Σάββατο 2 Μαίου 2026 στις 12.00
[Κορυδαλλός] Αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
Ενάντια στον πόλεμο στο Ιράν
Ενάντια στην εκτεταμένη πολεμική προετοιμασία
και την επέκταση των μετώπων
Ενάντια στην καπιταλιστική ειρήνη,
που ευθύνεται για τον πόλεμο και τον προετοιμάζει
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ-ΤΑΞΙΚΟΣ
Ούτε με τους σιωνιστές και τους πλανητόμπατσους
ούτε με το ισλαμικό καθεστώς
Ενάντια στο ελληνικό κράτος και κεφάλαιο,
τα συμφέροντα και τις συμμαχίες τους
ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ
ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ - ΜΕΤΡΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 02/05, 12.00
barrio negro
πρωτοβουλία αντίστασης, αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης, από τις περιοχές της Νίκαιας, του Κερατσινίου, της Δραπετσώνας, του Περάματος
πηγή : https://barrionegro.espivblogs.net/
πηγή : email που λάβαμε στις 29 Απριλίου 01h
Καλούμε σε αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας (μετρό Κορυδαλλού) ,το Σάββατο 2 Μαϊου,στις 12. Ακολουθεί το κείμενο του καλέσματος :
Καλούμε σε αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας (μετρό Κορυδαλλού) ,το Σάββατο 2 Μαϊου,στις 12. Ακολουθεί το κείμενο του καλέσματος :
Nα σαμποτάρουμε την πολεμική μηχανή - Ο πόλεμος δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις στον δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις
Το τελευταίο διάστημα εξελίσσονται μια σειρά στρατιωτικών συγκρούσεων για ηγεμονία, οικονομική και πολιτική εξουσία. Η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ με την υποστήριξη ΕΕ- ΝΑΤΟ- ΗΠΑ, ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας- ΝΑΤΟ στην καρδιά της Ευρώπης, η πολεμική επιχείρηση στην Βενεζουέλα, ο πόλεμος 12 ημερών Ισραήλ-ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν, ο ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ είναι σημάδια μιας πολεμικής συνθήκης που απλώνεται με γρήγορους ρυθμούς σε όλο τον πλανήτη.
Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, στις 28 Φεβρουαρίου, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ βομβάρδισαν και ξεκίνησαν τον πόλεμο έναντια στο Ιράν, δολοφονώντας εκατοντάδες αμάχους (μεταξύ των οποίων και πάνω από 100 κορίτσια σε σχολείο), καθώς και μέλη της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας. Ο στόχος της επίθεσης ήταν η δημιουργία τρόμου στον πληθυσμό, ο αποκεφαλισμός του καθεστώτος και η συγκρότηση μιας νέας κυβέρνησης που θα ευθυγραμμίζεται με τις ΗΠΑ και όχι με την Κίνα και τη Ρωσία.
Τον χειμώνα στο Ιράν ξέσπασε μια σημαντική εξέγερση ενάντια στη σκληρή καταπίεση και καταστολή, τις ταξικές ανισότητες και τη θεοκρατία που επικρατούν στη χώρα. Η εξέγερση απλώθηκε σε πολλές πόλεις. Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν με μεγάλο θάρρος στους δρόμους και συνέχισαν να συγκρούονται και να διαδηλώνουν, παρότι δέχτηκαν ιδιαίτερα σκληρή και αιματηρή επίθεση από τον στρατό και την αστυνομία. Πολλοί διαδηλωτές σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις στους δρόμους, ενώ άλλοι εκτελέστηκαν μέσα στις φυλακές. Ο Τραμπ, τότε, δήλωνε ότι ενδιαφέρεται για τις ζωές των διαδηλωτών και υποσχόταν ότι θα πραγματοποιήσει στρατιωτική επέμβαση για να τους βοηθήσει. Λίγο καιρό αργότερα, στις 28 Φεβρουαρίου, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έδειξαν πόσο πραγματικά «νοιάζονται» για τους ανθρώπους στο Ιράν, βομβαρδίζοντας τη χώρα με σφοδρότητα και σκοτώνοντας χιλιάδες από αυτούς ήδη από την πρώτη εβδομάδα των επιθέσεων.
