζί του, εξαναγκάστηκε από μπάτσο να βγει από το αμάξι του όπου και δολοφονήθηκε. Αυτά τα περιστατικά είναι η καθημερινή αντιμετώπιση των τσιγγάνων από το κράτος αλλά και από τους μπάτσους ως υποτιμημένα όντα. Εξίσου σημαντικό είναι το τι έρχεται μετά από αυτό. Κανένας μπάτσος-δολοφόνος δεν καταδικάστηκε σε φυλάκιση από τα ελληνικά δικαστήρια έτσι η «ΔΗΚΕΟΣΙΝΗ» (όπως έμεινε συμβολικά γραμμένη) που ζητούν οι ρομά είναι στην πραγματικότητα δικαιοσύνη μπαλαμών. Τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων πιστοποιούν αυτό που πάντα γνωρίζαμε και δεν είναι άλλο από τον διάχυτο αντιτσιγγανισμό της ελληνικής κοινωνίας, τον θεσμικό ρατσισμό και την κρατική θανατοπολιτική που αποτυπώνονται σε αυτές τις τρεις δολοφονίες ρομά από την αστυνομία και σε όσες ακόμη δεν μάθαμε ποτέ.
Οι κρατικές πολιτικές διαχείρισης των ρομά
Η απανθρωποποίηση των ρομά είναι μια πάγια πρακτική του κράτους το οποίο προσπαθεί να διαχειριστεί πληθυσμούς που θεωρεί πλεονάζοντες. Η φαινομενική ευαισθησία που δείχνει αποδίδοντάς τους την ελληνική ιθαγένεια δεν συμβαίνει για να τους εντάξει στην αγκαλιά του κράτους-πατέρα αλλά για να πολιτογραφήσει αυτούς τους πληθυσμούς ως μια εκσυγχρονισμένη μέθοδο ελέγχου τους. Όμοια συμβαίνει και με την περαιτέρω απόδοση δικαιωμάτων (όπως αυτό της εκλογικής ψήφου) με στόχο να κερδίσει την εύνοια και την εκτίμησή τους και να τους εκμεταλλευτεί με αντάλλαγμα στοιχειώδεις συνθήκες ζωής ή να χτίσει το αφήγημα πως απολαμβάνουν προνόμια ενώ δεν εκτελούν καμία υποχρέωση, εντείνοντας έτσι τον ανταγωνισμό των ελλήνων προς αυτούς.
Ακόμη μια επιτυχημένη στρατηγική του ελληνικού κράτους είναι η εγκληματοποίηση των τσιγγάνων η οποία έρχεται να παρουσιάσει τους καταυλισμούς ως άβατα γκέτο στα οποία οργιάζει η εγκληματικότητα. Και η λιγότερο υποψιασμένη από εμάς θα καταλάβαινε ότι αυτό είναι το απλούστερο πρόσχημα για να απλώνει το κράτος τα ξερά του ολοένα και περισσότερο σε καταυλισμούς. Τι πιο κλασικό άλλωστε από μηχανές και περιπολικά μπάτσων να εισέρχονται για αιφνιδιαστικούς ελέγχους, να καταστρέφουν σπίτια, να χτυπούν, να βρίζουν μέχρι και να σκοτώνουν. Πολλές φορές τα εγκλήματα κατά των ρομά δικαιολογούνται λέγοντας ότι δεν έχουν να κάνουν με ανήμπορους πληθυσμούς αλλά με μαφία και οργανωμένους εγκληματίες, δικαιολογίες που πολύ εύκολα στέκονται στην δημόσια σφαίρα εξαιτίας των ισχυρών στερεοτύπων που αναπαράγουν οι έλληνες φελλοί. Φέτος, μάλιστα, ανακοίνωσαν πως θα εγκαταστήσουν εντός των οικισμών, Ρομά ένστολους αστυνομικούς και αφού η πρόταση αυτή κατέρρευσε, όπως της άλλωστε της άξιζε, το κράτος αποφάσισε να εγκαταστήσει αστυνομικές δυνάμεις (κυρίως ΟΠΚΕ) στις εισόδους των καταυλισμών οι οποίοι ελέγχουν τα άτομα που εισέρχονται και εξέρχονται.
