kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

[Θεσσαλονίκη] Συγκέντρωση για τη δολοφονία μεταναστ(ρι)ών από το Λιμενικό

Αλληλεγγύη στις μετανάστριες

Την Τρίτη 3-2 το ελληνικό λιμενικό δολοφόνησε τουλάχιστον 15 μετανάστες στα ανοικτά της Χίου. Πρόκειται για ακόμα μια από τις πολλές δολοφονίες μεταναστών που λαμβάνουν χώρα στα σύνορα, σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση. Οι δολοφονίες αυτές αποτελούν την συμπύκνωση της κρατικής αντιμεταναστευτικής πολιτικής που περιλαμβάνει φυλακίσεις, διώξεις, στέρηση δικαιωμάτων και καθημερινή εξαθλίωση.

Το ελληνικό κράτος πειραματίζεται εδώ και χρόνια πάνω στα σώματα των μεταναστών, δοκιμάζοντας τις πιο απάνθρωπες πολιτικές του. Στα πρόσωπα τους έχει πάψει εδώ και καιρό να αναγνωρίζει ανθρώπους, παρά μόνο ένα πρόβλημα προς διαχείριση, μια κρίση που προσπαθεί να μετατρέψει σε ευκαιρία. Πάνω στις πλάτες τους αναπτύσσει πολιτικές και τεχνολογίες ελέγχου των πλεονάζοντων πληθυσμών, ενώ την ίδια στιγμή αναζητά τρόπους να βγάλει κέρδος από την δυστυχία τους. Είτε χρησιμοποιώντας τους ως διαπραγματευτικό χαρτί στο διακρατικό παζάρι για την νομή ευρωπαϊκών πόρων, είτε μέσω της ανάπτυξης μιας στρατο - αστυνομικής βιομηχανίας που αναλαμβάνει την επιτήρηση τους.

Σε ιδεολογικό επίπεδο, το ελληνικό κράτος προσπαθεί μέσω της διαχείρισης των μεταναστριών να τσιγκλήσει τα πιο φοβικά ένστικτα της κοινωνίας, κατασκευάζοντας τους ως υπαρξιακή απειλή για την ευημερία του ντόπιου πληθυσμού. Καλλιεργεί συστηματικά την πεποίθηση ότι οι ζωές κάποιων είναι τελείως αναλώσιμες καθώς αποτελούν εμπόδιο ή παράπλευρη απώλεια προς την συλλογική πρόοδο. Και την ίδια στιγμή σφυγμομετρεί. Τσεκάρει πόση βία και θάνατο μπορεί να συνηθίσει η ντόπια κοινωνία , ώστε σιγά σιγά να αρχίζει να εφαρμόζει και πάνω της τις πολιτικές που εφάρμοζε για τους μετανάστες, ώστε να γίνουν και οι ζωές όλων αναλώσιμές.

Για πολύ καιρό οι αιτίες που προκαλούν την μετανάστευση είχαν σκεπαστεί από το κατεπείγον της διαχείρισης αυτού του πληθυσμού. Όλοι μιλούσαν για το «τι θα κάνουμε με τους μετανάστες;» και κανείς για το πώς προέκυψαν. Σήμερά πλέον οι πόλεμοι, η εξαθλίωση και τα αυταρχικά καθεστώτα, φαντάζουν όλο και πιο γνώριμα σε μεγάλες μερίδες του πληθυσμού. Καθώς όλα αυτά έρχονται κατά πάνω μας γοργούς ρυθμούς, καλούμαστε να στήσουμε αναχώματα και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας. Αυτόν τον αγώνα θέλουμε να τον δώσουμε μαζί με τις μετανάστριες, ανταλλάσσοντας εμπειρίες αντίστασης στον αυταρχισμό, στήνοντας δίκτυα αλληλεγγύης μεταξύ των εκμεταλλευόμενων.

Για έναν κόσμο χωρίς κράτη, σύνορα και πατρίδες

Φάμπρικα Υφανέτ

Την Τρίτη στις 3/2, το Λιμενικό δολοφόνησε 15 μετανάστες και μετανάστριες ανοιχτά της Χίου, οι οποίοι/ες έπλεαν σε φουσκωτό σκάφος. Το Λιμενικό εξ αρχής μίλησε για "συμπλοκή με διακινητές" και για "ανταλλαγη πυροβολισμών". Έπειτα άλλαξε τη γραμμή του, ισχυριζόμενο ότι το φουσκωτό "εμβόλισε" το σκάφος του λιμενικού και ότι έπλεε χωρίς φώτα και δε συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις.
Το κύριο και αδιαπραγμάτευτο γεγονός είναι ότι το λιμενικό σκότωσε 15 μετανάστες/ριες και προκάλεσε αποβολή σε δύο μετανάστριες. Η μη συμμόρφωση με τις επιταγές των κρατικών φονιάδων ισοδυναμεί με θανατική ποινή. Ήταν άλλη μία δολοφονική επαναπροώθηση - pushback, αποτέλεσμα της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής που ακολουθεί το ελληνικό κράτος στα σύνορα, στις πόλεις, αλλά και παγκόσμια από τα κράτη. Αντίστοιχα δολοφονικά αποτελέσματα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής είδαμε και στις ΗΠΑ το τελευταίο διάστημα, όπου το ICE πραγματοποιεί πογκρόμ κατά μεταναστών σε πολλές πολιτείες.