Όσο για το ενδιαφέρον των δυτικών δυνάμεων για τα «δημοκρατικά δικαιώματα» των Ιρανών, αρκεί να αναφερθεί ότι στηρίζουν ως πιθανή εναλλακτική λύση τον γιο του Σάχη, ενός αιμοδιψούς φιλοδυτικού δικτάτορα. Δεν μπορεί κανείς παρά να οργιστεί και να αηδιάσει με τις υποκριτικές καταδίκες των κρατών και των πολιτικών κομμάτων της Δύσης, τα οποία εμφανίζονται να ζητούν περισσότερα δικαιώματα για τις γυναίκες και τους πολίτες και να καταδικάζουν τον θρησκευτικό φανατισμό. Πρόκειται για τα ίδια κράτη που ενίσχυσαν και ενισχύουν τα φονταμενταλιστικά κινήματα ως αντίβαρο στα ριζοσπαστικά κοινωνικά ρεύματα και τους αγώνες που αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται τη Μέση Ανατολή. Τα ίδια κράτη που στα εδάφη τους αναπαράγουν την πατριαρχία, διεξάγουν πολέμους, οργανώνουν δολοφονίες και προετοιμάζονται για νέες αιματηρές συγκρούσεις προκειμένου να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Τα ίδια κράτη που έχουν αιματοκυλίσει επανειλημμένα τη Μέση Ανατολή και έχουν λεηλατήσει τον λεγόμενο «Τρίτο Κόσμο». Τα ίδια που πνίγουν στη Μεσόγειο τους ξεριζωμένους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πολέμους και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, εγκλωβίζοντάς τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και αφήνοντάς τους να πεθαίνουν κατά χιλιάδες. Πέρα από την υποκρισία των δυτικών κρατών σχετικά με τα αίτια του πολέμου, η στρατιωτική επιχείρηση είχε παρουσιαστεί αρχικά ως μια σύντομη σύγκρουση λίγων ημερών. Στην πραγματικότητα, όμως, η κατάσταση εξελίχθηκε σε έναν γενικευμένο πόλεμο που ενδέχεται να έχει μακρά διάρκεια.
Το ελληνικό κράτος έχει εμπλακεί στην πολεμική συνθήκη στην Μέση Ανατολή ενεργά συμμετέχoντας εδώ και πάνω από ένα χρόνο στην ευρωπαϊκή επιχείρηση "ΑΣΠΙΔΕΣ", την οποία μάλιστα διευθύνει, με το στρατηγείο επιχειρήσεων να εδρεύει στην βάση της Λάρισας. Στην τωρινή πολεμική αναμέτρηση έστειλε τη φρεγάτα «Κίμων», τη φρεγάτα «Ψαρά», καθώς και ζεύγος αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο αλλά και συστοιχία πυραύλων στην Κάρπαθο προχωρώντας έτσι σε ενεργή εμπλοκή στον πόλεμο. Ταυτόχρονα, οι βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα, με κυριότερη αυτή της Σούδας στην Κρήτη, χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό πλοίων και αεροσκαφών που συμμετέχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Παράλληλα με τις στρατιωτικές κινήσεις, επιχειρείται και η δημιουργία κλίματος φόβου και μίσους στο εσωτερικό της χώρας. Τα μέσα ενημέρωσης αναπαράγουν συνεχώς ρεπορτάζ για τον «κίνδυνο μουσουλμάνων πρακτόρων», για μια υποτιθέμενη «σύγκρουση Ισλάμ και Χριστιανισμού» και ακόμη και για ιστορικές αναφορές στους Περσικούς πολέμους ή στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Τα κράτη προσπαθούν να πείσουν τους ανθρώπους ότι είναι φυσιολογικό να σκοτωθούν για τα συμφέροντα των πολιτικών και των οικονομικών ελίτ. Θέλουν να δημιουργήσουν πανικό και φόβο, ώστε αντί να υπάρξει αγώνας ενάντια στον πόλεμο να αποδεχθούμε τη θυσία των ζωών μας σε μια αλληλοσφαγή με ανθρώπους με τους οποίους δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε.
Σε περιόδους πολεμικής προετοιμασίας- και ακόμη περισσότερο σε περίοδο πολέμου- το δίλημμα που τίθεται είναι αν θα πληρώσουμε το κόστος της υποταγής και του θανάτου ή το κόστος της ανυποταξίας.