Η αντιμετώπιση από τον ελληνικό όχλο
Δυστυχώς ο αντιτσιγγανισμός δεν είναι ένα ακόμη κρατικό αφήγημα κατακριτέο από τους πολίτες, αντιθέτως έχει ευρεία κοινωνική αποδοχή. Οι νοικοκυραίοι άλλοτε ως αυτόκλητοι τιμωροί, άλλοτε με την υποστήριξη των μπάτσων και της τοπικής αυτοδιοίκησης και πάντοτε με την ίδια ρητορική μίσους τρέχουν αγώνες για το άδειασμα καταυλισμών και τη διάλυση ρομά κοινοτήτων. Εκεί, βέβαια, δεν βρισκόμαστε και ακριβώς προ-εκπλήξεως, αφού πολλές φορές ερχόμαστε αντιμέτωπες με τον πόλεμο που βιώνουν οι τσιγγάνοι βάσει στερεοτύπων βαθιά ρατσιστικών που είναι καλά ριζωμένα στις συνειδήσεις του κόσμου και τους παρουσιάζουν ως υπανθρώπους ή στην καλύτερη ανθρώπους β΄κατηγορίας.
Άλλο ένα προνόμιο της ελληνικής φιλοξενίας που (δεν) απολαμβάνουν οι ρομ πληθυσμοί είναι το πόσο καλοδεχούμενα είναι τα παιδιά τους στην εκπαίδευση. Τα τσιγγανόπουλα, μαζί με τα παιδιά μεταναστών, είναι οι πιο μισητές κοινότητες στα ελληνικά σχολεία. Είτε μιλώντας για την περιθωριοποίηση από μπαλαμέ συμμαθητές τους, που φυσικά αναπαράγουν ό,τι γαλανόλευκη αηδία τους πουν οι γονείς τους, είτε λόγω του στενού κλοιού που δημιουργούν οι ίδιοι οι γονείς στο σχολικό περιβάλλον με πρόφαση το ενδιαφέρον για τις συνθήκες μάθησης των παιδιών τους, είτε εξαιτίας της απομόνωσής τους από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς που χωρίζουν την τάξη σε στρατόπεδα, ελληνόπουλα μακριά από ρομνί, ο ρατσισμός είναι απροκάλυπτος και φυσικά οδηγεί στην απομάκρυνση των παιδιών από το σχολείο ή, σε κάποιες περιπτώσεις, δημιουργία σχολείων-γκέτο μέσα στους καταυλισμούς που γεμίζουν σχεδόν αποκλειστικά με παιδιά ρομά. Αυτές οι κινήσεις μπορεί να τα σώζουν προσωρινά από τον ρατσισμό, έχουν όμως ως αποτέλεσμα να μην μπορέσουν ποτέ να ενταχθούν στο σύνολο καταδικάζοντάς τα να ζουν συνεχώς με το στίγμα των «Άλλων».
Πέραν του αστικού δικαίου, το οποίο δεν εμπιστευόμαστε και δεν θα εμπιστευτούμε και ποτέ, εμείς οι ίδιες έχουμε υποχρέωση να κάνουμε τον αγώνα τους δικό μας και να ανοίξουμε τον δρόμο ώστε να αντιτιθόμαστε περισσότερο στον πόλεμο κατά των ρομά και στους παράγοντες που οδήγησαν σε αυτόν, στην κρατική βία, την κοινωνική απάθεια, τον ρατσισμό, την ταξική εξαθλίωση, μέχρι ρομά και μπαλαμοί να ζήσουμε μαζί.
Ρομά και μετανάστριες σ' όλες τις γειτονιές το πρόβλημα είστε εσείς ξεφτίλες ρατσιστές
Δεν ήταν η βενζίνη, δεν ήταν τα λεφτά οι μπάτσοι πυροβόλησαν γιατί ήτανε ρομά
Συγκέντρωση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Φραγκούλη Παρασκευή 5/12 18:30 Καμάρα