Η καπιταλιστική πραγματικότητα βάφεται συνεχώς με το αίμα των καταπιεσμένων. Το μίσος απέναντι στους/ις μετανάστες/ριες καλλιεργείται συνεχώς από τους αντι-μεταναστευτικούς νόμους του κράτους, από την κρατική και καπιταλιστική βία απέναντι στους αδύναμους/ες, από τα αφεντικά που όσο πιο ανυπεράσιστος είναι ένας άνθρωπος τόσο πιο πολύ τον εκμεταλλεύονται, από τους φασίστες και τους εθνικιστές που καλλιεργούν το μίσος για τον αδύναμο και κάνουν τεμενάδες στα ντόπια και ξένα αφεντικά.

Όσο εκμηδενίζεται η αξία της ζωής των μεταναστ(ρι)ών, τόσο και οι ντόπιοι θα βλέπουμε τις ζωές μας να απαξιώνονται και να καταληστεύονται. Η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων πρέπει να γίνει πράξη, απέναντι στην καπιταλιστική πραγματικότητα που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως "κέρδη και ζημιές". Ή θα αγωνιστούμε μαζί με τις μετανάστριες για ελευθερία, αξιοπρέπεια και κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπυ από άνθρωπο ή θα συνεχίσουμε να είμαστε αναλώσιμοι για το κράτος και τα αφεντικά. Μπροστά στις δολοφονίες ανθρώπων της τάξης μας και στην εκμετάλλευση, να ορθώσουμε το ανάστημα που χρειάζεται για να αλλάξουμε αυτή τη συνθήκη.
Στα σύνορα, στους σιδηρόδρομους, στις βιομηχανίες, στους δρόμους ο κράτος και το κεφάλαιο δολοφονούν ανθρώπους της τάξης μας.

Να σταματήσουν οι επαναπροωθήσεις - pushbacks
Να αντισταθούμε στις κρατικές - καπιταλιστικές δολοφονίες
Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστριών για ζωή, αξιοπρέπεια, ελευθερία

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

Χίος: Όχι άλλες δολοφονίες προσφύγων στο Αιγαίο

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ!

ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΜΕΤΡΑΝΕ!

ΑΣΥΛΟ ΤΩΡΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ!

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΤΟΥΣ!

ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ!

15 νεκροί και 23 τραυματίες, ανάμεσά τους 2 έγκυοι και 10 παιδιά, με πολλούς αγνοούμενους πρόσφυγες στη Χίο, είναι ο μέχρι τώρα απολογισμός της δολοφονικής πολιτικής των κλειστών συνόρων και θαλασσών για την οποία υπερηφανεύεται ο υπουργός Αντιμεταναστευτικής Πολιτικής Θ. Πλεύρης.

Παρόλο που τις πρώτες ώρες επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί μια παραπλανητική εικόνα ανταλλαγής πυροβολισμών, το Λιμενικό στην ανακοίνωσή του δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Πρόκειται για έμμεση ομολογία μαζικών δολοφονιών!

Είναι ένα ακόμα επεισόδιο στη μακρά αλυσίδα των απελάσεων - «επαναπροωθήσεων», βύθισης βαρκών που έχουν καταστήσει το Αιγαίο υγρό τάφο για εκατοντάδες πρόσφυγες. Είναι η εφαρμογή των επαίσχυντων συμφωνιών της Ε.Ε. για την Ευρώπη Φρούριο, άλλη μια απόδειξη της βαρβαρότητας του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

Αυτό το μαζικό φονικό γίνεται τη στιγμή που η κυβέρνηση προωθεί το δικό της «νόμιμο» δουλεμπόριο με τους όρους «νόμιμης» εργασίας για τους μετανάστες, χωρίς δικαιώματα και ελευθερίες.

Ο εμβολισμός των βαρκών από το λιμενικό που μεταφέρουν πρόσφυγες έχουν μετατρέψει τη Μεσόγειο και το Αιγαίο σε υγρό τάφο. Οι επιζώντες του ναυαγίου της Πύλου καταγγέλλουν τις θανατηφόρες ευθύνες του λιμενικού και της FRONTEX με τη μαζική δολοφονία 600 και πλέον προσφύγων.

Ένοχη είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υλοποιεί με ζήλο η ελληνική κυβέρνηση, με τους φράχτες και τα τείχη, τα θαλάσσια εμπόδια και τις επαναπροωθήσεις, τα κλειστά σύνορα με αστυνομία, στρατό, Frontex και παραστρατιωτικές ομάδες, η κατάργηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών και η άρνηση για ασφαλή σημεία εισόδου και κατάθεσης αίτηση ασύλου. Είναι διαμορφωμένος ένας ολόκληρος μηχανισμός πνιγμών και δολοφονιών των προσφύγων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πολέμους, τις δικτατορίες και την πείνα στις χώρες καταγωγής τους. Και βεβαίως την ίδια πολιτική υλοποίησαν οι κρατικοί μηχανισμοί με όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Να διερευνηθούν τα πραγματικά αίτια των δολοφονιών στη Χίο και να τιμωρηθούν οι ένοχοι.