Πόλεμο στον πόλεμο κράτους και αφεντικών
Απέναντι στα πολεμικά τύμπανα των κρατών, είναι κρίσιμο να δημιουργηθεί εδώ και τώρα ένα ισχυρό αντιπολεμικό και αντικρατικό κίνημα. Σε έναν κόσμο διεθνών ανταγωνισμών για την κυριαρχία, αρνούμαστε να διαλέξουμε και να συστρατευτούμε με οποιοδήποτε κρατικό στρατόπεδο. Κανένα κράτος- είτε δημοκρατικό είτε ολιγαρχικό, είτε με παπά είτε με ιμάμη- δεν είναι σύμμαχος ή προστάτης μας. Από το Ιράν έως τις ΗΠΑ, από την Ελλάδα έως την Τουρκία, από τη Ρωσία έως την Ουκρανία, οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας και δεν πρόκειται να αλληλοσκοτωθούμε.
Αντί να ετοιμαστούμε να μπούμε στα φέρετρα για το έθνος, ας ετοιμαστούμε να συγκρουστούμε με τον κόσμο της εξουσίας. Ας μην βυθιστούμε στην υπακοή, στη μοιρολατρία και στην απάθεια.
Ας γίνουμε ο εσωτερικός εχθρός των κρατών στις χώρες όπου ζούμε. Ας οργανώσουμε καταλήψεις σχολών και σχολείων. Ας σαμποτάρουμε την πολεμική βιομηχανία. Ας μπλοκάρουμε τα λιμάνια. Ας προχωρήσουμε σε μαζικές απεργίες. Ας πολιορκήσουμε με μαζικές πορείες τις πολεμικές βάσεις που σκορπούν τον θάνατο στο Ιράν, στην Παλαιστίνη και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Απέναντι στα καλέσματα να φορέσουμε τα χακί, η απάντησή μας να είναι οι μαζικές και συλλογικές αρνήσεις στράτευσης. Δεν θα υπηρετήσουμε τον δολοφονικό μηχανισμό του στρατού.
Αναπτύσσουμε σχέσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης με όσους/ -ες/ -οσα αγωνίζονται ενάντια στα κράτη και στους πολέμους σε κάθε μέρος του κόσμου. Παλεύουμε για την κοινωνική και ταξική επανάσταση σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τα κοινοβούλια, τα παλάτια και τα στρατόπεδα θα γκρεμιστούν από τους ίδιους τους καταπιεσμένους, τις καταπιεσμένες, τα καταπιεσμένα και όχι από κάποιον «σωτήρα».
Στα συντρίμμια του κόσμου της εξουσίας μπορεί να ανθίσει μια αναρχική κοινωνία χωρίς αφεντικά, χωρίς σύνορα και χωρίς εθνικά μίση, βασισμένη στην κοινοκτημοσύνη και την ισότητα. Ένας κόσμος χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς λεηλασία της φύσης και χωρίς πολέμους. Ένας κόσμος όπου η αλληλεγγύη και η αμοιβαία βοήθεια θα αποτελούν τους θεμέλιους λίθους της κοινωνικής ζωής.
Δεν διαλέγουμε κρατικά στρατόπεδα
Να αγωνιστούμε ενάντια στον πόλεμο που διεξάγουν ΗΠΑ-Ισραήλ με τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους
Αλληλεγγύη στους από τα κάτω στην Μέση Ανατολή που υφίστανται τις συνέπειες του πολέμου
Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών πόλεμο στον πόλεμο κράτους και αφεντικών
Κάτω τα κράτη και oι στρατοί αγώνας για επανάσταση σε ολόκληρη την Γη
αναρχική συλλογικότητα Acte
acte@riseup.net/ acte.espivblogs.net
Κάλεσμα στήριξης της αντιπολεμικής μικροφωνικής συγκέντρωσης
Κάλεσμα στήριξης στην αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση - Πλατεία Ελευθερίας - Μετρό Κορυδαλλός, Σάββατο 02/05, 12.00
Ο πόλεμος είναι παντού, ο εχθρός μας είναι εδώ
Διανύουμε μια περίοδο όπου ο πόλεμος δείχνει να είναι η μορφή που παίρνει πια η κανονικότητα. Με τις σφαγές στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης ακόμα να μαίνονται, παρά την προσχηματική εκεχειρία, το Ιράν και το Λίβανο να βρίσκονται εν μέσω πυρών από τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή να φλέγεται σχεδόν στο σύνολό της, τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας- ΝΑΤΟ να παίρνει σάρκα και οστά στην καρδιά της Ευρώπης ήδη από το '22, τα μέτωπα του πολέμου πληθαίνουν, αφήνοντας πίσω χιλιάδες νεκρούς, ολόκληρες πόλεις και οικοσυστήματα κατεστραμμένα.