Οι ζωές των προσφύγων μετράνε!

• Να ανοίξουν όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όχι σε τείχη και φράκτες. Να δοθεί άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, όχι στον εγκλεισμό τους. Τροφή, νερό, αξιοπρεπή στέγαση στους πρόσφυγες.

• Όχι άλλη συγκάλυψη στα εγκληματικά ναυάγια. Δικαιοσύνη για το έγκλημα στην Πύλο. Καμία συγκάλυψη στη δολοφονία των 600 προσφύγων και το χθεσινό έγκλημα από κυβέρνηση, Λιμενικό, Frontex. Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι.

• Να ανοίξουν τα σύνορα για την προσφυγιά, να μπορούν να υποβάλλουν αίτημα διεθνούς προστασίας-ασύλου και να ταξιδέψουν στον προορισμό τους, να ζήσουν όσοι/ες επιθυμούν μαζί μας μέσα στις πόλεις και τα χωριά μας και όχι σε γκέτο, με πλήρη εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.

• Να πάψει η δολοφονική πολιτική των κλειστών συνόρων για τους πρόσφυγες. Να σταματήσουν οι επαναπροωθήσεις και οι απελάσεις.

• Να μπει τέρμα στις ρατσιστικές, ξενοφοβικές αντιπροσφυγικές πολιτικές της Ε.Ε. και της κυβέρνησης της Ν.Δ. και όλων των κυβερνήσεων των χωρών της Ε.Ε..

• Να σταματήσουν οι επεμβάσεις, οι πόλεμοι, η λεηλασία των χωρών της Αφρικής, της Ασίας, της Μ. Ανατολής από το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε., τις ΗΠΑ. Απεμπλοκή της χώρας από τους πολέμους.

Να δυναμώσουμε το αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για να σταματήσουν οι πόλεμοι και οι προετοιμασίες που οδηγούν σε κοινωνική καταστροφή και νέες τραγωδίες τους λαούς. Να απομονώσουμε την ακροδεξιά και τις εθνικιστικές-ρατσιστικές σκοταδιστικές και κανιβαλικές αντιλήψεις που δηλητηριάζουν τους λαούς στην ΕΕ και τη χώρα μας. Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στις πολεμικές επιχειρήσεις. Έξω από ΕΕ-ΝΑΤΟ. Να κλείσουν οι Βάσεις.

• Κάτω ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και ο φασισμός
• Αλληλεγγύη και κοινή πάλη των Λαών, Ειρήνη, Ελευθερία, Διεθνισμός.
• Να καταργηθεί το ρατσιστικό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ. Να μπει τέλος στις δολοφονικές πολιτικές της ρατσιστικής ΕΕ φρούριο που πνίγει τους πρόσφυγες. Οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι.

Χίος: Ένα ακόμα προδιαγεγραμμένο ρατσιστικό έγκλημα

Όχι άλλες δολοφονίες προσφύγων στο Αιγαίο!

Η ρατσιστική δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης έφερε νέα θύματα μεταναστών, στα νερά της Χίου, στο όνομα της «θωράκισης των συνόρων». Δολοφονήθηκαν από το ελληνικό Λιμενικό Σώμα έντεκα άνδρες και τέσσερις γυναίκες ενώ νεκρά διαπιστώθηκαν και δύο έμβρυα, τα οποία κυοφορούσαν δύο από τις τραυματισμένες γυναίκες που διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο Χίου.

Το σκάφος του Λιμενικού βγήκε περιπολία, εντόπισε τη λέμβο των προσφύγων και το αναχαίτισε για να το αποτρέψει να φτάσει στα παράλια του νησιού. Είναι δολοφόνοι! Ακόμα και σε αυτό το Διεθνές Δίκαιο της ναυσιπλοΐας, που τόσο υποκριτικά επικαλείται η κυβέρνηση, δεν νοείται αναχαίτιση προσφυγικού σκάφους γιατί αυτά είναι εξ' ορισμού σε κίνδυνο επειδή δεν έχουν σημαία, πλήρωμα, σωστικό εξοπλισμό και είναι υπεράριθμα. Η μόνη αποδεκτή προσέγγιση είναι αυτή της διάσωσης.

Το έγκλημα αυτό, έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά εγκληματικών ενεργειών του ελληνικού κράτους (με κορυφαίο την Πύλο) που στοχεύει στη βίαιη αποτροπή της εισόδου μεταναστών/στριων στην Ευρώπη. Το ελληνικό κράτος συνεχίζει τις παράνομες επαναπροωθήσεις και επικίνδυνες επιχειρήσεις, που στη συνέχεια με θράσος βαφτίζει «επιχειρήσεις διάσωσης».

Η αντιμεταναστευτική υστερία που καλλιεργεί η κυβέρνηση σε κάθε ευκαιρία, ήταν προάγγελος του εγκλήματος στη Χίο. Η άμεση πολιτική κάλυψη που δίνεται σε λιμενικό και Frontex, κάθε φορά που επιχείρηση αυτών αφήνει πίσω νεκρούς, αποδεικνύει πως οι επαναπροωθήσεις αποτελούν συνειδητή στρατηγική επιλογή του ελληνικού κράτους. Οι πρόσφατες δηλώσεις του ακροδεξιού Υπουργού Μετανάστευσης, Θάνου Πλεύρη και οι νόμοι που ετοιμάζεται να φέρει, αποδεικνύει ακριβώς αυτό.

Η κυβερνητική εγκληματική πολιτική επιδιώκει να υπάρξουν νεκροί μετανάστες για να στείλει το μήνυμα «να μην έρχονται». Αυτό είναι το επίσημο "modus operandi" του Λιμενικού. Δεν ξεχνάμε ότι ο νυν αργηγός Τ. Κοντιζάς, είχε εμπλοκή και στο φονικό ναυάγιο-έγκλημα της Πύλου με 600 και άνω πνιγμένους πρόσφυγες, για την οποία άλλωστε διώκεται μαζί με άλλους 20 αξιωματικούς του Λιμενικού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνείται να δώσει σε ανθρώπους που παλεύουν να ξεφύγουν από τα δεινά του πολέμου και της φτώχειας κάθε δυνατότητα «νόμιμης» άφιξης, ενώ το ελληνικό κράτος και η Frontex αναλαμβάνει ρόλο «συνοριοφύλακα», προχωρώντας σε παράνομα pushbacks και διεμβολισμούς που οδηγούν εκατοντάδες στον θάνατο. Το έγκλημα στην Χίο έχει και αυτό τη σφραγίδα της ΕΕ, που μετατρέπει την Ευρώπη σε «φρούριο» υιοθετώντας σειρά αντιμεταναστευτικών πολιτικών, ενώ την ίδια ώρα επιτάσσει στους λαούς της ΕΕ να δώσουν δισεκατομμύρια για…αμυντικές δαπάνες.

Από την Πύλο και τη Χίο μέχρι το Τέμπη και τα Τρίκαλα, η κυβέρνηση της ΝΔ, η ΕΕ και το σύστημα που υπηρετούν δολοφονούν εργάτες/τριες, νεολαία, μετανάστες/τριες. Να την ανατρέψουμε μαζί με την ρατσιστική πολιτική της ΕΕ - Φρούριο και των κλειστών συνόρων που κοστίζει ανθρώπινες ζωές.

Κομμουνιστική Απελευθέρωση - νκα

πηγή : email που λάβαμε στις 4 Φεβρουαρίου 18h

ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΜΑΡΑ Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026 στις 19.00

Το βράδυ της Τρίτης 3/2/26 εξελίχθηκε ένα ακόμη επεισόδιο του αιματηρού πολέμου που έχει κηρύξει το ελληνικό κράτος σε μετανάστ(ρι)ες. Στη θάλασσα της Χίου το ελληνικό λιμενικό εξάντλησε τη δολοφονική του μανία βυθίζοντας άλλο ένα πλεούμενο που πάνω του είχε τουλάχιστον 34 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων έγκυες γυναίκες και παιδιά. Μέχρι στιγμής μετράμε 15 νεκρούς και δύο γυναίκες έχουν αποβάλλει. Τα λεγόμενα push-backs που δεν είναι τίποτε άλλο παρα εν ψυχρώ δολοφονίες μεταναστ(ρι)ών στη θάλασσα του Αιγαίου μετρούν χιλιάδες θύματα από το 2017 που ακούστηκαν για πρώτη φορά στη δημοσιότητα. Ήταν κοινό μυστικό εδώ και πάρα πολλά χρόνια πως το λιμενικό έχει εντολές "απομάκρυνσης" πλεούμενων που έχουν πάνω μετανάστ(ρι)ες, εντολές που εκτελούν με κάθε μέσο. Το κοινό, αυτό, μυστικό έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο με την εν ψυχρώ δολοφονία πάνω από 600 ανθρώπων στα ανοιχτά της Πύλου. Κανείς δεν δικαιούται να λέει σήμερα πως δεν γνωρίζει, κανείς δεν δικαιούται σήμερα να πιστεύει τις δικαιολογίες του ελληνικού κράτους, των λιμενικών και της κυβέρνησης.

Κι όμως. Μετά τη νέα φρικτή δολοφονία τουλάχιστον 15 ατόμων, ένα κύμα πληρωμένων ΜΜΕ ξεχύθηκε να ξεπλύνει τη ντροπή. Γράφουν, μάλιστα, πως το πλεούμενο με τους μετανάστες προσπάθησε να "διεμβολίσει" το λιμενικό. Θέλουν δηλαδή στα σοβαρα να πιστέψουμε πως ένα άοπλο καρυδότσουφλο αποφάσισε να συγκρουστεί μετωπικά με ένα εξοπλισμένο ταχύπλοο όπου πάνω του είχε οπλισμένους άντρες. Παρουσιάζουν ακόμη τους νεκρούς και τα θύματα σαν "διακινητές". Αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έξω από τους θαλάμους που χαροπαλεύουν διασωθέντες ναυαγοί, βρίσκονται κλιμάκια της ελληνικής αστυνομίας έτοιμα να τους συλλάβουν...