Η αναδιάταξη της γεωπολιτικής σκακιέρας, στοχεύει στη συσσώρευση δύναμης στα αντιμαχόμενα μπλοκ εξουσίας, στον αναμοιρασμό των πλουτοπαραγωγικών πηγών, και την ανακίνηση του κρατικοκαπιταλιστικού μηχανισμού κερδοφορίας των ισχυρών μέσα από νέες κρίσεις. Κάτω λοιπόν από τη μόνιμη απειλή του πολέμου, τα τύμπανα του οποίου ηχούν όλο και πιο δυνατά, τα κράτη αναδιατάσσονται, ανταγωνιζόμενα μέσα στα μπλοκ εξουσίας στα οποία συστρατεύονται. Επενδύουν στο μιλιταρισμό, το φόβο και την πειθάρχηση, θωρακίζονται πίσω από εθνικιστικές και πατριωτικές κορώνες. Οι στρατιωτικές δαπάνες και ο έλεγχος στο κοινωνικό σώμα ενισχύεται στο όνομα της ασφάλειας και απέναντι στον εχθρό, εξωτερικό ή εσωτερικό, ορατό ή αόρατο (βλ. εγχάραξη της πολεμικής ορολογίας στη διάρκεια του Covid-19 και στρατιωτική διαχείρισης της πανδημίας). Στα ενεργά πολεμικά μέτωπα, ολόκληροι πληθυσμοί μετατρέπονται σε αναλώσιμα υλικά, που όταν δε συστρατεύονται με το "εθνικό" τους συμφέρον, περισσεύουν και εξοντώνονται.
Ολόκληρα κράτη βαφτίζονται από μεριάς Δύσης (βλ. Ιράν) τρομοκράτες, γεγονός που τα καθιστά αυτόματα στόχους για τη νατοϊκή πολεμική μηχανή. Η δήθεν ευαισθητοποίηση για την αιματηρή καταστολή της πρόσφατης εξέγερσης των ιρανών απέναντι στο καθεστώς τους, δεν αποτελεί παρά ένα από τα προσχήματα για την εισβολή, από τα κράτη δολοφόνους των ΗΠΑ-Ισραήλ, που σκότωσαν ήδη από την πρώτη μέρα πάνω από 150 ανήλικα κορίτσια σε σχολείο, αλλά και συνεχίζουν να σπέρνουν το θάνατο στον υπόλοιπο πληθυσμό. Η "νομιμότητα" αυτών των ενεργειών, είναι ψιλά γράμματα για την ευρωπαϊκή και ελληνική ηγεσία. Αναδεικνύεται για άλλη μία φορά το ψευδεπίγραφο του διεθνούς δικαίου, το οποίο κουρελιάζεται χωρίς προσχήματα στο όνομα της αντιμετώπισης του κινδύνου που θα εφευρεθεί, όπως στην περίπτωση της απαγωγής του Μαδούρο στη Βενεζουέλα, ή στις βλέψεις για τη Γροιλανδία δια στόματος Τραμπ.
Οι τεχνολογίες πολέμου δοκιμάζονται, εξελίσσονται και εφαρμόζονται τόσο στις ζωές των πληθυσμών στις χώρες που δέχονται εισβολή, όσο και στους ντόπιους πληθυσμούς που αντιδρούν στο εσωτερικό των κρατών. Γίνονται εξαγώγιμο προϊόν,πλουτίζοντας την ήδη κερδοφόρα πολεμική βιομηχανία. Πίσω από όλα υπάρχει πάντα η καπιταλιστική κερδοφορία και αναδιάρθρωση. Το κόστος των πολέμων αν δεν το πληρώσει η κοινωνική βάση με το αίμα της, το πληρώνει με υπέρογκα ποσά και δαπάνες να δεσμεύονται σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, αλλά και μέσα από τον πληθωρισμό και την ακρίβεια που δημιουργείται από την πολεμική οικονομία.