Λιμενικοί δολοφονούν 15 ανθρώπους και φταίνε οι νεκροί γιατί μαθεύτηκε ότι πέθαναν, επτά μπάτσοι με ηρεμία ρίχνουν (τουλάχιστον) 37 σφαίρες σε τρία παιδιά ρομά και φταίει ο Σαμπάνης που πέθανε και ο μπαμπάς του που μάχεται, 201 ανθρώπους σκότωσε η μισθωτή εργασία το 2025, 5 εργάτριες τινάχτηκαν στον αέρα στην Βιολάντα και κυβερνητικά στελέχη λένε ωραία μπισκότα. Είναι χρέος μας, χρέος κάθε ανθρώπου που δεν έχει απεμπολήσει ακόμη την ανθρώπινη του διάσταση για να γίνει βορά στο κέρδος και στην εξυπηρέτηση της εξουσίας, να αντισταθούμε στις μαζικές κρατικές δολοφονίες μεταναστ(ρι)ών. Είναι υποχρέωση του κοινωνικού κινήματος να σταθεί απέναντι σε κάθε push-back, σε κάθε βασανισμό, σε κάθε ρατσιστική επίθεση. Η δολοφονική ελληνική και ευρωπαϊκή κρατική αντιμεταναστευτική πολιτική είναι κομμάτι του πολέμου των αφεντικών που μένεται και κομμάτι των πολέμων που σχεδιάζουν, οι δολοφονημένοι στα σύνορα είναι κομμάτι του ίδιου πολιτικού σχεδιασμού με τα φέρετρα με ευρωπαϊκές σημαίες που θέλει ο Δένδιας.

Το κράτος σπέρνει θάνατο και είναι δική μας υπόθεση να θερίσει θύελες. Οι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης πρέπει να κοιτάξουμε τους δίπλα μας και να καταλάβουμε πως έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Ντόπιες και μετάναστριες να ενωθούμε στον αγώνα για ζωή και αξιοπρέπεια, γιατί δεν μας ενώνει μόνο ο θάνατος. Αγώνες ενάντια στους δολοφόνους του λιμενικού και τους εντολείς τους.

Αγώνες για κοινότητες όπου όλες οι φυλές, οι εθνικότητες, οι γλώσσες, οι θρησκείες και οι γεωγραφίες καταγωγής είναι ισότιμες και καλοδεχούμενες, όπου εμείς μαζί ορίζουμε τις ζωές μας, όπου το χέρι του κράτους και της αγοράς κόβεται.

Με αλληλεγγύη και μαχητικές συγκρούσεις με το κράτος και τις κυβερνήσεις του, μπορούμε και πρέπει να σταματήσουμε τον πόλεμο εναντίον των μεταναστ(ρι)ών.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΕΣ

Μαχαλάς - Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη

THE COAST GUARD ΜURDERS

On the evening of Tuesday, February 3, 2026, another episode unfolded in the bloody war that the Greek state has declared on migrants. In the sea off Chios, the Greek coast guard exhausted its murderous rage by sinking another boat carrying at least 34 people, including pregnant women and children. So far, we count 15 dead and two women have had miscarriages. The so-called push-backs, which are nothing more than cold-blooded murders of migrants in the Aegean Sea, have claimed thousands of victims since 2017, when they first came to public attention. It has been an open secret for many years that the coast guard has orders to "remove" boats carrying migrants, orders that they carry out by any means necessary. This open secret became known to the whole world with the cold-blooded murder of over 600 people off the coast of Pylos. No one today has the right to say they don't know, no one today has the right to believe the excuses of the Greek state, the coast guard, and the government.

And yet. After the horrific murder of at least 15 people, a wave of paid media outlets rushed to wash away the shame. They even write that the boat carrying the migrants tried to "ram" the coast guard. In other words, they seriously want us to believe that an unarmed nutshell-of-a-boat decided to collide head-on with a fully equiped speedboat carrying armed men. They even present the dead and the victims as "smugglers." As these words are being written, outside the hospital wards where the people rescued from the shipwreck are struggling for their lives, Greek police are standing by, ready to arrest them...

Coast guard officers murder 15 people and blame the dead because the fact that they died became known; seven cops calmly fire (at least) 37 bullets at three Roma children, and it's the fault of Sabanis, because he died, and his father, because he is fighting; wage labour killed 201 people in 2025, 5 workers blew up in Violanta cookie factory and government officials are talking about how nice the cookies are. It is our duty, the duty of every person who has not yet sold their humanity to become prey to profit and bow in the service of power, to resist the mass state murders of migrants. It is the duty of the social movement to stand up against every push-back, every torture, every racist attack. The murderous Greek and European state anti-migration policy is part of the war waged by the bosses and part of the wars they are planning. Those murdered at the borders are part of the same political plan as the coffins with European flags that Dendias wants.

The state sows death, and it is up to us to make sure they will reap storms. We, the people at the base of society, must look to those next to us and understand that we only have each other. Local people and migrants must unite in the struggle for life and dignity, because it is not only death that unites us. Struggles against the murderers of the coast guard and their commanders.

Struggles for communities where all races, nationalities, languages, religions, and geographies of origin are equal and welcome, where we together determine our lives, where the hand of the state and the market is cut off.

Through solidarity and militant clashes with the state and its governments, we can and must stop the war against migrants.

JUSTICE IS WON IN THE STREETS

-KAMARA-Thursday, February 5, 2026, at 7:00 p.m.

Mahalas - Open Anti-Racist Assembly in Western Thessaloniki

Συγκέντρωση για τη δολοφονία μεταναστ(ρι)ών από το Λιμενικό στη Χίο

Την Τρίτη 3/2/26 το ελληνικό λιμενικό δολοφόνησε για άλλη μια φορά τουλάχιστον 15 μετανάστες στα ανοικτά της Χίου. Αμεσως ξεκίνησε το ξέπλυμα της δολοφονίας από μμε και κρατικούς μηχανισμούς με τα γνωστά πια αφηγήματα. Έκαναν λόγο για "συμπλοκή", για "ανταλλαγή πυροβολισμών",για "διακινητές", για "μη συμμόρφωση του σκαφους στις υποδείξεις", ενώ την επομενη μερα συλλαμβάνεται ως διακινητής ο μοναδικός μαροκινός μετανάστης του σκάφους.

Είναι ευρέως γνωστό, πως τέτοιες δολοφονίες συμβαίνουν καθημερινά διεθνώς, όπου πεθαίνουν χιλιάδες μετανάστριες με την ευθύνη κρατών και του διεθνούς κεφαλαίου. Οι δολοφονίες αυτές είναι αποτέλεσμα των αντιμεταστευτικών πολιτικών και αποτελούν κομμάτι των σύγχρονων κρατών και των διακρατικών συμμαχιών τους. Οι ίδιες χώρες που συμμετέχουν σε πολέμους και γενοκτονίες είναι αυτές που γεννάν τις ανάγκες για μετανάστευση και είναι οι ίδιες που δεν θέλουν τις μετανάστριες «υπό την ευθύνη τους». Σε μία πραγματικότητα που τα κράτη μπορούν να επιλέξουν ποιοί άνθρωποι θεωρούνται πολίτες και ποιοί όχι, όταν οι μετανάστριες καταφέρουν να φτάσουν σε στεριά (αν τα καταφέρουν), αντιμετωπίζουν την ωμή βία της (δυτικής) δημοκρατίας. Η μόνιμη απειλή για επαναπροώθηση, οι βιασμοί και οι εν ψυχρώ δολοφονίες στα σύνορα, οι εγκλεισμοί σε κέντρα κράτησης είναι αυτά που επιφυλάσσει. Τα τελευταία χρόνια στα ελληνικά χερσαία και θαλάσσια σύνορα έχουν δολοφονηθεί δεκάδες χιλιάδες μετανάστ(ρι)ες, τον ακριβή αριθμό των οποίων δεν θα μάθουμε ποτέ γιατί είναι πολλοί που χάνονται και άλλες που αγνοούνται, ενώ δεν ακούγονται καν τα ονόματά τους, σε μία προσπάθεια πλήρης απανθρωποποίησής τους.

Για αυτές τις "συμπλοκες" δεν φέρει κανένας ευθύνη και σπανίως ασκούνται ποινικές διώξεις, καθώς οι μετανάστες που φτάνουν σε θάλασσες και σύνορα θεωρούνται εθνική απειλή και τα σώματα ασφαλείας που τους δολοφονούν εθνικοί προστάτες. Η τακτική που ακολουθείται στη συντριπτική πλειοψηφία ανάλογων περιπτώσεων είναι αυτή της μετακύλησης των ευθυνών στις ίδιες τις μετανάστριες και η εκδικητικότητα προς αυτές. Ειδικότερα, συνήθως επιλέγονται λίγα άτομα, τα οποία ενδεχομένως οδηγούν το αμάξι ή το σκάφος με το οποίο μετακινούνται και κηρύσσονται «διακινητές». Τιμωρούνται δηλαδή, οι ίδιοι οι μετανάστες και αιτούντες ασύλου με τη δίωξή τους από τις αρχές.