Παράλληλα με τη ρητορική περί "εξωτερικών" εχθρών, η καταστολή στο εσωτερικό των κρατών, ο εκφασισμός, η συντηρητικοποίηση, ξεδιπλώνονται πάνω στα σώματα των μεταναστών-ριών, των φτωχοποιημένων στρωμάτων, των μη-κανονικών, όσων αντιδρούν και αντιστέκονται, όσων αρνούνται να στρατευτούν, ενισχύοντας ένα "καθεστώς εξαίρεσης" που γίνεται ολοένα πιο μόνιμο, χωράει ολοένα πιο πολλούς. Μαζικές απορρίψεις ασύλου, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακές, όλα συνθέτουν ένα καθεστώς όπου η ανθρώπινη ζωή αξιολογείται με όρους «διαχείρισης κινδύνου», με όρους κέρδους και ανταλλαγής.
Το ελληνικό κράτος προετοιμάζεται και παίρνει θέση μέσα στο ευρύτερο γεωπολιτικό πολεμικό παιχνίδι. Μέσα από τις συμφωνίες με το ισραηλινό κράτος και με τα υπόλοιπα κράτη του ΝΑΤΟ και του ευρωπαϊκού άξονα, επιλέγει, τοποθετείται και συμμετέχει ενεργά στις πολεμικές συρράξεις, παρέχοντας εξοπλισμό (ουκρανία) ή ακόμα και στέλνοντας και ενεργοποιώντας πολεμικές δυνάμεις (συστοιχίες patriot στη σαουδική αραβία και στο κατάρ και αποστολή δυνάμεων στην κύπρο). Πάντα με το πρόσχημα της «εθνικής άμυνας» και της προάσπισης των συμφερόντων του εγχώριου και συμμαχικού κεφαλαίου, το ελληνικό κράτος επιχειρεί να κανονικοποιήσει μια πολεμική κατάσταση «μόνιμης απειλής» στο εσωτερικό της κοινωνίας, να καλλιεργήσει ακόμα περισσότερο την πειθάρχηση και την υποταγή. Από τα φύλλα ατομικής πρόσκλησης και τις αλλαγές του νέου νομοσχεδίου για το στρατό μέχρι την ενίσχυση της στρατιωτικού εξοπλισμού. Από την πριμοδότηση της ακαδημαϊκής έρευνας στο πλαίσιο της πολεμικής βιομηχανίας (με προεξέχον συμμέτοχο το ισραηλινό κεφάλαιο) μέχρι την εγκαθίδρυση ενός νέου στρατιωτικοποιημένου πλαισίου στις ακαδημαϊκές κοινότητες (πειθαρχικό, αστυνομία, αξιολόγηση, επιτήρηση). Από τη θεσμοθέτηση της εθελοντικής στράτευσης των γυναικών, την ενίσχυση του τρίπτυχου πατρίς- θρησκεία- οικογένεια, μέχρι τις δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα και εντός αυτών. Από την αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου για την καταστολή κάθε μορφής αντίστασης μέχρι τον πλήρη εγκιβωτισμό κάθε πτυχής της καθημερινότητας σε ένα πλαίσιο εργασίας- κατανάλωσης - θέαματος.
Ο εχθρός λοιπόν είναι (και) εδώ, στο ελληνικό κράτος και τους συμμάχους του, στους εφοπλιστές και τους καραβανάδες, στον συρφετό των μπάτσων και φασιστών, στον θρησκευτικό σκοταδισμό, στους «αγανακτισμένους» νοικοκυραίους, στους πολεμοχαρείς κανίβαλους αυτού του κόσμου και τους συνένοχούς τους.. Και με όλους αυτούς έχουμε ανοικτούς λογαριασμούς…
Είναι καιρός που δεν έχουμε επιλογή παρά να δυναμώσουμε τις σχέσεις αλληλεγγύης και το πείσμα μας για αγώνα. Να σαμποτάρουμε τις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού κράτους, να αρνηθούμε την στράτευση και να συγκρουστούμε με τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Σε αυτήν την μάχη, κομμάτι μιας μάχης που απλώνεται στο διηνεκές των ανθρώπινων κοινωνιών, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η συλλογικοποίηση, η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη των εκμεταλλευόμενων είναι που δυναμώνουν τις αντιστάσεις στη σύγχρονη δυστοπία. Στοχεύοντας στην κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας και ιεραρχίας, επιδιώκοντας τη συνάφεια των μέσων και των σκοπών μας και κρατώντας ζωντανό το επαναστατικό όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται… με φαντασία, αισιοδοξία και ρίσκο.
ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ
ΝΑ ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ
Αναρχικό στέκι Υποκέντρο
ypokentro.espivblogs.net
Αραχώβης 42, Εξάρχεια
Εικόνες:
Αντιπολεμική συγκέντρωση ενάντια στον νέο πόλεμο στο Ιράν, Σάββατο 2/5 | Κορυδαλλός, Πλ. Ελευθερίας (μετρό Κορυδαλλού), 12:00
Ο πόλεμος είναι παντού - Ο εχθρός είναι εδώ.
Ενάντια στον νέο πόλεμο στο Ιράν, ενάντια στην ειρήνη που προετοιμάζει τον πόλεμο.
Αλληλεγγύη σε όσους/όσες/όσα πλήττονται από τις πολεμικές επιχειρήσεις και σε όσους/όσες/όσα εναντιώνονται στον πόλεμο.
Ούτε εθνικός, ούτε θρησκευτικός, ο δικός μας πόλεμος είναι κοινωνικός/ταξικός.
Πολιτικό υλικό για τον πόλεμο στο Ιράν
συνέλευση αναρχικών ενάντια στα αυτονόητα του κόσμου της εξουσίας
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ | 2 ΜΑΗ, 12:00 | ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ - ΜΕΤΡΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΑΝΟΥ
Μπαίνοντας πλέον στον δεύτερο μήνα του πολέμου στο Ιράν το ελληνικό κράτος προσπαθεί να μας πείσει πως ό,τι κάνει μέσα στον πόλεμο γίνεται για το καλό μας και πως κάνει ό,τι μπορεί για να μας προστατέψει απο τις συνέπειες του -εμείς δεν πειθόμαστε.
Το ελληνικό κράτος διατράνωνε τον δυναμικό του ρόλο στην "διαμόρφωση" των εξελίξεων στην Μέση Ανατολή ήδη από τις 26 Φλεβάρη [1]. Μετά τις 28 Φλεβάρη δήλωνε ότι η χώρα δεν εμπλέκεται στον πόλεμο ακόμα και όταν έστελνε τα F16 και τις φρεγάτες στην Κύπρο και τα Patriot στην Κάρπαθο και τα σύνορα με τη Βουλγαρία. Μετά κατέρριψε πυραύλους του Ιράν που στόχευαν τη Σαουδική Αραβία και το χαρακτήριζε "αμυντική" ενέργεια.
Τόσο πριν τον πόλεμο, όσο και μετά την έναρξη του, το ελληνικό κράτος κάνει επιλογές για το πώς να συμμετέχει σε αυτόν και το πώς να διαχειριστεί τις επιπτώσεις του πολέμου στο εσωτερικό του. Η αποστολή πολεμικών δυνάμεων στην Σαουδική Αραβια, τη Λιβύη, την Κύπρό, στα σύνορα με τη Βουλγαρία, στα νησιά του Αιγαίου αποτελούν πολεμικές κινήσεις του ελληνικού κράτους εδώ και χρόνια που συνεχίζονται στον τωρινό πόλεμο.
Άλλωστε είναι γνωστό πως ο διακρατικός πόλεμος και η καπιταλιστική κρίση είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Πόσο δε σήμερα που ταυτόχρονα με την κρίση αναπαραγώγης του κεφαλαίου σε παγκόσμια κλίμακα, λαμβάνει χώρα και μια κρίση αναπαραγωγής της δυτικής κυριαρχίας στον πλανήτη. Μια κρίση τόσο βαθιά που επηρεάζει την ίδια την ιδέα ότι η "Δύση" είναι μία ενιαία συμπαγής ενότητα με εσωτερική συνοχή και απέναντί της βρίσκεται μία εξίσου συνεκτική "Ανατολή" ως αντίπαλο δέος. Οπότε μέσα σε όλα αυτά, το ελληνικό κράτος παίρνει θέση, χτίζει τις πολεμοχαρείς του συμμαχίες, εξοπλίζεται σαν αστακός και προσπαθεί να μας πειθαρχήσει και να μας εκμεταλλευτεί μέχρι εκεί που δεν πάει.
Για αυτούς τους λόγους, το ελληνικό κράτος επιλέγει να διαχειρίζεται τον πληθωρισμό με ακραία επιθετικότητα και πίεση προς τα κάτω και με κλιμάκωση των ελέγχων σε όλα τα πεδία προσπαθώντας να μην μας αφήσει ανάσα για να αντιδράσουμε. Το κράτος επιλέγει να αυξήσει τη φορολογία για τους από τα κατω να μην βάζει πλαφόν στα νοίκια, να ιδιωτικοποιεί ρεύμα και νερό, να εντατικοποιεί τις συνθήκες εργασίας, να δίνει προσωρινά επιδόματα που πάνε από την τσέπη μας κατευθείαν στα αφεντικά συντηρώντας ή και αυξάνοντας την κερδοφορία τους. Όσο εμείς πασχίζουμε να βγάλουμε τον μήνα αυτό δείχνει τα έσοδα του προς τα έξω και λεει πόσο καλά πάει η χώρα οικονομικά.
Μαζί με την ασφυκτική πίεση της ακρίβειας και το ξεζούμισμα στην εργασία το κράτος επιπλέον έχει ξαμολήσει μια πληθώρα ελεγκτικών μηχανισμών. Ελεγκτές στο μετρό, τα λεωφορεία, ΑΙ κάμερες στους δρόμους και η τροχαία που βρίσκεται παντού εδώ και μήνες φροντίζουν να γεμίζουν τα κρατικά ταμεία με τα πρόστιμα τους και να τα διοχετεύουν στην πολεμική βιομηχανία, την ίδια ώρα που στερούν την δυνατότητα μετακίνησης μας με την αφαίρεση διπλωμάτων. Μέτρα που επηρεάζουν πραγματικά μόνο τις κατώτερες τάξεις. Ταυτόχρονα, βλέπουμε την αυστηροποίηση των διαδικασιών απόκτησης Ι5 για τον στρατό αλλά και την παρότρυνση για την εθελοντική στράτευση γυναικών, με σκοπό να ενισχύθει η πολεμική μηχανή του ελληνικού κράτους και να τιμωρηθούν όσα δεν θέλουν να γίνουν κρέας στα κανόνια. Την σπουδαία δουλειά της έρευνας και παραγωγής στη συνέχεια αναλαμβάνει η στρατοβιομηχανία, με πρωτάρη το ελληνικό πανεπιστήμιο. Από τον έλεγχο και την πειθάρχηση, μέχρι τα ερευνητικά προγράμματα και τις χρηματοδοτήσεις για ανάπτυξη της ντόπιας βιομηχανίας όπλων, το πανεπιστήμιο βρίσκεται σε θέση πρωτοπόρου.
Το ελληνικό κράτος βρίσκεται στην δεύτερη θέση στο ΝΑΤΟ αλλά και την Ε.Ε. στις στρατιωτικές δαπάνες. Αυτό μαζί με όλα τα παραπάνω αποτελούν ενεργετικές επιλογές του κράτους και η ακρίβεια που βιώνουμε είναι απόρροια αυτών και όχι καποιο φυσικό φαινόμενο του πολέμου.
Παίρνοντας ως παράδειγμα την απεργία των εργαζομένων της WOLT στην Κύπρο τον Μάρτη, που έδωσαν έναν σημαντικό αγώνα έναντια στα αφεντικά τους, το μπλοκάρισμα των λιμανιών στον Πειραιά όταν επιχειρήθηκε να περάσει πολεμικό υλικό, τους λιποτάκτες σε ουκρανία και ρωσία και τις πρόσφατες μαζικές μαθητικές απεργίες στη Γερμανία ενάντια στην υποχρεωτική στράτευση εμείς λέμε ότι στον πόλεμο συνεχίζουμε τον εσωτερικό ταξικό ανταγωνισμό και δεν θα πεθάνουμε ούτε για το κράτος ούτε για τα αφεντικά. Όπως πράττουν εναντίον μας μπορούμε να κάνουμε το ίδιο.
- Να σταθούμε ανάχωμα στην περαιτέρω στρατικοποίηση της κοινωνικής ζωής
- Καμία συστράτευση με το εθνικό συμφέρον
κατατόπια - αναρχική συλλογικότητα κυψέλης
katatopia@riseup.net, Απρίλης 2026