Η ελληνική κοινωνία είναι χτισμένη πάνω στον ρατσιστικό ζόφο. Ανέκαθεν μας τάιζαν με μύθους κι αφηγήματα σχετικά με την ελληνική εθνική και πολιτισμική υπεροχή και απέκρυπταν πως στην πραγματικότητα αυτή έχει προκύψει μέσα από πολέμους, γενοκτονίες, μαζικές σφαγές και ματωμένα σύνορα. Ύστερα, το ελληνικό κράτος κι οι πατριώτες του καταδεικνύουν μειονοτικές πληθυσμιακές ομάδες ως απειλή αυτης της εθνικής συνέχειας κι ομοιογένειας που η εξόντωσή τους είναι απαραίτητη για την εθνική εξυγίανση. Έτσι νομιμοποιούνται τα πογκρόμ, οι επαναπροωθήσεις ,τα «ναυάγια» (που βαφτίζονται εθνική αυτοάμυνα), οι μαζικές δολοφονίες μεταναστριών• όπως αυτή της Πύλου. Μπροστά στην απειλή του Άλλου που έρχεται να βλάψει το εθνικό σύνολο δικαιολογούνται και νομιμοποιούνται οι πιο στυγνές δολοφονίες. Όλα αυτά βλεπουμε ότι αποτελούν πάγια πολιτική του ελληνικού κράτους που κάθε χρόνο δολοφονεί και φυλακίζει χιλιάδες μετανάστριες και όλο αυτό έρχεται τώρα να επισφράγισει ο νέος αντιμεταναστευτικός νόμος, ο οποίος αυστηροποιεί το νομικό πλαίσιο που αφορά την είσοδο και την παραμονή μεταναστών στη χώρα και ενισχύει το σύστημα επιστροφών και ποινικών κυρώσεων.

Ντόπιοι και μετανάστριες να αγωνιστούμε μαζί απέναντι σε κράτος-πατριαρχία -καπιταλισμό μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση. Μέχρι να μας ενώνει η ζωή και όχι ο θάνατος!

ΕΔΩ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΕΚΕΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΕΝΟΙ

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

FRONTEX ΝΑΤΟ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ

ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΕ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙ

**Όλες/όλα/όλοι στη συγκέντρωση Πέμπτη 5/2 19:00 Καμάρα

Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα

Συγκέντρωση για τη δολοφονία μεταναστ(ρι)ών από το Λιμενικό ανοιχτά της Χίου

Πέμπτη 5/2 στις 19:00, Καμάρα

Το ναυάγιο που σημειώθηκε προχθές στη Χίο αποτελεί ακόμη μία δολοφονική στιγμή στα θαλάσσια σύνορα του ελληνικού κράτους. Άνθρωποι στοιβαγμένοι σε υπερφορτωμένο σκάφος, κυνηγημένοι από πολέμους φτώχεια, βρέθηκαν για άλλη μια φορά αντιμέτωποι με τη βία των συνόρων και την εγκατάλειψη στη θάλασσα. Το σκάφος ανετράπη από το ελληνικό λιμενικό, αφήνοντας πίσω νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους, μέσα σε αυτούς έγκυες γυναίκες και μικρά παιδιά. Το ναυάγιο αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά συνέχεια των εγκλημάτων που εκτυλίσσονται συστηματικά στο Αιγαίο: από τη Ρόδο και τη νησίδα Σαλάκου τον Απρίλιο του 2025, μέχρι τη Λέσβο με δεκάδες νεκρούς και αγνοούμενους, και το φρικτό ναυάγιο του Δεκέμβρη του 2024 με ακρωτηριασμένες σορούς στα βράχια. Η Χίος προστίθεται έτσι στον χάρτη των υγρών τάφων, αποκαλύπτοντας ξανά ότι η πολιτική "αποτροπής" που έχει υιοθετήσει τη Ε.Ε. δολοφονεί.

Η βία στα σύνορα δεν αποτελεί «τραγικό συμβάν», ούτε ατυχία της στιγμής. Αποτελεί τη συμπύκνωση ενός καθεστώτος εξουσίας που εδώ και δεκαετίες οργανώνει τη μετακίνηση των πληθυσμών μέσα από τον κίνδυνο, τον αποκλεισμό και τον θάνατο. Αυτό που εκτυλίσσεται στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της Ευρώπης δεν είναι παρέκκλιση από τον κανόνα, αλλά ο ίδιος ο κανόνας της Ευρώπης-Φρούριο σε πλήρη λειτουργία. Οι νεκροί, οι αγνοούμενοι, οι επαναπροωθήσεις και οι καταδιώξεις δεν συνιστούν αποτυχία της πολιτικής ασφάλειας· συνιστούν την επιτυχία της. Πρόκειται για μια στρατηγική που κυβερνά τη μετανάστευση μέσω της αποτροπής και μετατρέπει τη ζωή σε διαπραγματεύσιμο μέγεθος, νομιμοποιώντας τη βία ως αναγκαίο κόστος της κυριαρχίας.

Στα ευρωπαϊκά σύνορα, αυτή η εξουσία δεν ασκείται μόνο μέσω άμεσης βίας, αλλά μέσω της οργάνωσης των συνθηκών μέσα στις οποίες ο θάνατος γίνεται πιθανός, αναμενόμενος και τελικά αποδεκτός. Η θάλασσα, οι υγροί τάφοι, οι φράχτες, οι καταδιώξεις, τα pushbacks και οι «αναχαιτίσεις» λειτουργούν ως χωρικά και τεχνολογικά εργαλεία νεκροπολιτικής διακυβέρνησης. Ο θάνατος δεν είναι ατύχημα· είναι ενσωματωμένος στο ίδιο το σύστημα ελέγχου της κινητικότητας. Τα σύνορα συνιστούν κατεξοχήν χώρους εξαίρεσης, όπου το δίκαιο αναστέλλεται στο όνομα της ασφάλειας και η ανθρώπινη ζωή απογυμνώνεται από πολιτικά δικαιώματα. Οι μετανάστες στα σύνορα δεν αντιμετωπίζονται ως πολιτικά υποκείμενα, αλλά ως «γυμνή ζωή» - σώματα που μπορούν να τεθούν σε κίνδυνο, να εγκλειστούν, να απωθηθούν ή να αφεθούν να πεθάνουν χωρίς αυτό να θεωρείται έγκλημα.

Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές πολιτικές κλείνουν τις νόμιμες οδούς μετακίνησης και στη συνέχεια ποινικοποιούν την ίδια την προσπάθεια επιβίωσης. Έτσι, η επικινδυνότητα του ταξιδιού δεν είναι επιλογή των μεταναστών, αλλά αποτέλεσμα ενός καθεστώτος που χρειάζεται τη βία για να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του. Σε αυτό το πλαίσιο, οργανισμοί όπως η Frontex και τα εθνικά σώματα φύλαξης συνόρων δεν λειτουργούν απλώς ως τεχνικοί μηχανισμοί, αλλά ως υλικοί φορείς μιας ιδεολογίας που αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη κινητικότητα ως απειλή. Η διάσωση μετατρέπεται σε καταδίωξη, η προστασία της ζωής σε διαχείριση ρίσκου, και ο θάνατος σε αποδεκτό «κόστος» της αποτροπής. Η Ευρώπη δεν αποτυγχάνει να σώσει· επιλέγει να μην σώσει.

Η κοινωνία του συρματοπλέγματος που οικοδομείται στα σύνορα της Ε.Ε. δεν είναι απλώς μια πολιτική επιλογή. Είναι ένα καθεστώς που εκπαιδεύει τις κοινωνίες να ανέχονται τον θάνατο των «άλλων», να τον θεωρούν αναγκαίο, σχεδόν φυσικό. Κάθε ναυάγιο, κάθε «επεισόδιο», κάθε πτώμα στο νερό λειτουργεί ως μήνυμα: η μετακίνηση τιμωρείται. Η ζωή ιεραρχείται,

H Πύλος, η Λαμπεντούζα, ο Έβρος, δεν είναι σύνορα. Είναι νεκροτομεία της ευρωπαϊκής κυριαρχίας.

Λέμε εδώ και χρόνια ότι η απομείωση της αξίας της ανθρώπινης ζωής όπως συντελείται από τις διαχρονικά εγκληματικές πολιτικές του κράτους και τις επιταγές του κεφαλαίου διαμορφώνουν ολοένα πιο δολοφονικά περιβάλλοντα. Σήμερα, μετά και τη μαζική κρατική δολοφονία που διαπράχτηκε στα Τέμπη, μετά τη μαζική δολοφονία μεταναστών στην Πύλο, η αίσθηση στην κοινωνική βάση είναι ότι έχουμε βρεθεί στη μέση ενός ακήρυχτου πολέμου, πως η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία απολύτως αξία αν είσαι φτωχός εργάτης, πρόσφυγας, μετανάστρια ή μέλος κάποιας μειονότητας. Οι ζωές των καταπιεσμένων θυσιάζονται στον βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας, η οποία για να συνεχίσει απρόσκοπτα τον κύκλο εκμετάλλευσης χρειάζεται την κρατική τρομοκρατία.

Φαντάζει κάθε άλλο παρά επιτακτική η ανάγκη οργάνωσης και αντίστασης απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για να υπερασπίσουμε τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση! Να μη συνηθίσουμε το θάνατο, την καθημερινότητα των εξώσεων, των εκκενώσεων και των πλειστηριασμών, τα ναυάγια, τις γυναικοκτονίες, τους βιασμούς.

Στεκόμαστε ενάντια στον πόλεμο, στην Ευρώπη - Φρούριο και στις διακρατικές αντιμεταναστευτικές συμφωνίες, ενάντια στις δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών, στη φασιστική πολιτική του ελληνικού κράτους, στο ρατσισμό, στον εθνικισμό και στη μισαλλοδοξία. Η κοινωνική αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων ξένων ή ντόπιων αποτελεί το όπλο μας ενάντια στους εκμεταλλευτές. Ντόπιοι και μετανάστες αντιστεκόμαστε στην ρατσιστική θανατοπολιτική κράτους και κεφαλαίου, οργανωνόμαστε και αγωνιζόμαστε μαζί απέναντι στους πολέμους, τη φτώχεια και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ, ΤΑ PUSH-BACKS, ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ - ΚΟΙΝΗ ΖΩΗ

ΜΕ ΤΟΥΣ/ΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό- Μαύρο & Κόκκινο μέλος της Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων